Discover Greek Contemporary Art

Art Profiles

Discover Greek Contemporary Art

Η Dépôt Art gallery παρουσιάζει την ατομική έκθεση με τίτλο : «η ψυχή και το σώμα» * της ζωγράφου Μάτως Ιωαννίδου

Εγκαίνια έκθεσης: Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2018 20:00- 23:00 *

Ο τίτλος της έκθεσης δανεισμένος από την κινηματογραφική ταινία της Ίλντικο Ενιέντι, 2017.

 

Η έκθεση «Η ψυχή και το σώμα» κατά την ίδια την καλλιτέχνιδα αποτελείται από συνθέσεις πολλαπλών σχεδίων η collages και αποτυπωμάτων με θέμα το σώμα. Το σώμα πάλλεται, ριγεί, εκτινάσσεται, αναδιπλώνεται, μετεωρίζεται, ισορροπεί, αναζητά την επαφή με ένα άλλο σώμα. Παραδίνεται, προσεύχεται, πρόκειται για μια αέναη κίνηση ένωσης – αποχωρισμού, συγχώνευσης – διαφοροποίησης. Τα έργα είναι φιγούρες κομμένες με φύλλο φελλού χρωματισμένο με κόκκινο κάδμιο από τη μια που δίνουν το αποτύπωμά τους κατοπτρικά από την άλλη. Η υλικότητα του φελλού από τη μια παράγει μια εικόνα απτή και η στάμπα της μορφής απέναντι μια εικόνα άυλη, πρόκειται για μια διαλεκτική σχέση ελεγχόμενης φόρμας και τυχαίου. Δεν υπάρχει καμία ζωγραφική χειρονομία, μόνο υφή και φόρμα. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι απαραίτητη η αναφορά στον χώρο που οριοθετεί την κίνηση του σώματος, μια αναφορά σε έναν βιωμένο αστικό χώρο. Στην ενότητα με τα ζευγάρια, οι φιγούρες είναι κολάζ με χαρτί σταμπωμένο με χρώμα. Φόρμα και περιεχόμενο απογυμνωμένα, όλων μέτρο ο άνθρωπος. Χωρίς υπεκφυγές, χωρίς τη χρήση της τεχνολογίας, αλλά και χωρίς ακαδημαϊκές αναφορές, ο άνθρωπος ως ψυχή και σώμα σε μια μακραίωνη ιστορία αναπαραστάσεών του.

 

Όπως αναφέρει στο κείμενό της για την έκθεση η Μαρία Ταμπούκου, καθηγήτρια Φεμινιστικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Ανατολικού Λονδίνου Σώματα – Δυνάμεις – Ρυθμοί

Το σώμα είναι κεντρικό σημείο αναφοράς στο έργο της ζωγράφου Μάτως Ιωαννίδου. Ένα ρεφρέν, ένα εικαστικό θέμα στο οποίο επιστρέφει κάθε φορά με καινούριες ιδέες, εμπνεύσεις, υλικά, τεχνικές, χρώματα και φόρμες. Στους δυο κύκλους των Ερωτικών, 1990 και 1995 τα σώματα είναι εμπλεκόμενα, εκπέμποντας εντάσεις ευχαρίστησης και πόνου. Στις Γυναίκες, 2001, το γυναικείο σώμα σχεδόν πλάστηκε μέσα από τη βαρύτητα που διαχέει τις κινήσεις του: σώματα που πέφτουν και σηκώνονται, κουλουριάζονται και αναπηδούν, υποκύπτοντας στην αβάσταχτη βαρύτητα της ύπαρξης. Σε αυτό τον καινούριο κύκλο όμως η ελαφρότητα της ύπαρξης κυριαρχεί: αυτή τη φορά, πρόκειται για σχέσεις ανάμεσα σε σώματα, τις υπαρξιακές δυνάμεις τους, τις κινήσεις και ρυθμούς τους, τις πτυχώσεις και αναδιπλώσεις τους σε χωροχρονικούς σχηματισμούς. Σώματα που αναπηδούν, πετούν και δραπετεύουν. Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να κάνει το σώμα, έγραψε ο Σπινόζα, στο μεγάλο του φιλοσοφικό έργο, την Ηθική. Είναι ακριβώς αυτή η αίσθηση του απροσδόκητου και απρόβλεπτου στις εκφράσεις, κινήσεις και σχέσεις των σωμάτων που αναδύεται από αυτή την έκθεση. Στην καρδιά αυτής της εικαστικής σύλληψης είναι η αδυναμία του να ξεχωρίσεις το σώμα από την ψυχή, όπως τέλεια εκφράζεται στον τίτλο της έκθεσης. Είναι η ψυχή που κινεί τα σώματα, χαρίζει αρμονία στις κινήσεις τους και καθορίζει τους ρυθμούς και τις σχέσεις τους; Ή μήπως είναι μέσα από τo σώμα που ξεπηδά η ψυχή, την ενέργεια που οι δυνάμεις του συνεχώς απελευθερώνουν; Η απάντηση της ζωγράφου είναι ότι ο δυϊσμός σώματος και ψυχής είναι άκυρος και ξεπερασμένος. Αντί για διαχωρισμούς τα έργα προτείνουν συνδέσεις, εμπλοκές, συναθροίσεις. Είναι η αέναη κίνηση των σωμάτων που κινητοποιεί αισθήσεις και σκέψεις, μας προκαλεί και μας προβληματίζει. ‘Όπως σε όλες τις θεματικές της Μάτως Ιωαννίδου τα έργα είναι ενοποιημένες μοναδικότητες. Το κάθε ένα έχει δικές του ξεχωριστές λεπτομέρειες τεχνικής, σχεδιασμού και μορφής, σημεία που τραβούν την προσοχή, ξυπνούν μνήμες και πληγώνουν, ορίζοντες που παραπέμπουν σε άλλους χώρους και χρόνους. Ταυτόχρονα όμως κάθε ένα έργο νοηματοδοτείται μέσα από τη σχέση του με το σύνολο των έργων της εικαστικής συλλογής. Τα έργα είναι λοιπόν ταυτόχρονα αυτόνομα και αλληλεξαρτούμενα εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο την ιδέα ότι οι δυνάμεις που μας συνδέουν είναι στην καρδιά της ανθρώπινης κατάστασης.

 

Λίγα λόγια για τη Ματώ Ιωαννίδου:

 

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε γαλλική φιλολογία και θεατρολογία (Σορβόννη 1978-1985) και ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού (εργαστήρια R. Plin και J. Bertholle, 1981-1985). 1987 – 2001

Καθηγήτρια καλλιτεχνικών στο Ελληνογαλλικό λύκειο Eugene Delacroix

1997 - 2011 Ίδρυση ενός Κέντρου Εικαστικών Εργαστηρίων(ΛΕΣΧΗ) όπου δίδαξε ζωγραφική και ψηφιδωτό.

1998 – 2002 Σκηνοθεσία θεατρικών παραστάσεων δρόμου για παιδιά.

Έχει παρουσιάσει πάνω από 10 ατομικές εκθέσεις κι έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές.

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

 

Kείμενο έκθεσης : Μαρία Ταμπούκου καθηγήτρια Φεμινιστικών Σπουδών στο University of East London

Επιμέλεια έκθεσης: Γωγώ Κολυβήρα

Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: repdla@hotmail.com

Επιμέλεια εντύπων και καταλόγου : Ανθή Τσουβαλά, Μάτω Ιωαννίδου

Διάρκεια Έκθεσης: 6 – 17 Νοεμβρίου 2018

Facebook link: https://www.facebook.com/events/729307557420920/

 

Dépôt Art gallery

Νεοφύτου Βάμβα 5 106 74 Κολωνάκι Αθήνα

Τηλ επικοινωνίας: 210 3648174

e-mail:info@depotgallery.gr

Facebook:depotgallery.gr

Web site:www.depotgallery.gr

 Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 14:00 – 20:00

(Την ημέρα των εγκαινίων η gallery ανοίγει στις 20:00)

Σάββατο 11:00 –15:00

Κυριακή κλειστά

Δευτέρα κατόπιν ραντεβού

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ της εικαστικού ΜΑΤΩΣ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ στη DEPOT GALLERY | 6 - 17 Νοεμβρίου 2018


ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ (29 – 31 Οκτωβρίου) στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Π. Φαλήρου «ΦΛΟΙΣΒΟΣ» από την πολιτιστική ιστοσελίδα Filoxeniart.com | ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η πολιτιστική ιστοσελίδα Filoxeniart.com διοργανώνει πολιτιστικό τριήμερο (29 – 31 Οκτωβρίου) στο Πολιτιστικό Κέντρο του δήμου Π. Φαλήρου «ΦΛΟΙΣΒΟΣ» στο οποίο περιλαμβάνονται οι παρακάτω πολιτιστικές εκδηλώσεις:

 

ΔΕΥΤΕΡΑ 29 Οκτωβρίου και ώρα 6μ.μ. ο Καραγκιόζης του Αλέξανδρου Μελισσηνού παρουσιάζει το βιβλίο «Το δικό μου χρώμα» του Mike Τζαμαλή. Πρόκειται για μια πρωτότυπη παρουσίαση ενός βιβλίου που αποτελεί ένα πρωτότυπο παραμύθι και συνδυάζει αντί για εικόνες, βίντεο που μιλούν για τα πρώτα βήματα της ζωγραφικής, ένα βιβλίο που συγκινεί είτε είστε 10 είτε είστε 1010 χρονών.

 

ΤΕΤΑΡΤΗ 31 Οκτωβρίου και ώρα 6μ.μ. η συγγραφέας Κατερίνα Βόγλη παρουσιάζει το βιβλίο της με τίτλο «Τα μάτια του δάσους». Στην παρουσίαση του βιβλίου συμμετέχει στο πιάνο ο μουσικός Ορφέας Δέμης.

«Εκείνη σεργιάνι μέσα στα μάτια του έκανε... Εκείνος μέσα σε αυτά την άφησε τέσσερις εποχές να δει... Τα Μάτια του Δάσους»

 

Καθ’ όλη τη διάρκεια του τριημέρου παρουσιάζεται στον χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου «ΦΛΟΙΣΒΟΣ» η ομαδική εικαστική έκθεση «Το δικό μου χρώμα» με τις συμμετοχές των παρακάτω εικαστικών:

Ζίγκι Αγγελάκη // Μαίρη Αρνή // Έλενα Γεωργανά // Ελένη Ευθυμιάδου // Γιώργος Κουβέλης // Ζαχαρούλα Κουτσόμπελη // Ιωσηφίνα Μαυροειδή // Κωνσταντίνα Μηνά // Μάτα Μπίγαλη // Νίκη Μπίγαλη // Κώστας Μπιθικούκης // Μπέττυ Μπογιατζή // Ζωή Παππά // Ειρήνη Πετροπούλου // Μαρία Στάθη // Δήμητρα Τσίρου // Πανωραία Χατζηαντωνίου

 

Οι ώρες λειτουργίας της έκθεσης είναι οι ακόλουθες:

Δευτέρα: 6 έως 9μ.μ.

Τρίτη έωςΤετάρτη: 10π.μ. έως 2μ.μ. & 5μ.μ. έως 9μ.μ.


Έκθεση ζωγραφικής Studying Art | Πένυ Κωνσταντίνου 2/11- 2/12/2018 | Χώρος Τέχνης και Πολιτισμού POW WOW

Χώρος Τέχνης και Πολιτισμού POW WOW

Έκθεση ζωγραφικής Studying Art | Πένυ Κωνσταντίνου

2/11- 2/12/2018

 

Την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου στις 19:00, στο Χώρο τέχνης και Πολιτισμού Pow Wow, εγκαινιάζεται η έκθεση ζωγραφικής της Πένυ Κωνσταντίνου με τίτλο Studying Art. O Picasso στα δώδεκα του χρόνια , αντέγραφε Delacroix, o Soulage ,παρατηρώντας τα γοτθικά βιτρό αποφάσισε με ποιο τρόπο θα ασχοληθεί με την τέχνη και πολλοί από τους ζωγράφους του 19ου αιώνα και νωρίτερα , περνούσαν τη μέρα τους μελετώντας τους μεγάλους δασκάλους μέσα στο Λούβρο. Είναι αλήθεια πως αν θέλεις να φτάσεις στην ουσία των πραγμάτων και να αναμετρηθείς με τον ίδιο τον χρόνο , πρέπει να σπαταλήσεις χρόνο μαθαίνοντας από τους καλύτερους των καλύτερων και έτσι ίσως φτάσεις να ανακαλύψεις εσένα. Διαχρονικό κομμάτι της εκπαίδευσης , λοιπόν , των καλλιτεχνών , είναι οι μελέτες ,τα αντίγραφα και οι παραλλαγές στα έργα των μεγάλων δασκάλων. Πάνω σε αυτή τη παραδοσιακή γραμμή, η Πένυ Κωνσταντίνου , παρουσιάζει τις δικές της μελέτες-προσεγγίσεις πάνω σε έργα των Picasso- Lucian Freud- Paul Gauguin- Henri Mtisse- Egon Schiele κ.α. , δίνοντας την ευκαιρία στον θεατή , να καταλάβει , πως η δημιουργική διαδικασία δεν συμβαίνει με παρθενογένεση , αλλά προκύπτει από τον διάλογο με την ιστορία. Συν διαλεγόμενοι με τους ¨νεκρούς" και δημιουργώντας για τους "αγέννητους" , μεταλαμπαδεύουμε την χαρά για ζωή , την αλήθεια , την γνώση και την ομορφιά.....Θεατές η δημιουργοί , αγκαλιάζουμε το φάσμα της γνώσης , προσπαθούμε να διασώσουμε τα παραπάνω και κάπου μέσα στην διαδικασία ίσως αφήσουμε και το δικό μας λιθαράκι... Η Πένυ Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1978. Σπούδασε στο ΣΤ ́ Eργαστήριο Ζωγραφικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών με καθηγητή και πρύτανη Τριαντάφυλλο Πατρασκίδη, από όπου αποφοίτησε με άριστα το 2007. Παράλληλα, φοίτησε στο εργαστήριο Φωτογραφίας της Α.Σ.Κ.Τ. με δάσκαλο τον επίκουρο καθηγητή Μανώλη Μπαμπούση (2000-2003). Το 2006 φοίτησε για 4 μήνες με το πρόγραμμα Erasmus στη Σχολή Καλών Τεχνών της Σεβίλλης ( Facultad de Bellas Artes - Univercitad de Sevilla) της Ισπανίας με καθηγητή τον Antonio Sabrana. Περάτωσε τις σπουδές της στα εργαστηριακά και θεωρητικά μαθήματα καθώς και στα ειδικά μαθήματα για τη διδασκαλία της τέχνης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Από το 2007 εργάστηκε ως αναπληρώτρια εκπαιδευτικός εικαστικών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, σε συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, ιδιαίτερα μαθήματα σχεδίου προετοιμασίας για Σχολή Καλών Τεχνών και μαθήματα σχεδίου σε παιδιά, έφηβους και ενήλικες. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές σε Ελλάδα και εξωτερικό καθώς και στο μουσείο Αη Στράτη. Zει και εργάζεται στην Αθήνα.

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

2015 Διάλογος, Γκαλερί Εικαστικές Αναζητήσεις, Αθήνα

2013 Σε χρόνο υποκειμενικό, Γκαλερί Χρυσόθεμις,

Αθήνα 2007 Κτίριο Αποφοίτων ΑΣΚΤ Αθήνας, Πλάκα, Αθήνα

 

INFO

Έκθεση Ζωγραφικής Τίτλος: Studying Art

Πένυ Κωνσταντίνου

Διάρκεια έκθεσης : 2 Νοεμβρίου- 2 Δεκεμβρίου 2018

Χώρος Τέχνης και Πολιτισμού Pow Wow

Διευθ.: Γράμμου 30, Μαρούσι 15124 Στοιχεία Επικοινωνίας: 6972039243, powwow.culture@gmail.com

Ώρες λειτουργίας: Κατόπιν ραντεβού

Είσοδος Ελεύθερη

«Άλφα εις την Ν, αν, Όταν η ψυχή συναντάει το Σύμπαν» | Ομαδική Εικαστική Έκθεση


«Άλφα εις την Ν, αν, Όταν η ψυχή συναντάει το Σύμπαν» | Ομαδική εικαστική έκθεση @ Dépôt Αrt gallery, Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι

«Άλφα εις την Ν, αν, Όταν η ψυχή συναντάει το Σύμπαν»

 

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018

                                ώρα 20:00 έως 23:00

Dépôt Αrt gallery, Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι.

 

Η Dépôt Art gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι) εγκαινιάζει την

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018, στις 8.00μ.μ.,

την ομαδική εικαστική έκθεση με θέμα

«Άλφα εις την Ν, αν ,  Όταν η ψυχή συναντάει το Σύμπαν»

 εμπνευσμένη από το ομότιτλο θεατρικό έργο της συγγραφέως

Κωνσταντίνας Γιαμπουράνη.

 

Μια σπάνια και μοναδική συνάντηση 9 σύγχρονων καλλιτεχνών με διεθνή  αναγνώριση, που στόχο έχει την ανάδειξη της διαχρονικής σχέσης

                                       Επιστήμης και Τέχνης.

 

Η Αννίτα Πατσουράκη – Ιστορικός τέχνης , σε ιδέα και επιμέλεια της έκθεσης, αναφέρει στο κείμενο του καταλόγου :

 

«Το θεατρικό έργο «Α εις την Ν, αν, όταν η ψυχή συναντάει το σύμπαν», της Κωνσταντίνας Γιαμπουράνη είναι η σύγχρονη μεταφορά πολύτιμων εμπειριών μιας κοινωνίας που λιμοκτονεί πνευματικά και ηθικά. Πανανθρώπινες αξίες που εμπεριέχουν πίστη, αφοσίωση, φιλία, αγάπη, εκτίμηση, προδιαθέτουν υπαινικτικά για την αμφισβήτησή τους. Η συγγραφέας επιδεικνύοντας πρωτότυπες ιδέες ενός αυθόρμητου και πηγαίου ταλέντου, καταγράφει με στοιχεία φαντασίας έναν  κόσμο μελλοντικό που διαχειρίζεται διαχρονικά ερωτήματα. Με επιδέξιους χειρισμούς λόγου και θεματικής πλοκής αποδίδει νοήματα με ρυθμό, έμπνευση έντασης και δομής απεριόριστου εύρους. Με λόγο ευσύνοπτο, τολμηρό, καυστικό χωρίς δισταγμό, πνεύμα οξυδερκές αφοπλιστικής ειλικρίνειας και αυτοσαρκασμού και με διεισδυτική ματιά καταγράφει βιωματικές παραστάσεις και ανθρώπινες καθημερινές συνθήκες ύπαρξης,  όπου η συμπαντική παρέμβαση συναινεί και συνηγορεί. Χρησιμοποιώντας τη γνώση της εμπειρίας και τη σοφία των βιωμάτων, την προσωπική ενδοσκόπηση και τη διαχρονική συνείδηση, επιχειρεί με αποφασιστικότητα αλλά και διάχυση τρυφερότητας, να συνταιριάξει και να επιδιώξει την αρμονική συνύπαρξη πολιτισμών, εννοιών και ήθους του σήμερα με το απώτερο μέλλον. Ιστορίες  και περιστατικά της σουρεαλιστικής πραγματικότητας που συχνά  βιώνουμε, μέσα από πολύπλευρες διαθέσεις και διάφορες ερμηνευτικές εκδοχές,  αποτελούν το επιστέγασμα για την ανάδειξη απόψεων της επίγειας κοινωνικής ανοχής που μόνο η νομοτέλεια του σύμπαντος επιλύει. Στη συμπαντική αντίληψη επικρατεί η άποψη της ανταποδοτικότητας, της συναλλαγής ως ανταμοιβής των πεπραγμένων μας. Είναι εκεί που απευθυνόμαστε για συμπαράσταση, υποστήριξη, παρηγοριά, συνεισφορά. Το Σύμπαν μας προειδοποιεί με θετικά ή αρνητικά μηνύματα που μπορούμε να ερμηνεύσουμε στη ζωή μας και ανάλογα να πορευθούμε.

Οι εικαστικές τέχνες συμβάλλοντας ως προασπιστής των αξιών της ύπαρξης οφείλουν να μεταφέρουν τα νοητικά μηνύματα μέσω της εικόνας. Έναυσμα της καλλιτεχνικής συνεύρεσης υπήρξε η κοινή θεματική προσέγγιση με διαφορετικές  μορφοπλαστικές τεχνικές που αναδεικνύουν την προσωπική ταυτότητα του εκάστοτε δημιουργού. Μια ιδιαίτερα σημαντική εικαστική πρόταση, σύγχρονη και πολυδιάστατη, που έλκει το ενδιαφέρον και εκπλήσσει απροσδόκητα θετικά.

Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες :  Άγγελος Αντωνόπουλος,  Frédéric Bootz,  Όλγα Γουλανδρή,  Δημοσθένης Δαββέτας, Απόστολος Κιλεσσόπουλος, Ηλίας Παπανικολάου, Άγγελος Σκούρτης, Βαγγέλης Τζερμιάς,  Αριστομένης Τσολάκης.

Βρίσκονται συναυτουργοί με συλλογική έκφραση, σε ένα ιδιότυπο εικαστικό επιχείρημα, εκφράζοντας μέσα από τη διαφορετικότητα της εικαστικής τους διαδρομής και εμπειρίας, καθώς και την ποικιλία των τεχνικών μέσων, μια παρακαταθήκη αξιών και κοινών οραμάτων.Το σύμπαν γίνεται πηγή έμπνευσης  και θέμα κοινής αντίληψης για τον εκάστοτε καλλιτέχνη, όπου μέσα από τη δική του ξεχωριστή εικαστική διαδρομή και αξιοπρόσεκτη συμβολή, συνυπάρχει με αποδοχή και σεβασμό στην κάθε εκφραστική ιδιαιτερότητα. Από την αφηρημένη αναπαράσταση μέχρι τις εικόνες του μικρόκοσμου και του μακρόκοσμου, ανάλογα με την ερμηνεία, τις πεποιθήσεις και την προσωπική αντίληψη του καθενός για τον κόσμο. Η διαφορετική υπόσταση του εικαστικού έργου, εγκαθιστά την μοναδικότητα του και επιβεβαιώνει την αυθεντικότητα της έκφρασης με το προσωπικό ύφος και την καλλιτεχνική δημιουργία μέσα από την καταγραφή βιωμάτων. Η ποικιλία των έργων και των εικαστικών αναζητήσεων αποσκοπεί  στην διευρυμένη  αντίληψη και στο πνεύμα ανανέωσης. …………………..

Στον ανείδωτο παράδεισο που όλοι ονειρευτήκαμε, επιδίωξη μας είναι η ορατή εκδήλωση ενός άγνωστου κόσμου που με παρέμβαση αόρατων δυνάμεων  θα μας μεταφέρει σε ένα κόσμο δίκαιο και αισιόδοξο. Στην πορεία του άυλου και αέναου χρόνου, η υλικότητα της φύσης και του ανθρώπου δεν ορίζονται από χρονικούς προσδιορισμούς. Οι έννοιες των ανθρώπινων σχέσεων και των συναισθηματικών ισορροπιών που τις ορίζουν διαγράφουν την πιο αισθαντική όψη της ίδιας της ζωής. Στον κυρίαρχο χρόνο και στην μοναδικότητα της κάθε στιγμής που παραμένει ανεπανάληπτη, διαμεσολαβητής ανάμεσα στο παρελθόν και στο σήμερα, όλα τείνουν να επαναπροσδιοριστούν. Αξίες και ηθική υπό αμφισβήτηση, με τη διαδικασία της έντονης εσωτερικής αναζήτησης που κατευθύνει στην αυτογνωσία συνυπάρχουν με την ενατένιση και την υφέρπουσα αισιοδοξία για ένα καλύτερο μέλλον, της Ομηρικής ευχής «έσσετ ήμαρ» («θα’ ρθει η μέρα…»)».

                                               *************************

Η Κωνσταντίνα Γιαμπουράνη είναι Θεατρική συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και παραγωγός. Ξεκίνησε την επαγγελματική της απασχόληση ως ηθοποιός και βοηθός σκηνοθέτη, και συνεργάτης σε διάφορες ειδικότητες απαραίτητες για την ολοκλήρωση ενός καλλιτεχνικού έργου. Έχει οργανώσει ένα μεγάλο σύνολο καλλιτεχνικών  εκδηλώσεων. Τα  τελευταία  χρόνια σκηνοθετεί ταινίες και θεατρικά έργα. Έχει  συνεργαστεί με ηθοποιούς,  εικαστικούς  και καλλιτέχνες  διεθνούς κύρους, εντός και εκτός Ελλάδος, που διακρίνονται για τη σημαντική παρουσία και εμπειρία τους στο χώρο του θεάτρου, του κινηματογράφου και της διαφήμισης.  Για το έργο της έχει λάβει Διακρίσεις, Βραβεία και πληθώρα αφιερωμάτων.

                                                        *********

Η πρόσκληση της έκθεσης είναι εμπνευσμένη σχεδιαστικά από την θετική και αρνητική ενέργεια που μεταφέρουν τα φορτία στη φυσική . ( ... Όπως τα φορτία που είναι συσσωρευμένα  στους πόλους της μπαταρίας +, - ). Στη μεταφορική έννοια τους ,  ο άνθρωπος μαθαίνει να χειρίζεται τα θετικά και αρνητικά φορτία της ζωής, για να βρει την αρμονία και το φως. Η αναφορά είναι σαφής στη σύνδεση της επιστήμης με την τέχνη και την ανάδειξη τους μέσα στην καθημερινότητα μας.

                                                         *********

Βιογραφία του θεατρικού έργου, «Άλφα εις την Ν, αν, Όταν η ψυχή συναντά το Σύμπαν». Το έργο γράφτηκε το 1992 από τη συγγραφέα Κωνσταντίνα Γιαμπουράνη, εμπνεόμενη από το λογιστικό γραφείο όπου εργαζόταν. Στόχος ήταν να αναδειχθεί ο σημαντικός ρόλος  των επιχειρήσεων, για την οικονομία και τη ζωή μας, μαζί με όλο το εργαζόμενο προσωπικό τους, αλλά και τον  αγώνα που καταβάλει ο επιχειρηματίας για να ανταπεξέλθει σε ένα κυκεώνα υποχρεωτικών εισφορών προς το κράτος. Οι έντιμες επιχειρήσεις συμβολίζονται σαν το άστρο του Σειρίου που λάμπουν μέσα στο διάστημα της Αγοράς.  Το έργο στην εποχή που γράφτηκε δεν  κατανοήθηκε.

Πολλά χρόνια μετά, το 2014, η «Ένωση Ελλήνων Φυσικών» και ο Αντιπρόεδρος της, κος Τάκης Φιλντίσης, δείχνουν ενδιαφέρον για το έργο κρίνοντας ότι «το έργο ανοίγει μια νέα οπτική στην αντίληψη που έχουμε για τον κόσμο  γύρω μας και τη σχέση μας με το σύμπαν». Η «Ένωση Ελλήνων Φυσικών» αναλαμβάνει την παρουσίαση στα σχολεία με στόχο να αναδείξει τη διαχρονική σχέση Επιστήμης και Τέχνης και τον σημαντικό ρόλο που παίζει αυτή η σχέση, για την εξέλιξη της ανθρώπινης ζωής.

Το 2016 το έργο παρουσιάζεται από την «‘Ένωση Ελλήνων Φυσικών» σε συνεργασία με την καλλιτεχνική ομάδα «Μεταμόρφωση» στο Εκπαιδευτικό Συνέδριο «Η Φυσική μαγεύει» του Τ.Ε.Ι. ΑΘΗΝΑΣ.

Το 2017 παρουσιάζεται στο θέατρο «ΣΤΑΘΜΟΣ» και ο Πρόεδρος της «Ένωσης Ελλήνων Φυσικών», κος Στράτος Θεοδοσίου, τονίζει ότι «η επιλογή του έργου έγινε γιατί κυρίως μας βάζει σε μια διαδικασία αναζήτησης  της συμπαντικής αλήθειας ενώ παράλληλα μας καλεί  με έξυπνο χιούμορ και ευαισθησία να ξεκινήσουμε ένα ταξίδι προς την αυτογνωσία και το σύμπαν». Το έργο  παρουσιάστηκε με τη χρήση της νέας τεχνολογίας επαυξημένης πραγματικότητας και Βίντεο Μάπιν (Augmented Reality-Projection Mapping) και προκαλεί την έκπληξη των θεατών και διθυραμβικές κριτικές. Η σύνδεση του θεατρικού έργου με αναφορές στην Επιστήμη της Φυσικής και Αστρονομίας γίνεται κατανοητή από τους περισσότερους θεατές. Όλοι  το βρίσκουν «πρωτοποριακό, καινοτόμο  και ότι «γράφει μια νέα σελίδα στο θέατρο».

Την ίδια χρονιά, 2017, παρουσιάζεται σε Διημερίδα που διοργάνωνε το «Ελληνοφιλανδικό Επιμελητήριο» με θέμα: “Η επιχειρηματικότητα και η τέχνη στην υπηρεσία του επιχειρείν».

Το 2018 το έργο παρουσιάζεται για 2η θεατρική σεζόν στο θέατρο «ΣΤΑΘΜΟΣ» με την επιστημονική αρωγή της «Ένωσης Ελλήνων Φυσικών» και υπό την Αιγίδα του «Ελληνοφιλανδικού Επιμελητήριου». Επίσημα πλέον, η «Ένωση  Ελλήνων Φυσικών» με την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας αναλαμβάνει την  παρουσίαση στους μαθητές της Μέσης Εκπαίδευσης.

Στη διάρκεια της χρονιάς το έργο φιλοξενείται στο θέατρο «Αλκμήνη» και συντελεί στον εορτασμό της  «Παγκόσμιας Ημέρας  Δημιουργικότητας και Καινοτομίας» -« World Creativity and InnovationDay», αποτελώντας σταθμό στην καλλιτεχνική εξέλιξη του έργου.

                                                       *********

Η καλλιτεχνική ομάδα «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ» είναι  εταιρία παραγωγής  κινηματογραφικών ταινιών, θεάτρου και  πολιτιστικών εκδηλώσεων. Ξεκίνησε τη δραστηριότητα της το 2009  αναλαμβάνοντας  θεατρικές παραγωγές. Έχει συνεργαστεί με επιτυχία με φορείς τοπικής και  περιφερειακής αυτοδιοίκησης, καλλιτεχνικούς οργανισμούς, ιδρύματα, διάφορους πολιτιστικούς τοπικούς συλλόγους,  εταιρίες θεάτρου,  παγκόσμιους οργανισμούς, επιστημονικές κοινότητες κα. Επίσης έχει αναλάβει την διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων, την παραγωγή νέων θεατρικών έργων και σεναρίων ταινιών μικρού μήκους  καθώς και την συμπαραγωγή - εκτέλεση οργάνωση παραγωγής  σεναρίων  και ταινιών μικρού  μήκους και ήδη έχει στο ενεργητικό της συμμετοχές και διακρίσεις σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ.

Η Μεταμόρφωση ήταν συμπαραγωγός στην ταινία μικρού μήκους “The Minotaur”σε σενάριο – σκηνοθεσία,  Emy Tzavra Bulloch, που συμμετείχε στο 68ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών το 2015 στην πλατφόρμα που παρουσιάζει μια επιλογή από τις καλύτερες ταινίες μικρού μήκους απ’ όλον τον κόσμο. Στην Αθήνα κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας (Videoart) στο 4οΔιεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακού κινηματογράφου,  (4thAthens International Digital Film FestivalAIDFF). Στις Η.Π.Α., απέσπασε το Βραβείο Artistic Excellence”, στο Φεστιβάλ San Francisco Film Awards 2015. Στην Κύπρο βραβεύτηκε στο International Motion Festival, (Λευκωσία 2015).

Από τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες στο ενεργητικό της είναι Ιδέα για  την καθιέρωση της 23ης Οκτωβρίου ως ημέρας εορτασμού «ΠΡΑΞΗΣ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ» όπου και  έχει υπογράψει  μεταξύ άλλων, πρωτόκολλο συνεργασίας για τη δράση αυτή, μαζί με την  Ελληνική Δράση Αφρικής και το Προξενείο της Ακτής του Ελεφαντοστού.

 

Την έκθεση συνοδεύει κατάλογος 40 σελίδων, που διανέμεται ΔΩΡΕΑΝ!

 

Η έκθεση διαρκεί από 19 Σεπτεμβρίου έως 4 Οκτωβρίου 2018

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

 

Ιδέα, Επιμέλεια & Κείμενο έκθεσης: Αννίτα Πατσουράκη

 

Videomapping, χαρτογραφημένη προβολή, επαυξημένης πραγματικότητας: Παναγιώτης Καλονέρος

 

Διοργάνωση : Dépôt Art gallery και καλλιτεχνική ομάδα «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ».

 

Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: repdla@hotmail.com

 

ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ:

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ:

 

 

 

 

Εγκαίνια: Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018, ώρα 20:00 –23:00

 

Διάρκεια έκθεσης: 19 Σεπτεμβρίου έως 4 Οκτωβρίου 2018

 

Facebook link: https://www.facebook.com/events/277076162780314/?notif_t=plan_admin_added¬if_id=1536874375576559

 

Dépôt Art gallery

ΝεοφύτουΒάμβα 5

106 74 Κολωνάκι Αθήνα

Τηλ. επικοινωνίας: 210 - 3648174

e-mail: info@depotgallery.gr

Facebook: depotgallery.gr

Web site: www.depotgallery.gr

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 14:00 – 20:00

                             Σάββατο 11:00 –15:00

                             Κυριακή κλειστά

                             Δευτέρα κατόπιν ραντεβού

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

 

 


Έκθεση "Maria Callas Αιώνια Πηγή Έμπνευση" | Ίδρυμα Ευγενίδου | Εγκαίνια: 3 Σεπτεμβρίου, ώρα 19:00 | Διάρκεια έως 23 Σεπτεμβρίου 2018,

Ο "Ελληνικός Σύλλογος Μαρία Κάλλας" οργανώνει την έκθεση "Maria Callas Αιώνια Πηγή Έμπνευσης", η οποία θα εγκαινιαστεί  στο Ίδρυμα Ευγενίδου  3 Σεπτεμβρίου και ώρα 19:00 και θα διαρκέσει έως και τις 23 Σεπτεμβρίου 2018.

H έκθεση γίνεται με αφορμή την αστείρευτη πηγή έμπνευσης που αποτελεί η Μαρία Κάλλας. Στην έκθεση συμμετέχουν διεθνούς φήμης Έλληνες και ξένοι δημιουργοί, με έργα εμπνευσμένα από την διαχρονική αίγλη της προσωπικότητας της Κάλλας και είναι αφιερωμένα στην υπερβατική προσωπικότητα της και το πάθος της για δημιουργία. 

Η έκθεση "Maria Callas Αιώνια Πηγή Έμπνευσης", η οποία τονίζει την ελληνικότητα της Κάλλας, θα λειτουργήσει ως προπομπός του θεάτρου Μαρία Κάλλας (παλιά Εθνική Λυρική Σκηνή) ένα πολύ σημαντικό διεθνές  πολιτιστικό εγχείρημα που θα ολοκληρωθεί το 2019.

και θα προσελκυσει  κοινο απο ολη την υφηλιο,

Σε αυτό το θέατρο που πρωτοτραγούδησε όπερα η Μαρία Κάλλας θα στεγαστεί και το ομώνυμο Μουσείο.

 

Στις 12 Σεπτέμβριου και ώρα 20.00 θα πραγματοποιηθεί προβολή του ντοκιμαντέρ "Maria by Callas" του Tom Volf στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Ευγενίδου με δωρεάν είσοδο. 

 

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα γίνει αφήγηση της ζωής της Μ. Κάλλας από το παιδικό βιβλίο της Μαρίνας Πετρή σε παιδιά, με σκοπό τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τη ζωή και το έργο της αθάνατης σοπράνο. 

 

Στις 23 Σεπτέμβριου και ώρα 20.00 θα πραγματοποιηθεί πλειστηριασμός μέρους των έργων της έκθεσης με  σκοπό  την οικονομική ενίσχυση του Μουσείου ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ.

 

Η έκθεση έχει τεθεί Υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ)

 

Η  έκθεση φιλοξενείται στο  Ίδρυμα Ευγενίδου. 

 

Χορηγοί της έκθεσης: ΕFA VENTURES , Ασφάλειες ΜINETTA, SOIREE, ELDORADO GOLD

Διάρκεια Έκθεσης: 3/9 - 23/9

Ώρες λειτουργίας: 

Δευτέρα: 11:00 - 15:00 

Τρίτη - Κυριακή: 11:00 - 21:00 

Προβολή ντοκιμαντέρ "Maria by Callas" : 12/9/2018 και ώρα  20.00 

Ανάγνωση παιδικού βιβλίου '' ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ¨- ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ "" από τη Μαρία Πετρή:  

8, 9, 15, 16, 22 Σεπτεμβρίου και ώρα 11:00 - 13:00

Η είσοδος στην έκθεση είναι δωρεάν. 

Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες είναι:

ΒΑΡΩΤΣΟΣ ΚΩΣΤΑΣ, ΒΟΡΔΩΝΗ ΕΡΙΕΤΤΑ, ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΙΩΑΝΝΑ, ΚΑΡΕΤΣΟΥ ΜΑΡΑ, ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΑΜΠΕΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΡΑΦΩΤΙΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΚΟΝΔΥΛΑΤΟΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ

KOYNINIΩΤΗ  ΚΑΤΕΡΙΝΑ, ΛΙΤΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ΜΑΝΟΥΣΟΥ ΕΡΗ, ΜΕΛΛΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΜΥΤΑΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΠΑΠΟΥΤΣΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ-ΓΙΩΡΓΟΣ, ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΑ, ΠΕΡΡΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΣΚΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΤΑΓΚΑΛΟΥ ΜΑΡΙΑ, ΦΑΣΙΑΝΟΣ ΑΛΕΚΟΣ, ΦΛΩΡΟΣ ΝΙΚΟΣ, ΨΥΧΟΠΑΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ, MANOLO BLAHNIK, PETTIBON RAYMOND, ΝΙCOFILIMON

 

Θα εκτεθούν και επιλεγμένα αντικείμενα από τη Συλλογή του Μουσείου.

 

 


Έκθεση Ζωγραφικής της Ελένης Σαμέλη Βαρουξάκη | Journey of life"_ Color and light | 6 - 9 Σεπτεμβρίου 2018 @ ΙΔΡΥΜΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΤΣΙΧΡΙΤΖΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

                                Έκθεση Ζωγραφικής της Ελένης Σαμέλη Βαρουξάκη

 

                                                     "Journey of life"_ Color and light

 

                                  Εγκαίνια: Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου, 19:00 έως 22:30

                                                  Διάρκεια: 6 - 9 Σεπτεμβρίου 2018

 

                                            To Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή,

παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση ζωγραφικής της Ελένης Σαμέλη Βαρουξάκη με τίτλο

 

                                                   "Journey of life"_Color and light

 

Σε ένα ταξίδι στο χρώμα και στον υπέροχο παφλασμό της θάλασσας αλλά και σε σύμβολα του κόσμου της μάς ξεναγεί η νεαρή ζωγράφος Ελένη Σαμέλη Βαρουξάκη στην πρώτη ατομική της έκθεση με τίτλο "Journey of life_ Color and Light".

Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα ακρυλικά και λαδιού σε καμβά αλλά και κατασκευές από πλεξιγκλάς, όλα αποτέλεσμα των τελευταίων δύο ετών δουλειάς από την καλλιτέχνη η οποία  ήδη μετρά συμμετοχές σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Παρίσι, Κάννες) και μετά τις σπουδές της στην Αγγλία, στο χώρο της Αρχιτεκτονικής. Αποφοίτησε από το University of Kent και στη συνέχεια ολοκλήρωσε διετείς μεταπτυχιακές σπουδές στο Middlessex University του Λονδίνου, (MA) Master of Arts in Design.

Η Ιστορικός Τέχνης κ. Έμμυ Βαρουξάκη σημειώνει:

«Η Ελένη Σαμέλη Βαρουξάκη στην έκθεσή της στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή, φέρνει μαζί της τον κόσμο της που αποτελείται από σχήματα και χρώματα δικής της επινόησης και προσωπικής αισθητικής. Τα έργα της είναι πρωτότυπα, ανεπηρέαστα, προσωπικά, έστω κι αν μερικοί ειδήμονες μιλούν για ιμπρεσσιονιστικά επιτεύγματα. Βέβαια το φως μεταλλάσσεται γύρω από τα καράβια της στη θάλασσα και τον ουρανό, δημιουργώντας ανταύγειες και ντεγκραντέ σε βασικούς τόνους του μπλε, του καφέ του φαιού και του λευκού. Η πινελιά της βγαίνει από σπάτουλα με δύναμη και αποφασιστικότητα άρα δεν πρόκειται για πινελιά αλλά  για " touche ", άγγιγμα χρώματος στον καμβά. Το θέμα της είναι ηθελημένα απλοποιημένο, τα καράβια βγαίνουν από παραμύθι, είναι χάρτινα και ευθύγραμμα κι αγνοούν το αφρισμένο κύμα που υπάρχει για να δοξάζει το χρώμα ενώ αγκαλιάζουν τον άνεμο, την αδελφοσύνη, το πάθος και τις ουτοπίες.»

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

Εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου, 19:00 έως 22:30

Διάρκεια έκθεσης: 6 - 9 Σεπτεμβρίου 2018

 

ΙΔΡΥΜΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΤΣΙΧΡΙΤΖΗ

Διεύθυνση:  Κασαβέτη 18 & Γρ. Αυξεντίου

                       Κηφισιά 14562

Τηλ: 210-8019975

email: info@iett.gr

Ώρες λειτουργίας: 10:00 πμ - 17:00 πμ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

 

 


Ο ξενοδοχειακός όμιλος Canaves Oia επενδύει στο #Rest@rt

Μια ακόμη αξιόλογη πολιτιστική δράση παρουσιάζει η εξειδικευμένη πλατφόρμα Πολιτιστικού Τουρισμού #Rest@rt στο νησί της Σαντορίνης.

Στην καινούρια συνεργασία του φορέα με τον όμιλο πολυτελών ξενοδοχείων Canaves Oia, 26 σύγχρονοι Έλληνες εικαστικοί, παρουσιάζουν σε ένα πολύ υψηλών απαιτήσεων κοινό, τα έργα τους υπό την επιμέλεια της ιστορικού Τέχνης Νικολένας Καλαιτζάκη και της εικαστικού Κέλλυς Αθανασιάδου.

Οι καλλιτέχνες

Μαρία Ανδρέου, Άννα Αντάρτη, Μάγδα Αποστόλου, Μάγδα Αστέρη, Βάσω Γιαννακοπούλου, Ελένη Γκινοσάτη, Δικαία Δεσποτάκη, Μιλένα Δημητροκάλη, Γεωργία Κοκκίνη, Βασιλική Κοσκινιώτου, Λίλα Κουφοπούλου, Αναστασία Κωνσταντάκου, Νάντια Κωνσταντοπούλου, Χριστίνα Λουκίδη, Σταυρούλα Μιχαλοπούλου, Κωνσταντίνος Μίχαλος, Μαρία Μπάχα, Βασιλική Μπλούκου, Ελένη Παυλοπούλου, Σπυρίδων Πετράκος, Διονυσία Σεγγούνα, Μαίρη Στεφάνου, Αστέριος Τόρης, Γεωργία Τρούλη, Νίκος Τσαρουχάς και Δήμητρα Φακάρου, δημιούργησαν έργα αφαιρετικά για να συμμετέχουν στην έκθεση Abstraction and Gesture που θα διαρκέσει έως τα τέλη Οκτώβρη.

Η συγκεκριμένη έκθεση παρουσιάζεται στο νεοσύστατο ξενοδοχείο Canaves Oia Epitome στη βόρεια πλευρά της Οίας και είναι μια εικαστική παρέμβαση στις 24 σουίτες καθώς και στους κοινόχρηστους χώρους του καταλύματος με σημείο αναφοράς τη χειρονομιακή ζωγραφική.

Η συνεργασία με το #Rest@rt στοχεύει στην καθιέρωση ταυτότητας διανόησης για το νέο υπερπολυτελές κατάλυμα του ομίλου που αποτελεί την επιτομή της αισθητικής και των υψηλών υπηρεσιών διαμονής. Κάθε σουίτα φιλοξενεί αυθεντικούς πίνακες των διακεκριμένων Ελλήνων καλλιτεχνών σε διάλογο με τον αρχιτεκτονικό της σχεδιασμό, με σκοπό την προβολή του εγχώριου εικαστικού δυναμικού στους εκλεκτούς διεθνείς επισκέπτες του συγκροτήματος.

Το #Rest@rt Contemporary Art Platform είναι ο επίσημος φορέας παραγωγής πολιτιστικών θεαμάτων που ειδικεύεται στον Πολιτιστικό Τουρισμό.  Τελεί υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού, του υπουργείου Τουρισμού και του ΕΟΤ. Σχεδιάζει και διοργανώνει πολιτιστικά δρώμενα για λογαριασμό των επιχειρηματιών του τουρισμού που θέλουν να αξιοποιήσουν τον πολιτισμό ως στοιχείο διαφοροποίησης και να αναβαθμίσουν διανοητικά το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών τους.

https://canaves.com/el/canaves-oia-epitome/

https://www.facebook.com/restartcontemporary/

 

 

 


«Εδώδιμα» με έργα της Δικαίας Δεσποτάκη και της Αθηνάς Χατζή @ Αίθουσα Τέχνης ΕΓΙΝΑ ΑΙΓΙΝΑ | 11 Αυγούστου - 30 Σεπτεμβρίου 2018

H Αίθουσα Τέχνης «ΕΓΙΝΑ.ΑΙΓΙΝΑ» παρουσιάζει την ενότητα «Εδώδιμα» με έργα της Δικαίας Δεσποτάκη και της Αθηνάς Χατζή.

Τα έργα των δύο ζωγράφων, εστιάζοντας στο τοπίο και την καθημερινότητα της Αίγινας, υλοποιήθηκαν ειδικά για την έκθεση.

Η επιμελήτρια της έκθεσης, Ιστορικός Τέχνης κ.  Ίρις Κρητικού, σημειώνει: «Αντλώντας την πρώτη ύλη της από τα διαχρονικά συστατικά των τόπων που αγαπά και των εντοπίων συμβάντων που τους διατρέχουν, η Δικαία Δεσποτάκη συμπυκνώνει εδώ με τον χαρακτηριστικό της θαυμάσιο χρωστήρα τις συμβολικές και πραγματολογικές αφαιρετικές συντεταγμένες της Αίγινας. Το στοιχείο της μεταμόρφωσης παραμένει καταλυτικό και κυρίαρχο, γοητεύοντας εξακολουθητικά τη ζωγράφο. Πρωτογενείς δυναμικές φόρμες, οργανικές κυρτώσεις, αδρά περιγράμματα κορυφογραμμών και ανοιχτοί θαλάσσιοι ορίζοντες, ευγενή κοιτάσματα, ορεινές πηγές και υπόγειες ρίζες αρχαίας σποράς, οργώνουν την αναγνωρίσιμη φαιή ψίχα της ύλης συντάσσοντας την εσωτερική γεωγραφία και τη συναρπαστική ψυχογραφία του αιγινήτικου τοπίου.

Οι λιτοί τόποι της Δεσποτάκη, ονειρικοί και ταυτόχρονα εντατικά σύγχρονοι, ευκίνητοι και ταυτόχρονα σκοτεινά ασάλευτοι, ποιητικοί και ταυτόχρονα αφοπλιστικά απτοί, ενθαρρύνουν το βλέμμα να περιπλανηθεί και να εξερευνήσει στα άδυτα της εσωτερικής γεωγραφίας της Αίγινας, να βυθιστεί και να αναδυθεί εκ νέου στις ευφρόσυνες πολλαπλότητες και τις παλλόμενες συγκινήσεις της ζωγραφικής περιπέτειας.

Τα θερινά έργα της Αθηνάς Χατζή, εστιάζοντας σε ανεξίτηλες μνήμες και συγκρατώντας το άρωμα της αιγινήτικης καθημερινότητας, λειτουργούν σαν μικρές πολύτιμες πολαρόιντ, επιζητώντας και απαθανατίζοντας τη λιτή ομορφιά του στιγμιαίου.

Οι αναγνωρίσιμες φαιές όψεις των νεοκλασικών της προκυμαίας, τα πλωτά μανάβικα με τις χιλιόχρωμες γοητευτικές αφαιρέσεις και η σκεπαστή ψαραγορά κοντά στο Δημαρχείο, ο απογευματινός παράλιος περίπατος και το λευκό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο λιμάνι, η πευκόφυτη αιγινήτικη ύπαιθρος, το Όρος και ο μεσαιωνικός ερειπιώνας της Παλαιοχώρας, ακροβατώντας ανάμεσα στις σκιές και το φως και σχεδιασμένα γοργά και επιδέξια με θερμό χρώμα, διατηρούν τη συμπαγή εικονοπλαστική τους τελειότητα, αφήνοντας ικανό έδαφος στη συγκίνηση της εντοπιότητας.

Άλλοτε αιχμαλωτίζοντας το συμβολικό εναιώρημα του χρόνου και άλλοτε εισχωρώντας με θαυμαστή ακρίβεια στην παρούσα στιγμή, η Χατζή ενεργοποιεί αθέατα σχεδόν συμβάντα, σχεδιάζοντας και αποτυπώνοντάς τα με γοργή ευχέρεια στον καμβά, με την επίγνωση ότι τίποτε από αυτά που κάποτε συγκίνησαν το βλέμμα δεν πρέπει να χαθεί».

Διάρκεια έκθεσης: 11 Αυγούστου - 30 Σεπτεμβρίου 2018.

Αίθουσα Τέχνης ΕΓΙΝΑ ΑΙΓΙΝΑ, Θερμοπυλών 12 Αίγινα.

Τηλ. 22970 23967,  e-mail: aegina.aigina@yahoo.gr

 


Ατομική έκθεση ζωγραφικής του Νίκου Κρυωνίδη #animalinsticts @ nord - Σπέτσες | 18.08.2018 - 28.08.2018

«Ο Νίκος Κρυωνίδης διαχειρίζεται την υλική υπόσταση της ζωγραφικής μέσω της χειρονομίας, της ύλης και της αυτόματης γραφής. Το έργο του αποκαλύπτεται σε ένα πρώτο στάδιο ερμητικό και απόκρυφο, ενώ σε ένα δεύτερο επίπεδο κάθε σχήμα , μορφή ή χειρονομιακή χάραξη καθορίζει την ιδιαιτερότητά του κατευθύνοντας την ερμηνεία των χωρο-χρονικών σημαινόντων. Οι ζωγραφικές αεικίνητες  χειρονομιακές  ενέργειες , ως ασκήσεις αυτοανάλυσης ( απλώνω, επιχρίζω, καλύπτω, γράφω, χρωματίζω, χαράζω, σβήνω, συνδέω, αναμιγνύω) μεταφέρονται ως σχήματα ύφους που εμπλουτίζονται με υποχθόνιες σημασίες διαισθητικής ενόρασης. Τα ίχνη ως νύξεις, υποδείξεις, υπαινιγμοί, συναντούν τα χρωματικά επαναλαμβανόμενα χειρονομιακά παιχνίδια της γραμμής/γραφής ( χρήση δακτύλων) . Αυτή η εμμονή της κινητικής και χρωματικής ενέργειας μεταλλάσσει διαρκώς το στατικό σημείο της πρώτης εγχάραξης/ αποτυπώματος, ενεργοποιώντας την λευκή επιφάνεια του χαρτιού ή του μουσαμά».

 Δρ. Σάνια Παπά, Ιστορικός Τέχνης -Λέκτορας Α.Π.Θ.                      

Μινιατούρες άγριων ζώων.Μια περίληψη πανίδας σε πλήρη ακινησία.Παράταιρα αντικείμενα,οικοίοι υπαινιγμοί αλλότριων και λησμονημένων πράξεων. Ένα επιτραπέζιο εγχειρίδιο αναγνώρισης των εννοιών. Ο Νίκος Κρυωνίδης συμμετέχει δεξιοτεχνικά στο προσφιλές παιχνίδι της μελλοντολογίας επιλέγοντας τι να σωθεί από μια πολιτισμική καταστροφή, τι να σταλεί σαν δείγμα γραφής της υπάρχουσας κατάστασης του ανθρώπινου είδους.

                                                                                                                                                                           Θάλεια Στεφανίδου.

Η σχεδιαστική δεξιοτεχνία του και μια αίσθηση της φόρμας,της ισορροπίας,του χώρου και του χρώματος, είναι υψηλής ποιότητας. Επίσης έχει αφομοιώσει καλά τα μαθήματα του μεταμοντερνισμού. Η πρόκληση του επομένως βρίσκεται στις αφηγηματικές επιλογές του. Το εγχείρημα του φαίνεται να είναι σταθερά ριζωμένο στην πραγματικότητα και στο εν δυνάμει πολιτικό.

Andrea Gilbert

 

Ο Νίκος Κρυωνίδης γεννήθηκε το 1963 στην Ξάνθη και ζει στη Θεσσαλονίκη Είναι απόφοιτος της αρχιτεκτονικής σχολής του Α.Π.Θ. Έργα του υπάρχουν στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στην Πινακοθήκη της Ε.Μ.Σ., στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης, στο Αμερικάνικο Κολέγιο της Αθήνας και σε ιδιωτικές συλλογές.

Κείμενα κριτικής για το έργο του και συνεντεύξεις έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά ποικίλης ύλης καθώς και στα εξειδικευμένα περιοδικά:
Εντευκτήριο, τευχ.21, ‘92
Andrea Gilbert, ARTI, τευχ.35, ‘97
Κατερίνα Γρέγου,
ART magazine, τευχ.3, ‘97
Katerina Gregos, Zingmagazine, τευχ.2, ‘98
Θανάσης Μουτσόπουλος, Βαβέλ, τευχ. 191, ‘00
Θανάσης Γωγάδης, Πανσέληνος, τευχ.83, ‘00

 


Αναφορά στο Νίκο Κρυωνίδη γίνεται στα βιβλία:


Μάνος Στεφανίδης, Ελληνομουσείον, εκδ.ΜΙΛΗΤΟΣ
Open Art, Contemporary Greek Art, εκδ.HILLSIDE
Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών, εκδ.ΜΕΛΙΣΣΑ
Θανάσης Μουτσόπουλος, Ποπ Αλλόκοτο

DESTE 33 years

Ιωάννης Κολοκοτρώνης - Νέα Ελληνική Τέχνη

Και στους καταλόγους:
Γιάννης Τσούτσας, Όψεις της εικαστικής δημιουργίας στη Θεσσαλονίκη μετά το 1960
Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Η μόνιμη Συλλογή
Έλενα Παπαδοπούλου,
Spring Collection, Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ
Θάλεια Στεφανίδου,
Cahiers Du Triangle Institut Francais de Thessalonique
De Valigia in Greece, Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης
Κάτια Κιλεσοπούλου, Εικαστικοί Καλλιτέχνες της Βορείου Ελλάδος


ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ (επιλογή)

 

2018 Βιτρίνες Τέχνης ΟΤΕ Θεσσαλονίκη

2017  Ζήνα Αθανασιάδου, Θεσσαλονίκη
2010  Ζήνα Αθανασιάδου, Θεσσαλονίκη
2005
Titanium Αθήνα
D 624 Αθήνα
2004 Εργοστάσιο ΠΙΛ ΠΟΥΛ Αθήνα
Παλιό Καλογερικό, Λιμένας Θάσου
2002 Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης
2001 Χώρος Σύγχρονης Τέχνης
Statement, Αθήνα
Γκαλερί Λόλα Νικολάου, Θεσσαλονίκη
1999 Αίθουσα Τέχνης, Επίκεντρο, Αθήνα
Αίθουσα Τέχνης, Ζεύξις, Θεσσαλονίκη
1997 Αίθουσες Τέχνης, Ζήτα-Μι & Μεταμόρφωσηση, Θεσ/νικη
Αίθουσα Τέχνης, Πλειάδες, Αθήνα
Χώρος Αναγκαιότητας, Άλλη Πόλη, Θεσσαλονίκη
1996 Εντός των Τεχνών, Θεσσαλονίκη
1994 Χώρος Αναγκαιότητας, Άλλη Πόλη, Θεσσαλονίκη
Αίθουσα Τέχνης, Ζήτα-Μι, Θεσσαλονίκη
1992 Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο(Γενί Τζαμι), Θεσσαλονίκη
1988 Μουσικές και εικαστικές εκδηλώσεις, Ερωδός, Θεσσαλονίκη


ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ - ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ (επιλογή)

2003 «Ποπ Αλλόκοτο»
Gazon Rouge, Αθήνα
2002 «Ψευδοσυμβάν» Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, Θεσ/νικη
2000 «Ζωγραφική και Κινημ/φος» Γκάζι-Τεχνόπολις, Αθήνα
«
Art Athina 8» Συμμετοχή με την Αίθουσα Τέχνης Επίκεντρο
«
miArt», Συμμετοχή με την Αίθουσα Τέχνης Επίκεντρο, Μιλάνο
«
Cahiers Du Triangle» Institute Francais De Thessalonique
Ecole des BeauxArts de Saint Etienne France
Comune di Bologna, Assesorato Alla Cultura Italia
1999 «
Art Athina 7» Συμμετοχή με την Αίθουσα Τέχνης Επίκεντρο
1998 «
Europartrain» Amsterdam
CheapArt Αθήνα
1997 «
De Valigia» Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης,
Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997
1996 «
Spring Collection‘96» Σπίτι της Κύπρου, Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ,Αθήνα
«Βαλκάνια Όνειρα» Καπνομάγαζο, Ξάνθη
1994 «
Art Athina 2» Συμμετοχή με την Αίθουσα Τέχνης Ζήτα-Μι
1988 Εκθεσιακός χώρος Δήμου Θεσσαλονίκης, Εθν.Αμύνης 9Α

Γενικές Πληροφορίες

Εγκαίνια : Σάββατο 18 Αυγούστου στις 21:00

Διάρκεια έκθεσης: 18-28 Αυγούστου

Χώρος :  Γκαλερί nord. Πλατεία Ρολογιού,Σπέτσες

Επικοινωνία : Γιώργος  Χριστοδούλου 2298074274 / 6944443534

Επιμμέλεια- Διοργάνωση : nord Gallery

 

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκευθείτε την ιστοσελίδα του καλλιτέχνη

https://kryonidis.wordpress.com/

 

 


Στη Σαντορίνη η έκθεση “Bonnie & Clyde” υπό την πλατφόρμα εικαστικών δράσεων #Rest@rt


Στη Σαντορίνη η έκθεση “Bonnie & Clyde” υπό την πλατφόρμα εικαστικών δράσεων #Rest@rt

Στη βραβευμένη Aqua Gallery που δημιούργησε ο όμιλος διαχείρισης ξενοδοχείων Aqua Vista Hotels στο ξενοδοχείο Art Hotel στον Πύργο, εγκαινιάζεται το Σάββατο 7 Ιουλίου η δεύτερη έκθεση του προγράμματος Πολιτιστικού Τουρισμού που συντονίζει το #Rest@rt.  

Η έκθεση που επιμελείται η ιστορικός Τέχνης Νικολένα Καλαιτζάκη, έχει τίτλο “Bonnie & Clyde

Συμμετέχουν οι εικαστικοί:

Έφη Βερικίου • Ειρήνη Βογιατζή • Μαρία Βύρρα • Ιωάννα Καζάκη • Ευάγγελος Καλογερόπουλος • Κατερίνα Καλουμένου • Ειρήνη Καουκάκη •  Κατερίνα Κασσαβέτη • Χρήστος Κατσίνης • Εβίνα Κιπενή - Θαλασσινού • Κωνσταντίνος Κουνάλης • Μαρίνα Κουτσοσπύρου • Beskida Kraja •  Εύη Κυρμακίδου • Νίκος Λαμπρινός • Βασίλης Μπακάλης • Κατερίνα Ξαρχοπούλου • Σμαράγδα Παπούλια • Μαρίνα Ροβίθη • Αγνή Ρούσσου • Ρανιώ Σαρρή • Asterios Toris • Άννα Τούρλα • Χριστίνα Φοίτου • Έλλη Χούσου.

Η Ιστορικός Τέχνης και επιμελήτρια της έκθεσης, Νικολένα Καλαϊτζάκη, σημειώνει:

"Η Bonnie & o Clyde, το περιβόητο ζευγάρι κακοποιών που η ιστορία αγάπης τους, συνυφασμένη με τα εγκλήματα τους, έγινε γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο, βρίσκουν νέα γη, μέσα από μια εικαστική έκθεση στη Σαντορίνη. Ληστείες τραπεζών, δολοφονίες και απάτες, καθημερινές παράνομες περιπέτειες, ήταν για αυτούς ο πιο όμορφος τρόπος για να περνούν τη ζωή τους, ευτυχισμένοι. Παρέα τους ήταν η ποίηση, η μουσική, οι καλές τέχνες, τα τσιγάρα και το αμάξι τους. Πράγματι αγαπούσαν ο ένας τον άλλον, σε ακραίο βαθμό. Είχαν μπει από καιρό, στο στόχαστρο της αστυνομίας. Η ενέδρα στήθηκε στις 23 Μαΐου του 1934. Πριν τους διαβάσουν τα δικαιώματα τους, η ομάδα της χωροφυλακής της Λουϊζιάνα, γάζωσε το αυτοκίνητο τους με 187 σφαίρες. Η Bonnie ήταν 24 κι ο Clyde 25 ετών. "Κάποια μέρα θα πέσουν μαζί και θα ταφούν πλάι πλάι. Για κάποιους θα είναι πένθος, για το νόμο ανακούφιση. Θα είναι είναι ο θάνατος της Μπόνι και του Κλάιντ", είχε γράψει μια μέρα η Bonnie στο προφητικό της ποίημα."

Το  #Rest@rt - ο μόνος κεντρικός συντονιστικός φορέας που εξειδικεύεται στον Πολιτιστικό Τουρισμό, συνεχίζει να προβάλλει τις δουλειές των Ελλήνων καλλιτεχνών αξιοποιώντας τα πολυτελή καταλύματα των δημοφιλών ταξιδιωτικών προορισμών.

Η πλατφόρμα, στα ξενοδοχεία που συνεργάζεται, διοργανώνει και παρουσιάζει εικαστικές εκθέσεις -ζωγραφική, γλυπτική, video art, installations, performing- μουσικές εκδηλώσεις, θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές προβολές, χοροθέατρο, βραδιές ποίησης και άλλα αξιόλογα πολιτιστικά δρώμενα, αποτελώντας αξιόπιστο εργαλείο Πολιτιστικής διαχείρισης υπό την αιγίδα του Υπουργείου Τουρισμού, του Υπουργείου Πολιτισμού και του ΕΟΤ.

#Rest@rt Managing Director - Κέλλυ Αθανασιάδου 

https://www.facebook.com/restartcontemporary/

http://www.aquavistahotels.com/

 

 


Εύη Κυρμακίδου | Συστήματα Εγκλωβισμού @ ERSILON ART GALLERY, ΛΟΥΤΡΑΚΙ | 18.08.2018 - 31.08.2018

O  ομότιμος καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Εμμανουήλ Μαυρομμάτης σημειώνει σχετικά:

Η Εύη Κυρμακίδου εργάζεται σε ιδέες που λειτουργούν ως συσχετισμοί υλών. Επίσης οι ιδέες εννοούνται ως να είναι η κάθε μία η δική της δήλωση, ισότιμα παρατιθέμενη με τις άλλες, σε συνδυασμούς σχέσεων. Έργο της είναι τα είδη των σχέσεων. Αυτή η γενική παρατήρηση αφορά ένα μεγάλο αριθμό από πραγματοποιήσεις ως κατασκευές που έχει κάνει τα τελευταία περίπου έξη χρόνια και των οποίων κεντρική αναζήτηση είναι να φέρνει σε συσχετισμό μεταξύ τους μονάδες ιδεών και αντίστοιχων μονάδων υλών σε διατάξεις που θα έπρεπε να έχουν νόημα. Το νόημα του εκάστοτε και του καθενός συσχετισμού είναι το αντικείμενο της εργασίας. Η εργασία της παρουσιάζεται ως  αναλυτικές προτάσεις που θέλουν να εννοούν αυτό που δηλώνουν.

 

Αυτή η αντιστοιχία και ισορροπία στην εργασία της Κυρμακίδου δεν ήταν κάθε φορά  δεδομένη από την αρχή του έργου της και διαμορφώθηκε διαδοχικά σε διαφορετικά στάδια σε σχέση προς τα εκάστοτε είδη των υλικών που χρησιμοποιεί και τις χρήσεις τους. Ήταν με το χρόνο μια εμπειρία που εμπλουτίζεται. Η βασική της διαίσθηση, το κίνητρο της ιδέας της είναι ζωγραφικό και αυτό εκδηλώθηκε ήδη στις εργασίες της με τα χέρια του 2012 στις οποίες στηριζόμενα, σε μια κάθετη βάση, χέρια από σίδερο, γυψόγαζα και πολυουρεθάνη που τα ισορροπούν διαφορετικά βαρίδια, δείχνουν προς μια συγκεκριμένη, αλλά την ίδια κατεύθυνση. Η ιδέα, να δείτε αυτό που βλέπω, είναι η κατεξοχήν συστατική της σχέσης ανάμεσα στο βλέμμα και στο πράγμα και είναι ο σύνδεσμος ότι είμαι εξαρτώμενος από το αντικείμενο. Αυτή η ζωγραφική έννοια και η ταυτόσιμη παράσταση του περάσματος στο αντικείμενο, θα είναι έκτοτε και ο κύριος μοχλός της εργασίας της, που απλώνεται στο χώρο και οργανώνει σχέσεις ανάμεσα σε ύλες, σε κατευθύνσεις υλών μέσα στο χώρο, αλλά και στην κύρια προϋπόθεση της κάθε αναλυτικής διαδικασίας: τα μέρη να διατηρούν την αυτοτέλεια και την ατομικότητά τους και η σύνθεση να γίνεται στο συλλογισμό, στο μυαλό του βλέμματος.

 

Το χάρισμα της Κυρμακίδου είναι η ανάλυση, -είναι η παντελής αυτοτέλεια και η παραθετικότητα των μερών. Αυτή είναι μια συστατική διεργασία του έργου της και εννοεί ότι δεν δέχομαι τις σχέσεις ανάμεσα στα πράγματα που δημιουργούν οι συνειρμοί μου και οι παραπομπές μου σε αναφορές προϋποτιθέμενων σχέσεων προσωπικών ή ιστορικών ως δεδομένων, αλλά ότι ξεκινώ από την αρχή, τα βάζω όλα πλάϊ-πλάϊ και αναρωτιέμαι τι θα μπορούσε να τα συνδέει: αυτή είναι η πρωτόγονη και η αναγκαία σκέψη της τέχνης. Η Κυρμακίδου πηγαίνει στο τέλος, εκεί από όπου όλα αρχίζουν, με τη ζωγραφική παράθεση (ανάλυση, αυτονομία των μερών, σταθερότητα του επίπεδου) να τη μεταφέρει στη συνέχεια, στο χώρο, ενσωματώνοντας στην εργασία ένα νέο όμως στοιχείο, την αστάθεια του χώρου: ότι ο χώρος είναι και τα δύο, εξίσου άδειος όσο και γεμάτος, ότι το μέσα προϋποθέτει το έξω και ότι το έξω προϋποθέτει το μέσα, ότι το κενό περιβάλλεται από το γεμάτο και το γεμάτο από το κενό και ότι οι σχέσεις του περιεχόμενου και του περιέχοντος, είναι συναρτήσεις. Η εναλλαγή -του μέσα και του έξω, του έξω και του μέσα,- είναι πρακτικά η εμπειρία του σώματος.      

 

Η παρατήρηση εννοεί ότι η εργασία της Κυρμακίδου δεν ξεκίνησε τόσο από το ερώτημα, τι θέλω να πω για να ψάξω να βρω το πώς θα το πω (να προηγείται δηλαδή το νόημα ως προς την κατάλληλη γλώσσα που θα το αποδώσει, ως να είναι αποκομμένο από τη γλώσσα -να είναι αποκομμένη η ιδέα από την υλοποίηση), αλλά ξεκίνησε από το ερώτημα για το πώς θα πω, για να μπορώ  να πω, -που εννοεί ότι η σύνταξη της γλώσσας είναι καθεαυτή η ίδια εννοούμενο και νόημα και ότι το νόημα είναι συνυφασμένο με τις καταλληλότητες της γλώσσας να περιλάβει και να αναδείξει, -να λειτουργήσει έκτοτε- λιγότερα ή πολλαπλά άλλα νοήματα που εγκαθίστανται ή θα εγκατασταθούν στο εσωτερικό της.

 

Η γλώσσα είναι μέθοδος και η ευρύτητα της γλώσσας είναι η προϋπόθεση του εμπλουτισμού των νοημάτων και της έκφρασης.  Η ευφυϊα της Κυρμακίδου ήταν να συντάξει τις συγκεκριμένες ειδικές έννοιες που την απασχολούσαν προσωπικά ή κοινωνικά (όπως ο εγκλωβισμός, ο περιορισμός, η καταπίεση, η απομόνωση) με το ζωγραφικό σύστημα της απεριόριστης παραθετικότητας μεταφερόμενο στο χώρο -και υπαγόμενο στις ιδιότητες του χώρου να συναρτάται με τις ύλες και με τους συσχετισμούς της καθημερινής εμπειρίας του εσωτερικού και του εξωτερικού βλέμματος, του μέσα και του έξω, του περιβαλλόμενου και του περιβάλλοντος: η εικόνα του εγκλωβισμού ενός κεφαλιού στο εσωτερικό του μεταλλικού πλέγματος είναι συνάρτηση της συμπίεσης ως της μεθόδου για να προσδιοριστεί η έννοια της οπτικής διατύπωσης της ιδέας και του τρόπου της κατασκευής της λέξης που την εννοεί, αλλά και της υλοποίησης της λέξης. Η Κυρμακίδου οδηγείται να συναρτά τις λέξεις με τα πράγματα: η εργασία εννοεί ότι η λέξη δεν είναι απλά η περιγραφή του πράγματος, είναι η δυνατότητα να αναγνωριστεί στο πράγμα το, τι ακριβώς είναι. Παράδειγμα είναι τα bar-codes (οι κωδικοί και οι αριθμοί) που αποτύπωσε στα κεφάλια μέσα στα κλουβιά, της σειράς «1984», εμπνευσμένης από το περιβάλλον του ελεγχόμενου και του καθοδηγούμενου κοινωνικά, κόσμου του Τζώρτζ Όργουελ. Αυτή είναι η γενική έννοια της εργασίας, με την μετακίνηση στις λέξεις, ως την κατάλληλη εκδοχή του τρόπου με τον οποίο θα έπρεπε να ανταποκρίνεται η εικόνα στις προδιαγραφές που την εννοούν.

 

Στις επίτοιχες εργασίες η Κυρμακίδου είχε διατηρήσει τις επαλείψεις με χρώματα, προερχόμενα από την καταγωγή της στη ζωγραφική. Αλλά η αμέσως επόμενη περίοδος, μετά το 2014, απαγγίστρωσε την εργασία από τον τοίχο και οδήγησε σε μια σειρά από μεταλλικές βέργες-κολόνες στο χώρο, που στηρίζουν εγκλωβισμούς από γύψινα κεφάλια να τα διατρέχουν, να τα κακοποιούν ακανόνιστα και επιθετικά πλέγματα από βέργες. Οι εργασίες αυτές (σίδερο, γυψόγαζα, στόκος, πολυουρεθάνη) είναι πρακτικά αναφορές  στην ιδιότητα του χώρου να χωρίζει, να απομονώνει, αλλά είναι και η δημιουργία ενός συστήματος να κατακευάζει μονώσεις μέσα στο χώρο και να κατασκευάζει το πλήθος, ως τη λειτουργία της μόνωσης. Στην πράξη, οι εικόνες της Κυρμακίδου εννοούν φράσεις.΄Ενα αντίστοιχο χαρακτηριστικό της εργασίας είναι το συστημα της καθετότητας. Σε αντιπαράθεση προς το οριζόντιο πλήθος του 2014 με τις μεταλλικές βέργες-κολόνες στο χώρο, η εργασία που παρουσίασε το 2018, στις Πλατφόρμες στη Σχολή Καλών Τεχνών,  (Τα κλουβιά καθ’ύψος) είναι η ιδέα της κατασκευής ως σωλήνα με άνισα τμήματα του πολυόροφου κτηρίου και η ταξινόμηση, με οικονομία του ελέγχου και του χώρου των κατοίκων, με τις λέξεις που τους καταγράφουν και τους προσδιορίζουν.

 

Η καθετότητα σ’αυτή την εργασία είναι η ιεράρχιση και η οριζοντιότητα, είναι η απομόνωση. Η μόνωση και η ιεράρχιση, η οριζοντιότητα και η καθετότητα είναι οι κατεξοχήν δομικές ιδέες της εργασίας της Κυρμακίδου και συμπληρώνουν το πλέγμα ενός συσχετισμού λέξεων: πώς θα εξαλείψει ο καλλιτέχνης τους πλεονασμούς στην έκφραση κάθε φορά που διατυπώνει την εικόνα ως την ιδέα ή, πώς θα εξαλείψει τους πλεονασμούς στη διατύπωση, κάθε φορά που εκφράζει την ιδέα ως την εικόνα; Η Εύη Κυρμακίδου διεκδικεί την ακρίβεια, την ανταπόκριση του ενός στο άλλο, τη σύμπτωση αυτού που λέγεται με αυτό που εννοείται. Είναι μια αναζήτηση καθαρότητας και σαφήνειας στο δρόμο μιας δημιουργικής κατασκευής: να δώσει στις λέξεις -κάθε φορά ως  προς τις συνθήκες τους-, την κάθε φορά πιο αντίστοιχη συντακτική τους, ετυμολογική εικόνα.

 

Λίγα λόγια για την εικαστικό Εύη Κυρμακίδου: 

 

Η Εύη Κυρμακίδου  γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 13 Φεβρουαρίου 1968 όπου ζει και εργάζεται.  

Σπουδές:

2011, Απόφοιτος του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας (Π.Μ.Δ) με βαθμό Πτυχίου 8.3. Πιστοποιημένα εξάμηνα σπουδών στο σχέδιο, τη γλυπτική, τη γραφιστική, τους υπολογιστές, την video art, το βιομηχανικό σχεδιασμό, το κόσμημα, την αγιογραφία και την εγκαυστική.

1992, Απόφοιτος του Τμήματος Γεωλογίας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ)

Πρόσθετες σπουδές: 1998, Δίπλωμα Αγιογραφίας τριετούς φοίτησης, σχολή Βυζαντινής Αγιογραφίας  Κωνσταντίνου Ν. Γεωργιάδη. 2012, Σύστημα  Braille, πιστοποίηση ΚΕΑΤ του Υπουργείου Υγείας.  2012, ECDL πιστοποιητικό πληροφορικής, 5 ενότητες.

Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, ΕΕΤΕ, διορισμένο μέλος της Επιτροπής του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος  στη Β. Ελλάδα και Μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βόρειας Ελλάδας, ΣΚΕΤΒΕ.

 

Ατομικές εκθέσεις:

 

Συστήματα εγκλωβισμού, επιμέλεια Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, EPsilon Art Gallery, Λουτράκι, Κόρινθος, 18/08/2018 έως 31/08/2018

Small Colorful, EPsilon Art Gallery, Λουτράκι, Κόρινθος, 20/4/2018 έως 20/5/2018

Απεγκλωβισμός,  Hyatt Regency Hotel, με την υποστήριξη της Myro Gallery,  Θεσσαλονίκη, 18/11/2017 έως 31/3/2018

Colorful, EPsilon Art Gallery, Λουτράκι, Κόρινθος, 04/11/2017 έως 30/11/2017

Απεγκλωβισμός, Myro Gallery, Θεσσαλονίκη, 05/10/2017 έως 04/11/2017

Αναμάρτητος 2, Myro Gallery, Θεσσαλονίκη, 1/12/2016 έως 31/12/2016

Ιστορίες εγκλεισμού, Δήμος Καισάρειας, Εθνολογικό Μουσείο, Κοζάνη, 11/10/2014 έως 02/11/2014

Ιστορίες εγκλεισμού, Gallery 512, Πτολεμαΐδα, 10/9/2014 έως 04/10/2014 

Βλέμματα, Μακεδονία Παλλάς, 8O Μακεδονικό Συνέδριο Ουρολογικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, Θεσσαλονίκη, 3/11 έως 05/11/2011

 

e-mail: evikirma@yahoo.gr, evikirma@gmail.com

                                                                                                                                            Facebook: Evi Kirmakidou artist-Greece,

                                                                                                                                                                          

Instagram : evi_kirma,

                                                                                                                          Linkedln : Evi Kirma, Twitter : Evi Kirma art Greece

                                                                                                                                                                                    Site:www.evikirmart.com

 

 

 

 


Έκθεση ζωγραφικής #refreshμπλε | Κατερίνα Χατζή @ nord. Σπέτσες,Πλατεία Ρολογιού

Tο νερό είναι η πιο απροσδιόριστη ύλη, αφού αφομοιώνεται από το σχήμα που την περιέχει. Oι μεταμορφώσεις του συγκροτούν εικαστικές απεικονίσεις της ποιητικής ιδέας, ένα παιχνίδι ακαθόριστων πλεγμάτων μετουσιωμένων σε στρόβιλους νεροφυγής, μια αίσθηση που κινείται ανάμεσα στην κάθαρση και τον πνιγμό. Η ζωγράφος πλάθει και μεταλλάσσει κρυμμένα μυστικά σε υγρασίες ψυχής, αιχμαλωτίζοντας τη στιγμή. Mέσα από τη διάφανη, μεταβλητή, ύλη του νερού διερευνά τις μεταλλάξεις του αρχέγονου και του αιώνιου στοιχείου. Σχηματοποιώντας, θα μπορούσαμε, ίσως, να ορίσουμε την εικαστική τούτη σύνθεση ως μιαν απεικόνιση των ποικίλων μορφών και μεταμορφώσεων του «υδάτινου ψυχισμού», ως μια αλληγορία για τη ρευστότητα ανθρώπινης ύπαρξης, τον ψυχικό ερεθισμό, τη δημιουργική έκφραση και το χρόνο που συμβολίζει, ανάμεσα σε άλλα, τη ροϊκότητα του κόσμου, τις αιφνίδιες συγκοπές του, την πολυσημία και το απρόβλεπτο της δίνης του.»

Tο νερό συνιστά το όχημα μέσω του οποίου (η καλλιτέχνις) ακονίζει τα εργαλεία της τέχνης και ο βυθός μετουσιώνεται σε εσώτερο καθρέφτη. Ο βυθός καθρέφτης δεν φυλακίζει, απελευθερώνει παραστάσεις, επιφυλάσσει εκπλήξεις ανάτασης, αναζωογόνησης αλλά και θανάτου, αναδιπλασιάζει την όραση του εαυτού μέσα στον καθρέφτη του νερού. Στην προσπάθειά της να συλλάβει και να αποτυπώσει την ολότητα της έννοιας του νερού, κατασκευάζει μια σειρά από υδάτινες εικαστικές αναπαραστάσεις του ποιητικού στοχασμού…

 

Λίγα λόγια για τη ζωγράφο Κατερίνα Χατζή:

Είναι κλινικός ψυχολόγος. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων το 1990 και συνέχισε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Παρίσι (Université Paris VIII). Ειδικεύθηκε στην ψυχανάλυση και εργάσθηκε σε διάφορα ψυχιατρικά ιδρύματα στο Παρίσι, όπου διέμεινε μέχρι το 2000. Στο διάστημα αυτό παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης στην Ecole Pratique des Hautes Etudes (Sorbonne- Paris).

Παράλληλα με το κλινικό της έργο έχει μεταφράσει έργα Γάλλων ψυχαναλυτών, όπως της Julia Kristeva και του Jean-Richard Freymann στις εκδόσεις Καστανιώτη.

Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Τα πρώτα της βήματα στη ζωγραφική τα οφείλει στη ζωγράφο μητέρα της, Ιφιγένεια Χατζή, που της δίδαξε σχέδιο και σύνθεση. Η ολοκληρωτική της αφιέρωση στη ζωγραφική ξεκινά μόλις τα τελευταία χρόνια.

Το 2017 πραγματοποίησε στους Δελφούς την έκθεση ΩΔΕΣ. Έργο της ανήκει στη συλλογή του Μουσείου Δελφικών Εορτών Άγγελου Σικελιανού.

Η ίδια επισημαίνει:

«Η ζωγραφική, όπως και η ψυχανάλυση, είναι για μένα ένα μέσο κατανόησης και ερμηνείας του κόσμου που με περιβάλλει, ένας τρόπος να θέσω σε «παύση» το σύμπαν και να στοχαστώ. Η ζωγραφική εμπειρία, αποτυπώνοντας το πέρασμα από το πάθος στο νόημα, είναι ο πιο ασφαλής δρόμος προς την αυτογνωσία και τη λύτρωση. Η τέχνη, άλλωστε, προηγήθηκε της ψυχανάλυσης στην εξερεύνηση της ψυχικής ζωής.

Γενικές Πληροφορίες:

 Επικοινωνία: Γιώργος Χριστοδούλου

Εγκαίνια: Σάββατο, 21 Ιουλίου, ώρα 21:00

Χώρος : nord.  Σπέτσες,Πλατεία Ρολογιού

 Διάρκεια έκθεσης: 21 Ιουlίου έως 1 Αυγούστου 2018

Κείμενο έκθεσης: Άννα Κατσιγιάννη

 

 


Βατανίδης Στάθης, Γιαννίκου Μαρία, Λύτρας Σπύρος «Τόπος συνάντησης» @ γκαλερί Σαπφώ, Μυτιλήνη

Καλλιτέχνες με ιδιαίτερη αντίληψη, έντονα συναισθήματα, ελεύθερη γραφή και με κοινό τους θέμα τον άνθρωπο συναντιούνται στη γκαλερί Σαπφώ, στην οδό Σαπφούς 3 στη Μυτιλήνη , την Πέμπτη 12 Ιουλίου 2018 στις 8 το βράδυ. Τρεις σύγχρονοι σημαντικοί ζωγράφοι – ο Στάθης Βατανίδης, η Μαρία Γιαννίκου και ο Σπύρος Λύτρας- καταθέτουν την ψυχή τους θέλοντας να μεταδώσουν στους κατοίκους και τους επισκέπτες της έκθεσης όχι μια απλή καταγραφή εικόνων, αλλά επικοινωνίες, συνομιλίες, αμοιβαίες προσεγγίσεις και να ανασύρουν μνήμες, συναισθήματα, εικόνες. Έχουν κάνει πολλές ατομικές εκθέσεις , καθώς έχουν και πολλές συμμετοχές σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργα τους βρίσκονται σε πινακοθήκες και σε ιδιωτικές συλλογές επίσης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Λίγα λόγια για την πορεία και το έργο των τριών ζωγράφων:

Ο Στάθης Βατανίδης γεννήθηκε στη Αθήνα το 1943. Σπούδασε στο League Art of New York. Έχει πραγματοποιήσει τριάντα τέσσερεις ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος, Σκουφά, Εποχές, Όλγα Γεωργαντέα – Αθήνα, Αίθουσα τέχνης Ειρμός, Έψιλον - Θεσσαλονίκη, Αίθουσα Gloria - Λευκωσία, K Gallery - Λονδίνο, Nuovo Aleph - Μιλάνο) και έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ομαδικές μεταξύ των οποίων στην Art Thessaloniki - Gallery Armos – Θεσσαλονίκη, Κρήδεμνον - Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο – Αθήνα, Το Μεσολόγγι του Λόρδου Βύρωνα - Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία – Αθήνα, Lost Heritage - Gallery K – Λονδίνο, World Fine Arts / 15 Greek Artists - 233 Broadway - Ν. Υόρκη, Art Quake - Μουσείο Μπενάκη – Αθήνα. Έργα του υπάρχουν σε γνωστές συλλογές (Μουσείο Βορρέ, Μουσείο Πιερίδη, Συλλογή Χατζηιωάννου, Συλλογή Ν. Παπαγεωργίου) και σε άλλες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό . Είναι μέλος του επιμελητηρίου εικαστικών τεχνών Ελλάδος. Στα έργα του, ο Στάθης Βατανίδης επεξεργάζεται την εικόνα του ανθρώπου για να εξετάσει και να εμβαθύνει στις ανθρώπινες συναναστροφές αλλά και να εντρυφήσει στην προσωπική και μοναδική σχέση του καθενός με τον ίδιο του τον εαυτό. Παρουσιάζοντας απλές καθημερινές στιγμές, υπονοεί τη σκοτεινή πτυχή της ανθρώπινης ύπαρξης και υπαινίσσεται το συναισθηματικό βάρος που επωμίζεται το ανθρώπινο πλάσμα κάθε λεπτό της ζωής του. Ο κόσμος που περιγράφει είναι βαθιά προσωπικός, καλά αφομοιωμένος, με ποιητική ματιά, αιχμαλωτίζοντας μικρά γεγονότα της καθημερινής ζωής, μεταμορφώνοντάς τα σε μια ιδιαίτερη εικονογραφία και δημιουργώντας ιστορίες που υπάρχουν ή που κάποτε θα γίνουν πραγματικότητα.

Η Μαρία Γιαννίκου γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών τεχνών του ΑΠΘ από το 1993 έως το 1998 με καθηγητή τον Α.Θεοφυλακτόπουλο και το 1999 χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή καλών τεχνών της Αθήνας με καθηγητή το Γ. Μήλιο. Έχει πραγματοποιήσει πέντε ατομικές στην Αθήνα και τη Μυτιλήνη. Έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό καθώς και σε διεθνείς διοργανώσεις: Grandpalais in Paris-Art and capital (2013), ArtMadridworldartvision (2014). Έργα της βρίσκονται στην πινακοθήκη της Ύδρας της Σύρου της Κομοτηνής και της Μυκόνου και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Όσον αφορά τα έργα της, ορατοί και αόρατοι ταξιδιώτες απαρτίζουν την εξπρεσιονιστική ζωγραφική της Μαρίας Γιαννίκου. Πόλεις και μεταβάσεις παίρνουν συμβολική μορφή, εικονικοί παράδεισοι που συνεχώς διαψεύδουν και συνεχώς απομακρύνονται. Συχνά το ταξίδι είναι λυτρωτικό, παθιασμένο, αλλά ποτέ ευοίωνο… Ορίζεται μια διαχρονική σταθερή στο έργο της Μαρίας Γιαννίκου και μια προσωπική μανιέρα. Η επιδράσεις της έχουν βαθιές ρίζες στον γερμανικό εξπρεσιονισμό, θεματικά στην «Γέφυρα», χρωματικά στον «Γαλάζιο Καβαλάρη» , προσεγγίζοντας παράλληλα μέσα από μια προσωπική ερμηνεία και βιωματική αφομοίωση τη μελαγχολία της προκυβιστικής γαλάζιας περιόδου του Πικάσο. Ο προορισμός δεν έχει πολύ σημασία, μόνο το ταξίδι, μόνο η φυγή, που ειρωνικά επαληθεύει τις θεωρίες για τον ομαδισμό που προανήγγειλε για τον 21ο η πολιτισμική θεωρία του 20ου αιώνα. Η Μαρία Γιαννίκου είναι ως καλλιτέχνης , αναμφίβολα , μια πολίτης του κόσμου αλλά ουσιαστικά και νοητά μια πολίτης της Μυτιλήνης, ενός τόπου που αποκτά σήμερα συμβολικές διαστάσεις για την έννοια της μετάβασης.

Ο Σπύρος Λύτρας γεννήθηκε στην Ιτέα Φωκίδας το 1971. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης. Αποφοίτησε το 1999 με άριστα. Έχει πραγματοποιήσει 8 ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Σύρο. Έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έργα του βρίσκονται στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών, στους Δήμους Θεσσαλονίκης, Μυκόνου, Σύρου και Ύδρας, στον διεθνή αερολιμένα Αθηνών καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Στα έργα του ο Σπύρος Λύτρας δανείζεται εικόνες από την καθημερινότητα και πλάθει ιστορίες με τα χρώματα στον καμβά, γιατί κάθε του έργο επιθυμεί να αντανακλά μνήμες και συναισθήματα. Αρθρώνει τη ζωγραφική του άποψη, με ποιητική και στοχαστική διάθεση, προσπερνώντας την απλή περιγραφή, τη διήγηση και την εικονογράφηση, για να φτάσει στη δική του αλήθεια. Στόχος του είναι και παραμένει η αποκάλυψη της ομορφιάς και της ουσιαστικής αξίας της ζωής. Ζωγραφίζει πάντα με γρήγορες αλλά ελεγχόμενες χειρονομίες, με εξπρεσιονιστική διάθεση, χωρίς να παραβιάζει τα όρια της ορατής πραγματικότητας για να προσεγγίσει το άλογο ή τις βίαιες παραμορφώσεις. Η ζωγραφική του ακολουθεί μια κυκλική πορεία, έναν ατέρμονο διάλογο ανάμεσα στο χθες και το σήμερα. Τρυφερός και εξομολογητικός, με το χρωστήρα του εκφράζει τις εμπειρίες και τις αισθήσεις της ζωής του.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη 12 Ιουλίου 2018 στις 8 μ.μ.

Διάρκεια έκθεσης: 12 Ιουλίου έως 31 Ιουλίου 2018

Ημέρες και ώρες λειτουργίας:

Δευτέρα : 8:30 – 14:00

Τρίτη / Πέμπτη / Παρασκευή : 8:30 – 14:00 & 18:00 – 21:00

Τετάρτη / Σάββατο : 8:30 – 14:00 & 19:00 – 21:30

Κυριακή /Δευτέρα : ανοικτά κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού.

Σαπφώ Art Gallerie I Ερμού & Σαπφούς 3 (έναντι Εθνικής Τράπεζας) , Μυτιλήνη

Τηλέφωνο: 2251103248

www.sapphoartgallerie.com

email: sapphoartgallerie@gmail.com


«NeverINtheRIGHTorder» | Ατομική έκθεση Ζωγραφικής του Κώστα Σπηλιωτόπουλου (Eric Cospi) @ Dépôt Αrt gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι)

«NeverINtheRIGHTorder»

 

Ατομική έκθεση Ζωγραφικής

του Κώστα Σπηλιωτόπουλου

(Eric Cospi)

 

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

ώρα 20:00 έως 23:00

 

 στην Dépôt Αrt gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι)

 

Η Dépôt Art gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι) εγκαινιάζει την

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

 

και ώρα 8 μ.μ. έως 11:00 μ.μ. την ατομική έκθεση του ζωγράφου Κώστα Σπηλιωτόπουλου (Eric Cospi)  με θέμα:

 

«NeverINtheRIGHTorder»

 

Η έκθεση διαρκεί από 3 έως 14 Ιουλίου 2018

 

 

 

Την έκθεση επιμελείται η Γωγώ Κολυβήρα, ενώ κείμενο για την έκθεση έχει γράψει η Ιστορικός Τέχνης Όλγα Λατουσάκη στο οποίο σημειώνει:

«Η ζωγραφική του Κώστα Σπηλιωτόπουλου βασίζεται στην πρωταρχική ανάγκη του καλλιτέχνη να μοιραστεί τα συναισθήματά του, τα πάθη και την αγάπη του με τον θεατή, να τον μυήσει σε έναν κόσμο τόσο απόμακρο, όσο και καθημερινό, τόσο αφηρημένο, όσο και απόλυτα υπαρκτό. Για τον Σπηλιωτόπουλο, ο ρεαλισμός δεν είναι προτεραιότητα, γιατί οι χαρακτήρες και οι μορφές του ζουν στο όνειρο, σε ένα μέρος του ανθρώπινου εγκεφάλου που καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα και όπου όλα είναι δεκτά και εφικτά.

Η αποτύπωση των συναισθημάτων και του θυμικού του καλλιτέχνη στον καμβά επιτυγχάνεται με μια χαρακτηριστική και μοναδική για την ελληνική ζωγραφική αμεσότητα, η οποία, απουσία λογικής, αγγίζει άμεσα τον θεατή στα πιο ευαίσθητα σημεία της ψυχής. Η ιερότητα με την οποία ο Σπηλιωτόπουλος τολμά και αγγίζει τα τόσο βαθιά ζητήματα των παθών, της φύσης και των ονείρων, είναι και ο λόγος που τα έργα του χαρακτηρίζονται από μία τόσο ιδιαίτερη ομορφιά και αλήθεια. Η αθωότητα που συναντάμε, τόσο στα θέματα, όσο και στις πολύ προσεκτικές, γεμάτες φροντίδα πινελιές του, αντικατοπτρίζει την άδολη και ειλικρινέστατη αγάπη του για τον άνθρωπο και όλο του τον ψυχισμό.

Δεν είναι τυχαίο που ο τρόπος χειρισμού των χρωμάτων, των μορφών και του κυβιστικού στοιχείου από τον Σπηλιωτόπουλο, έναν καλλιτέχνη με  έκδηλο θαυμασμό για τους μεγάλους διεθνείς κλασικούς,  μας δίνουν την εντύπωση σύγχρονης αγιογραφίας, όπου ως Θεός νοείται ο ίδιος ο άνθρωπος, με τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του, τα πάθη του, τα συναισθήματα, τις πληγές και τους απόκρυφους στόχους του. Στις φιγούρες του ο καθένας μπορεί να διαβάσει ένα μέρος του εαυτού του, τον πόνο, την αγάπη, το φόβο, τον έρωτα, εμπειρίες με τις οποίες ο εικαστικός καταφέρνει και ενώνει, με καμβά και λάδια, ανθρώπους κάθε τάξης και εθνικότητας.

Κι αν κανείς δεν μπορεί να μιμηθεί το έργο του Σπηλιωτόπουλου, δεν είναι ούτε λόγω της ιδιαίτερης θεματολογίας του, ούτε λόγω της ξεχωριστής του γραφής. Ποιος κατάφερε να μιμηθεί έναν καλλιτέχνη που χρησιμοποιεί, αντί για πινέλα και χρώματα, την καρδιά και την ψυχή του ;»

 

Ο Ίων Διαμαντόπουλος, Ακαδημαϊκός και Καθηγητής Φιλοσοφίας της Αισθητικής, στο κείμενό του «Ο καλλιτέχνης της ελευθερίας και του έρωτα» αναφέρει για το ζωγράφο:

«Ο Κώστας Σπηλιωτόπουλος αποτελεί μια εντελώς ξεχωριστή περίπτωση εικαστικού καλλιτέχνη, τόσο για τη διατύπωση της μανιέρας του, όσο επίσης και για την αυστηρά προσωπική του γραφή. Πέραν τούτων, η βιωματική προσέγγιση της διαχείρισης του υλικού του, αλλά και η θεματολογία του (αμιγώς ανθρωποκεντρική), καταδεικνύουν τη βαθιά αγωνία του δημιουργού που σκοπό του έχει τη μέθεξη του θεατή στα προσωπικά του οράματα. Μέσα από το έργο του Σπηλιωτόπουλου αναδύεται μια άδολη αγάπη για τον άνθρωπο και ένας βαθύς σεβασμός για τα όνειρά του. Οι φιγούρες του θεμελιώνουν την αυτοτέλειά τους πάνω στην ειλικρίνειά τους μέσα από μιαν αφηγηματική προσέγγιση, που αδιαφορεί για τη μορφή και εστιάζεται στο περιεχόμενο, ανασκαλεύοντας το αιώνιο αυτό ερώτημα με έναν τρόπο ευρηματικό, αλλά ταυτόχρονα και αφοπλιστικά κατανοητό. Έχοντας διατελέσει επί αρκετά χρόνια μαθητής ενός μετρ του χρώματος και του σχεδίου, όπως είναι ο Αλέξανδρος Παπακωνσταντίνου, ο Σπηλιωτόπουλος αφομοίωσε από το μεγάλο αυτό δάσκαλο τα στοιχεία που του κέντριζαν το ενδιαφέρον και προχώρησε σε ένα αμιγώς προσωπικό μετιέ, που πέραν της καταφανούς αυθεντικότητάς του, ξεχωρίζει για τη ριζοσπαστικότητά του. Η επιλογή της θεματολογίας του, μαρτυρεί έναν καλλιτέχνη που δίνει την προσωπική του μάχη για τα ευγενέστερα των ανθρωπίνων συναισθημάτων, μέσα από έναν κόσμο δομημένο πάνω σε αρχές που επιβάλλει ο ίδιος, εξυφαίνοντας τα όρια της προσωπικής του μυθοπλασίας, σε μια εποχή που όλα τείνουν να είναι απρόσωπα. Αντιστέκεται με παρρησία στις σειρήνες ενός εύκολου εντυπωσιασμού και αναπτύσσει τις διατυπώσεις του βιωματικά και με μιαν αμεσότητα πρωτοφανή. Ο Σπηλιωτόπουλος καταλύει το χώρο γιατί μέσα από τους οραματισμούς του θέλει να αντιπαλέψει το χρόνο. Χωρίς το παραμικρό ίχνος υπαινιγμού, προβάλλει το συναίσθημα ως αιώνιο, υπενθυμίζοντάς μας πως ακόμη και η πραγματικότητα μπορεί να πάρει διαστάσεις ονείρου. Το όνειρο από την άλλη μεριά, δεν δέχεται νόμους στην ανάπτυξή του, ούτε μπορεί να έχει όρια. Ξεδιπλώνεται μέσα σε δρόμους μυστηριακούς, αγνοεί το χρόνο και συχνά εκμηδενίζει τις βασικές αρχές της λογικής. Η ζωγραφική του Σπηλιωτόπουλου μας ξεναγεί με ενάργεια στα πεδία αυτά με έναν τρόπο καταλυτικό για τα συναισθήματά μας και τις νοηματικές μας διεργασίες, χωρίς καμία περιττή προσποίηση. Είναι μια ζωγραφική πραγματική, ειλικρινής και εμπνευσμένη. Γι’ αυτό και είναι μια μεγάλη ζωγραφική !»

Λίγα λόγια για τον ζωγράφο Κώστα Σπηλιωτόπουλο (Eric Cospi):

Γεννήθηκε στην Αθήνα.

Από τα παιδικά του χρόνια, ασχολείται με πάθος με την ζωγραφική.

Παρακολούθησε μαθήματα στα εργαστήρια Τέχνης:

•       Αλέξανδρου Παπακωνσταντίνου

•       Μιχάλη Βελούδιου.

Έχει παρουσιάσει 6 ατομικές εκθέσεις σε galleries κι έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις.

Κείμενα για τα έργα του έχει γράψει ο Ακαδημαϊκός και Καθηγητής Φιλοσοφίας της Αισθητικής, Ίων Διαμαντόπουλος.

Έργα του υπάρχουν σε πολλές ιδιωτικές συλλογές, στο Παρίσι, τη Λυών, τη Γενεύη, το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη, την Καμπέρα, την Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. 

 

 

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

 

Επιμέλεια: Γωγώ Κολυβήρα

 

Κείμενο έκθεσης:  Όλγα Λατουσάκη

 

Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – mail: repdla@hotmail.com

 

Εγκαίνια: Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018, ώρα 20:00 – 23:00

 

Διάρκεια έκθεσης: 3 έως 14 Ιουλίου 2018

 

Facebook link: https://www.facebook.com/events/2013139065362830/

 

Dépôt Art gallery

Νεοφύτου Βάμβα 5

106 74 Κολωνάκι Αθήνα

Τηλ επικοινωνίας: 210 3648174

e-mail:info@depotgallery.gr

Facebook:depotgallery.gr

Web site:www.depotgallery.gr

 

 

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 14:00 – 20:00

                            Σάββατο 11:00 –15:00

                            Κυριακή κλειστά

                            Δευτέρα κατόπιν ραντεβού

 

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


Ρένα Αβαγιανού: «Τόποι Διαφυγής» | 30 Ιουνίου - 1η Σεπτεμβρίου 2018 | Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης @ Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου

Το Σάββατο 30 Ιουνίου 2018 και ώρα 20:30, στην Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης (Παλαιό Συσσίτιο), οδός Σωκράτους 179, στη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου, εγκαινιάζεται η ατομική έκθεση της ζωγράφου Ρένας Αβαγιανού με θέμα «Τόποι Διαφυγής» σε επιμέλεια της Κριτικού, Ιστορικού Τέχνης και Προέδρου της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης του Δήμου Ρόδου, Αθηνάς Σχινά.

Η έκθεση διαρκεί από 30 Ιουνίου έως 1η Σεπτεμβρίου 2018.

Η Ιστορικός της Τέχνης & της Θεωρίας του Πολιτισμού και Πρόεδρος της Καλλιτεχνικής  Επιτροπής του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης του Δήμου Ρόδου, Αθηνά Σχινά στο κείμενό της «Μετουσιώσεις» σημειώνει:

«Ο κόσμος της Ρένας Αβαγιανού, είναι ονειρικός, παραμυθένιος. Η εικαστική αυτή δημιουργός, με την πηγαία έμπνευση και την αισθαντικότητα, με το εξαιρετικό σχέδιό της και από την άλλη πλευρά με την μελετημένη χρωματική της παλέτα, η οποία όμως δεν της ανακόπτει τον αυθορμητισμό, διαμορφώνει χωροχρονικά τοπία, που υποβάλλουν στον θεατή μια διαφορετική κάθε φορά διάσταση. Πρόκειται για την «διάσταση» που ευχαριστεί και ξαφνιάζει, που συνεπαίρνει και ταυτοχρόνως γεννά απορίες σε όλους εκείνους που αποπειρώνται να την εξιχνιάσουν, καθώς η ατμοσφαιρικότητα και κυρίως η υφολογία της ζωγράφου αφορούν την διαμεσότητα ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα, στην μνήμη και στην καθημερινότητα, στην συνείδηση και στο υποσυνείδητο, στην εγγύτητα και στις αποστάσεις, στην «αντικειμενικότητα» και στο όραμα.

   Μέσα από μια επαλληλία χρωματικών επεξεργασιών και διαφάνειας, παλίμψηστης εικαστικής στρωματογραφίας και χειρονομιακής εκφραστικότητας, η ζωγράφος χρησιμοποιεί - ως καταλύτες - μορφικά σύμβολα κι άλλοτε αρχέτυπα, τα οποία από την ίδια και μόνο την «γραφή» τους ή την θέση τους στη σύνθεση, εκλύουν ενέργεια. Αυτή η ενέργεια προκαλεί τον θεατή να αποπειραθεί να διαμορφώσει μια  διαδραστική και μυθοποιητική αφήγηση, που γεννιέται από μια ποικιλία συνειρμών, όσο κι από έναν ενδιάθετο υπαρξιακό δυναμισμό, χαρακτηριστικό άλλωστε γνώρισμα, το οποίο αναδύεται μέσα από τον χώρο και την επιτελεστική μορφοπλασία, στα συγκεκριμένα έργα.

   Ο χώρος στα έργα της Ρένας Αβαγιανού, αποκαλύπτει εντάσεις και υφέσεις, την ώρα που πολώνει - από την ενδοχώρα του βάθους προς την επιφάνεια - ένα δονούμενο εντέλει φως, φυγοκεντρίζοντας με εσωτερικό παλμό και ρυθμικότητα, τα μοτίβα της ζωγράφου. Τα  τοπία αυτά της φαντασίας και της μετουσίωσης, της αποδρομής και της επανεμφάνισης των διαφόρων μοτίβων, της ελλειπτικότητας και της παρασημαντικής, καθώς και της δομικής επίσης στοιχειοθεσίας των μορφικών τους μονάδων, διαθέτουν μια υπόγεια κυκλοτερή κίνηση, η οποία περιθάλπει μια άτυπη «αφηγηματικότητα». Εκείνη, της μυθογενούς υπέρβασης, που εμφανίζει – μέσα από τις μουσικές ποιότητες των χρωμάτων – ημιτόνια από αλήθειες και πλανέματα του νου, μαζί με συνηχήσεις από σταθερότητες επαναφορών, αλλά κι ατονικά διαστήματα με αστάθειες ή αναιρέσεις κάθε βεβαιότητας, για όσα βλέπει και προσπαθεί να ερμηνεύσει, συμμετέχοντας με την προβολή του υποσυνειδήτου του, ο θεατής.

  Στο οπτικό πεδίο του κάθε έργου της Ρένας Αβαγιανού, διακρίνει κανείς αναγωγές, οι οποίες διαμορφώνονται με συναισθαντικότητα και χωρίς εγκεφαλισμούς, μέσα από συνεχόμενες μεταλλαγές της συγκεκριμένης «γραφής» του αφαιρετικά λυρικού και παράλληλα του υποβλητικού αυτού εικονισμού, που φέρνει στο προσκήνιο με αινιγματικότητα, εξπρεσιονιστικό δυναμισμό και ποιητικό τρόπο, την ευδαιμονική παραμυθία και την προσδοκία για ελπιδοφόρες, - έστω κι αστάθμητες «αναχωρήσεις», - άλλοτε πάλι για «διελεύσεις» της ανθρώπινης παρουσίας, οι οποίες ωστόσο υπόσχονται αέναες επαναφορές στους «παραδείσους» ή στην γοητευτική καταφυγή της ζωής, την ορατή και ταυτοχρόνως την αθέατη.»

Λίγα λόγια για τη ζωγράφο Ρένα Αβαγιανού:

Η Ρένα Αβαγιανού γεννήθηκε στην Αθήνα όπου ζει και εργάζεται. Είναι απόφοιτη της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1984-1989). 

Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας στο εργαστήριο του Δ. Κοκκινίδη και χαρακτική ως κατά επιλογή μάθημα στο εργαστήριο του Γ. Μήλιου από το 1994 ως το 1999 που αποφοίτησε. Το 1993 παρακολούθησε το μεταπτυχιακό με επιλογή εξαμηνιαίο πρόγραμμα Βιομηχανικού Σχεδιασμού του Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ..

Εργάστηκε ως αρχιτέκτονας και ως βιομηχανικός σχεδιαστής. Από το 1997-2000 δίδαξε ως εικαστικός στα Ι.Ε.Κ. Ξυνή στο τμήμα Γραφικών Σπουδών. Από το 2000 ως σήμερα διδάσκει μαθήματα Εικαστικών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ από το2016 διδάσκει στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έχει πραγματοποιήσει ως τώρα πέντε ατομικές εκθέσεις. Η τελευταία έγινε το 2014 στην γκαλερί Theorema  στις Βρυξέλλες. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 2011 διακρίθηκε με βραβείο Ζωγραφικής στον διαγωνισμό εικαστικών του Φεστιβάλ των δύο κόσμων στο Σπολέτο στην Ιταλία.

 Έργα της υπάρχουν σε πολλές ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Για το καλλιτεχνικό έργο της υπάρχει λήμμα στο Διεθνές Λεξικό Καλλιτεχνών (International Dictionary of Artists 2011, World Wide Art Books).

Μπορείτε να επισκεφτείτε την προσωπική της ιστοσελίδα στο link:

www.avayianou.gr

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ:

Εγκαίνια: Σάββατο 30 Ιουνίου 2018 και ώρα 20:30

Διάρκεια έκθεσης: 30 Ιουνίου έως 1η Σεπτεμβρίου 2018

Επιμέλεια έκθεσης: Αθηνά Σχινά

Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου (mail: repdla@hotmail.com)

Σελίδα της έκθεσης στο facebook: https://www.facebook.com/events/252827388800406/

 

Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης

(Παλαιό Συσσίτιο), οδός Σωκράτους 179,

Μεσαιωνική Πόλη Ρόδου

Ώρες λειτουργίας έκθεσης: Καθημερινά 09:00 – 22:00

 

                                                  Κυριακή - Δευτέρα: ΚΛΕΙΣΤΑ


“Δρυάδες 2018” συμπόσιο τέχνης @ Λίμνη Ν. Πλαστήρα | 10 έως 15 Ιουλίου 2018

“δρυάδες 2018” συμπόσιο τέχνης λίμνη Ν. Πλαστήρα 10 έως 15 Ιουλίου 2018 15 χρόνια δρυάδες 15o θερινό συμπόσιο θεάτρου Συμπόσιο για εκπαιδευτικούς, ηθοποιούς, performers, σκηνοθέτες, θεατρολόγους, σπουδαστές δραματικών σχολών, μουσικούς, χορευτές, χορογράφους, ερασιτέχνες ηθοποιούς, μαθητές Μουσικών Σχολείων, εμψυχωτές, εικαστικους, φοιτητές, μαθητές και όσους επιθυμούν να καλλιεργήσουν την τέχνη του θεάτρου “ η ελευθερία σώματος και ψυχής στην σκηνή ” Το 15ο πανελλήνιο θερινό συμπόσιο θεάτρου κατασκήνωση, περιλαμβάνει 5 βιωματικά εργαστήρια θεάτρου, παράλληλα εργαστήρια γραφής, φωνής , χορού, εισηγήσεις, αφιερώματα, παράλληλες δραστηριότητες καθώς και χρόνο ξεκούρασης & διασκέδασης εργαστήρια 1. «Ο Σαίξπηρ, ο σύγχρονός μας» με την ιστορία “Βασιλίας Ληρ” του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ εμψυχωτές: Λύδα Πρωτοψάλτη- ηθοποιός, Ηλίας Κατέβας- ηθοποιός 2. «Θεατρική έκφραση και συναίσθημα» εμψυχωτής: Στέλιος Καλαθάς- ηθοποιός –σκηνοθέτης-εμψυχωτής της μεθόδου συναισθηματική διαλεκτική 3. «κι αν ο Ευριπίδης ήταν Ράπερ;…» εμψυχωτής: Κώστας Βόμβολος- συνθέτης - διδάσκων του Τμήματος Θεάτρου του ΑΠΘ 4. « γράφε το σενάριο ΤΗΣ Ζωής σου » εμψυχώτριες: Αλκυόνη Παπαδάκη- συγγραφέας, Βίκυ Τσιανίκα- Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Δημοσιογράφος 5. «εισαγωγή στην μέθοδο Tadashi Suzuki εκπαίδευσης ηθοποιών» εμψυχωτής: Σπύρος Μπουντούρης-σκηνοθέτης – διδάσκει στο ΘΕΚ παράλληλες εκδηλώσεις και δράσεις στη φύση 1. έκθεση βιβλίου: θεατρικού, ποίησης, για τη ‘φύση’ (εκδόσεις της περιοχής) 2. μουσικές βραδιές με φίλους των «δρυάδων» 3. έκθεση ζωγραφικής απο το εικαστικό εργαστήρι της Πηνελόπης Σχιζοδήμου ( από 10-7 -18 έως 15-7-18), Ξενοδοχείο ΑΝΑΤΟΛΗ, Νεοχώρι Καρδίτσας, Λίμνη Ν.Πλαστήρα 4. έκθεση φωτογραφίας με θέμα ‘σκιάχτρο στη λίμνη’ (ελεύθερη συμμετοχή) 5. έκθεση σκιάχτρου (ελεύθερη συμμετοχή) 6. κατασκευή σκιάχτρου με την καθοδήγηση της Πηνελόπης Σχιζοδήμου (την Τρίτη, 10 Ιουλίου, 15.00-16.30 ) Παρασκευή, 13 Ιούλιου βραδιά ποίησης: η λίμνη των ποιητών, εκδήλωση τιμής στον ποιητή Γιώργο Χρονά. Την εκδήλωση θα κατευθύνει η Βίκυ Τσιανίκα, Δημοσιογράφος ΕΡΤ , Θεατρολόγος – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, με ομάδα ηθοποιών και μουσικών . Θα μιλήσει ο ποιητής Ηλίας Κεφάλας θα ακολουθήσει μουσική βραδιά ξενοδοχείο ‘Ανατολή’ ώρα 21.00 Σάββατο 14 Ιούλη τράπεζα των ποιητών με θέμα: “ γιατί ο κόσμος επανέρχεται στην ποίηση; ” (τη συζήτηση θα συντονίσουν η Βίκυ Τσιανίκα , η Αλκυόνη Παπαδάκη και η Κατερίνα Σταθοπούλου) ξενοδοχείο ‘Ανατολή’ ώρα 11.00-13.00 οργάνωση: “ τέχνης παίδευσις” Θεατρικό Εργαστήριο Καρδίτσας σε συνεργασία με : Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, Δήμο Καρδίτσας, Δήμο Πλαστήρα, Μορφωτικό Σύλλογο Σοφάδων πληροφορίες: “τέχνης παίδευσις” “art education” Θεατρικό Εργαστήριο Καρδίτσας Karditsa Theatrical Workshop κιν.: 6974958683 τηλ.: 24410 23025 ηλεκτρ. ταχ.: theatrokar@yahoo.gr


"ΔΡΥΑΔΕΣ 2018" ΣυμπόσιοΤέχνης @ λίμνη Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑ

“δρυάδες 2018” συμπόσιο τέχνης
λίμνη Ν. Πλαστήρα
10 έως 15 Ιουλίου 2018
15 χρόνια δρυάδες


Κατερίνα Χατζή | Μπλε | Ατομική έκθεση ζωγραφικής @ Dépôt Αrt gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι)

Η Dépôt Art gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι) εγκαινιάζει την

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018

 

και ώρα 8 μ.μ. έως 11:00 μ.μ. την ατομική έκθεση της ζωγράφου Κατερίνας Χατζή με θέμα :

 

«ΜΠΛΕ»

 

Η έκθεση διαρκεί από 5 Ιουνίου έως 16 Ιουνίου 2018

 

«…Σου έτυχε να κοιτάξεις μ’ ένα γυαλί μέσα στη θάλασσα;

Κάτω απ’ την ταραγμένη επιφάνεια

φαίνεται εξαίσιος ο βυθός μες στην ακινησία του,

σε μια κρυστάλλινη τάξη,

αδιατάρακτη κ’ εύθραυστη ταυτόχρονα,

σε μια βουβή αγιότητα – όπως λέγαμε.

Μονάχα που πιάνεται κάπως η ανάσα σου αν μείνεις έτσι περισσότερη ώρα,

γι’ αυτό σηκώνεις πάλι το κεφάλι σου στον αέρα

ή ανοίγεις αυτό το παράθυρο (ξέροντας όμως τώρα),

ή βγαίνεις απ’ την πόρτα.

Και πια δεν είναι τίποτα που να λυγίζει τη ζωή σου και τα μάτια σου

και τίποτα δεν είναι που να μη μπορείς να το δείξεις περήφανα και να το τραγουδήσεις,

και τίποτα δεν είναι που να μη μπορείς να στρέψεις τη μορφή του προς τον ήλιο…»

 

Γιάννης Ρίτσος

(απόσπασμα από το Παράθυρο της Τέταρτης Διάστασης)

 

Στο κείμενό της «Μπαλάντα του βυθού» η Άννα Κατσιγιάννη, Επίκουρος καθηγήτρια Συγκριτικής φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών επισημαίνει:

Σε άνωση λευκοφόρα. Σε σιωπή επιμηκύνει τα οστά.

 Με τεθλασμένα μέλη πλάσματα αναδυόμενα,

καθώς τα βλέπεις να λυγίζουνε στα ρεύματα.

    Προς τα εδώ γυρνώντας αφανέρωτον ωκεανό,

                                             έκαμε αβαρή τα σώματα.

                                             Έχοντας αποστηθίσει γαλάζιο

                                             εφαρμόζουν στον ουρανό τους.

 

Μανόλης Πρατικάκης, «XVII»,

Η κοίμηση και η ανάσταση των σωμάτων του Δομήνικου (1997),

Ποιήματα 1984-200, Μεταίχμιο, 2003, 170.

  

«Aσύλληπτο όχημα του παντός», εμπεδόκλειο «ρίζωμα», θεμελιακό, πρωτεϊκό, αρχέγονο στοιχείο το νερό. H πολυμερής εικαστική σύνθεση της ψυχαναλύτριας – ζωγράφου Κατερίνας Χατζή, Μπλε, αποπειράται να αφηγηθεί ένα από τα θεμελιακότερα οντολογικά θέματα μέσα από μια μεταποιητική του βυθού. Αποφεύγοντας την αποσχηματοποίηση των μορφών προτείνει μια διά των αισθήσεων διαδρομή της ζωής, υποδηλώνοντας ότι οι ανθρώπινες ασθήσεις διαθέτουν εσωτερικά κριτήρια μέτρησης των πραγμάτων. Μέσα από τα παιγνιδίσματα και τις αντανακλάσεις το πρωτεϊκό νερό μεταστοιχειώνεται σε ελαφρύ ή σε βαρύ, ή ακόμη σε μητρικό νερό, που άλλοτε προοιωνίζεται την εμβάπτιση, τον εξαγνισμό, την ανάταση, την κάθαρση, άλλοτε, όμως, το θάνατο μέσα στο υδάτινο γίγνεσθαι. Η οργανική λίμπιντο, η σωματική ευεξία, η ερωτική λειτουργία του νερού αναδύεται στο έργο της μέσα από τα σώματα χωρίς την ευκολία της φυσικής γύμνιας.

   Από τον εικαστικό της ‘λόγο’ αναδύονται μορφές αβαρείς που παραπέμπουν στους προσωκρατικούς ποιητές και φιλοσόφους, αλλά και στην αρχαία μυθολογία συναιρώντας την με την ανατολική φιλοσοφία και την ψυχανάλυση. Η Χατζή αναπτύσσει έναν φαντασιακό διάλογο με τον μύθο που τον κρυσταλλώνει σε εικαστικό λόγο, γειωμένο, ωστόσο, στη σύγχρονή μας πραγματικότητα και εποχή. Γη και νερό είναι η ίδια η ζωή· το νερό είναι το στοιχείο που μας περιέχει, «η πρώτη ύλη απ’ όπου πλάθονται τα όνειρα», η διαύγεια της ύλης του έχει τη ρευστότητα των ονείρων, της ψυχής ως απέραντης ύλης. H ιδιότητα της ζωγράφου - ψυχαναλύτριας της παρέχει μεγαλύτερη δυνατότητα διείσδυσης στις «φαντασιακές δυνάμεις του πνεύματος» και στο βάθος της ύπαρξης. Όπως σημειώνει ο Bachelard (Το Νερό και τα όνειρα), τις παραστάσεις του νερού τις ζούμε συνθετικά μέσα στην αρχική τους πολυπλοκότητα, παραχωρώντας τους συχνά την άλογη προσάρτησή μας.

      Η Χατζή, μέσα από το ιδιάζον φως, αναδεικνύει την ενότητα ανθρώπου και υγρού στοιχείου • «ορίζει» τις μορφές της ανάγοντάς τες και προβάλλοντάς τες άλλοτε στον αρχαίο μύθο, άλλοτε σε μείζονες λογοτεχνικούς προγόνους• (στη μπαλάντα, λ.χ. του Schiller, στον «Βουτηχτή», στοιχείο υποστασιακό το στοιχειωμένο νερό καθρεπτίζει την επιθυμία, τον φόβο, την τραγικότητα, τον θάνατο στη θάλασσα του σκότους• η χρυσαυγίζουσα κόρη στο ‘μορμυρίζον’, ‘χορεύον’ νερό προβάλλεται στο «Όνειρο στο κύμα» του Παπαδιαμάντη, ενώ οι νύμφες Νηρηίδες στην άλογη περιοχή του μύθου). Στο έργο «Ήλιος βυθός» αναδεικνύεται το αμφίδρομο θαλασσινό τοπίο, αφού το κεφάλι θα μπορούσε να εκληφθεί για ουρανός και ο ουρανός για νερό. Το νερό λειτουργεί ως καθρέφτης της οντολογικής ανταπόκρισης των αναλογιών (correspondances), του ουράνιου και του ανεξερεύνητου κόσμου του βυθού - αλληγορία του βάθους. Η ιριδισμένη επιφάνεια αναδεικνύει την αξία του βάθους. Πού βρίσκεται η πραγματικότητα; Στον ουρανό ή στα βάθη του νερού, διερωτάται ο Bachelard. Το άπειρο στα όνειρά μας είναι το ίδιο βαθύ στο στερέωμα όσο και κάτω από τα κύματα. Μπροστά στο βαθύ νερό, διαλέγουμε το στοχασμό μας, μπορούμε να κοιτάξουμε τον ακίνητο βυθό ή το ρεύμα, την όχθη ή το άπειρο, ονειρικό ταξίδι που οδηγεί στον εσωτερικό Πύργο. Η φύση με συγκινητικές ανταύγειες φτιάχνει τα κάστρα του ονείρου.

   Η Χατζή διαμορφώνει ένα ιδιόμορφο, ολιστικό, εικαστικό ιδιόλεκτο που εμπεριέχει την ποίηση και τη μουσική. Στο Μπλε γίνονται συχνές αναφορές στη μουσική· η μουσική, η ποίηση και ο βυθός ανοίγονται προς την απεραντοσύνη. Το νερό ως θεμέλια ύλη του ασύνειδου παρασύρει προς το πεπρωμένο του. Η «αείρροη» τούτη εικαστική αφήγηση σκιαγραφεί την ποιητική και φιλοσοφική αναζήτηση της ζωγράφου αναφορικά με τη φύση και τη σημειολογία του νερού. Στο Μπλε επιχειρεί να αναπαραστήσει την αιχμηρότητα των αρχέγονων συμβόλων και στοιχείων, τη μετουσίωσή τους σε ενότητα πρωταρχική, την ενότητα του ανθρώπου με τη θάλασσα, τον κύκλο της αλλαγής· να επιτονίσει τη σύζευξη του φθαρτού με το άφθαρτο, του μεταβλητού με το αμετάβλητο, του χρονικού με το άχρονο,  υποστασιοποιώντας την ευρηματικά μέσα από τις αναπαραστάσεις του νερού. Συναιρώντας την κοσμολογική εμβέλεια της ιδέας του Θαλή, ο οποίος πίστευε  ότι ο κόσμος προήλθε από το νερό, με τον ανατολικό στοχασμό και με τον αρχέγονο ορφικό μύθο για τη γέννηση του κόσμου μέσα από το σμίξιμο του Ωκεανού με την Tηθύ, μας προϊδεάζει για τον χαρακτήρα της εικαστικής πρόκλησης, βάζοντας ως μότο απόσπασμα από την Τέταρτη διάσταση του Ρίτσου, το οποίο σηματοδοτεί τις αρχέγονες μυστικές ιδιότητες του βυθού. Επεξεργάζεται τις μεταμορφώσεις του νερού, αποκαλύπτοντας τη θεϊκή του αγνωσία, το άλογο ως αίσθηση ζωής· το απομονώνει στους αντικαθρεφτισμούς των πολλαπλών του εκδοχών, στις αντιθετικές του εκφάνσεις και προεκτάσεις, δημιουργώντας έτσι το φάσμα των μεταμορφώσεών του. Ο κόσμος βυθός αντικαθρεπτίζει το άπειρο, ο βυθός, μέσα από τις αντιφεγγίδες του απείρου, μετουσιώνεται σε εσώτερο καθρέφτη ομορφιάς, δύναμης, ναρκισσισμού, καταβύθισης στον κόσμο του ονείρου, του α-λόγου.

      Eίναι μάλλον εύλογο να σκεφτούμε ότι η Χατζή, με υψηλή διαύγεια διείσδυσης, χρησιμοποιεί αυτή τη θεματική για να φωτίσει τους δικούς της μηχανισμούς αναγνώρισης. Συνομιλώντας μ’ ένα θεϊκό στοιχείο προσπαθεί να αρθεί σε μια πρωτογενή διάσταση, χρησιμοποιώντας ως όχημα την ανθρώπινη μορφή που την κρατάει, ενίοτε, δέσμια στη βαρύτητα της ύπαρξης («Ήλιος βυθός»). Tο νερό συνιστά το όχημα μέσω του οποίου ακονίζει τα εργαλεία της τέχνης και ο βυθός μετουσιώνεται σε εσώτερο καθρέφτη. Ο βυθός καθρέφτης δεν φυλακίζει, απελευθερώνει παραστάσεις, επιφυλάσσει εκπλήξεις ανάτασης, αναζωογόνησης αλλά και θανάτου, αναδιπλασιάζει την όραση του εαυτού μέσα στον καθρέφτη του νερού. Στην προσπάθειά της να συλλάβει και να αποτυπώσει την ολότητα της έννοιας του νερού, κατασκευάζει μια σειρά από υδάτινες εικαστικές αναπαραστάσεις του ποιητικού στοχασμού. Την αρχή του αιώνιου γίγνεσθαι, της συνεχούς ροής και της ισόρροπης αντίδρασης, του ανταγωνισμού, αλλά και της αέναης πορείας των συστατικών μερών του κόσμου, έρχεται να αποτυπώσει εικαστικά, αναδεικνύοντας την πρωτεϊκή φύση του αρχέγονου αυτού στοιχείου. Γίνεται αισθητή η διεύρυνση της συμβολικής του νερού πάνω στην ίδια την πράξη της εικαστικής δημιουργίας, ώστε το νερό να ορίζεται πλέον ως «το αρχαιότερο αφήγημα», που συγκροτείται με  «σταγόνες». Η καλλιτεχνική γλώσσα είναι μια συνεχής κίνηση και ο δημιουργός κινείται στο ρευστό τοπίο της που δεν παραμένει ίδιο.

      Tο νερό είναι η πιο απροσδιόριστη ύλη, αφού αφομοιώνεται από το σχήμα που την περιέχει. Oι μεταμορφώσεις του συγκροτούν εικαστικές απεικονίσεις της ποιητικής ιδέας, ένα παιχνίδι ακαθόριστων πλεγμάτων μετουσιωμένων σε στρόβιλους νεροφυγής, μια αίσθηση που κινείται ανάμεσα στην κάθαρση και τον πνιγμό. Η ζωγράφος πλάθει και μεταλλάσσει κρυμμένα μυστικά σε υγρασίες ψυχής, αιχμαλωτίζοντας τη στιγμή. Mέσα από τη διάφανη, μεταβλητή, ύλη του νερού διερευνά τις μεταλλάξεις του αρχέγονου και του αιώνιου στοιχείου. Σχηματοποιώντας, θα μπορούσαμε, ίσως, να ορίσουμε την εικαστική τούτη σύνθεση ως μιαν απεικόνιση των ποικίλων μορφών και μεταμορφώσεων του «υδάτινου ψυχισμού», ως μια αλληγορία για τη ρευστότητα ανθρώπινης ύπαρξης, τον ψυχικό ερεθισμό, τη δημιουργική έκφραση και το χρόνο που συμβολίζει, ανάμεσα σε άλλα, τη ροϊκότητα του κόσμου, τις αιφνίδιες συγκοπές του, την πολυσημία και το απρόβλεπτο της δίνης του.»

 

Λίγα λόγια για τη ζωγράφο Κατερίνα Χατζή:

 

Είναι κλινικός ψυχολόγος. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων το 1990 και συνέχισε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Παρίσι (Université Paris VIII). Ειδικεύθηκε στην ψυχανάλυση και εργάσθηκε σε διάφορα ψυχιατρικά ιδρύματα στο Παρίσι, όπου διέμεινε μέχρι το 2000. Στο διάστημα αυτό παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης στην Ecole Pratique des Hautes Etudes (Sorbonne- Paris).

Παράλληλα με το κλινικό της έργο έχει μεταφράσει έργα Γάλλων ψυχαναλυτών, όπως της Julia Kristeva και του Jean-Richard Freymann στις εκδόσεις Καστανιώτη.

Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Τα πρώτα της βήματα στη ζωγραφική τα οφείλει στη ζωγράφο μητέρα της, Ιφιγένεια Χατζή, που της δίδαξε σχέδιο και σύνθεση. Η ολοκληρωτική της αφιέρωση στη ζωγραφική ξεκινά μόλις τα τελευταία χρόνια.

Το 2017 πραγματοποίησε στους Δελφούς την έκθεση ΩΔΕΣ. Έργο της ανήκει στη συλλογή του Μουσείου Δελφικών Εορτών Άγγελου Σικελιανού.

 

Η ίδια επισημαίνει:

«Η ζωγραφική, όπως και η ψυχανάλυση, είναι για μένα ένα μέσο κατανόησης και ερμηνείας του κόσμου που με περιβάλλει, ένας τρόπος να θέσω σε "παύση" το σύμπαν και να στοχαστώ. Η ζωγραφική εμπειρία, αποτυπώνοντας το πέρασμα από το πάθος στο νόημα, είναι ο πιο ασφαλής δρόμος προς την αυτογνωσία και τη λύτρωση. Η τέχνη, άλλωστε, προηγήθηκε της ψυχανάλυσης στην εξερεύνηση της ψυχικής ζωής.

 

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

 

Κείμενο έκθεσης: Άννα Κατσιγιάννη

 

Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: repdla@hotmail.com

 

Εγκαίνια: Τρίτη, 5 Ιουνίου, ώρα 20:00 – 23:00

 

 

Διάρκεια έκθεσης: 5 Ιουνίου έως 16 Ιουνίου 2018

 

 

Dépôt Art gallery

Νεοφύτου Βάμβα 5

106 74 Κολωνάκι Αθήνα

Τηλ επικοινωνίας: 210 3648174

e-mail:info@depotgallery.gr

Facebook:depotgallery.gr

Web site:www.depotgallery.gr

Facebook link: https://www.facebook.com/events/1617599518338003/

 

 

Ώρες λειτουργίας:

Τρίτη έως Παρασκευή 14:00 – 20:00

Σάββατο 11:00 –15:00

Κυριακή κλειστά

 

Δευτέρα κατόπιν ραντεβού

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

 

 


Σε πραγματικό χρόνο | Γιάννης Τζομάκας | Ατομική έκθεση | Dépôt Αrt gallery | 22 ΜΑΪΟΥ έως 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018

«ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ»

 

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

ώρα 20:00 έως 23:00

 

 στην Dépôt Αrt gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι)

 

Η Dépôt Art gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι) εγκαινιάζει την

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

 

και ώρα 8 μ.μ. έως 11:00 μ.μ. την ατομική έκθεση του συγγραφέα και εικαστικού Γιάννη Τζομάκα με θέμα :

 

«ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ»

 

Η έκθεση διαρκεί από 22 Μαΐου έως 2 Ιουνίου 2018

 

 

 

Ο ίδιος ο εικαστικός και συγγραφέας Γιάννης Τζομάκας γράφει στο κείμενό του «ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ»:

 

Πράξις πρώτη, σε χρόνο πραγματικό:

Μέλλον: έννοια ιδεατή. Παρελθόν: έννοια χειροπιαστή. Παρόν: έννοια δυναμική.

Κι η σύνδεσή τους αρμονική: το μόνο που χρειάζεται είναι να φέρουμε στο παρόν το παρελθόν με το μέλλον, μαζί • κι αποδομώντας το πρώτο, να δημιουργήσουμε το άλλο εν αρμονία. Κι ο χρόνος δεν έχει σημασία, μα μόνο η ζωή.

 

Πράξις δεύτερη, σε χρόνο πραγματικό:                                         

Κι ήρθαν τα ανδρείκελα να μας μιλήσουν για τις χώρες στα αριστερά, κι αμέσως ξεσηκώθηκαν τα δικά μας απ’ τα δεξιά. Κι ήταν ανθρώποι σαν εσάς, κι άλλοι πολλοί που δεν μπορούσαν να ανασάνουν.

 

Κι ήμασταν εμείς, κείνοι που τους αφήναμε να πεθάνουν • κι ήταν ο θεός, καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν, σε καθρέφτη να μας γνέφει. Κι ύστερα γυρέψαμε, κείνους που για ελπίδα μας μιλήσαν.

Κι εγκλωβιστήκαμε όλοι • σ’ ένα δωμάτιο πνιγμένο στο σκοτάδι, να μετράμε τις σκιές και τις κραυγές μας. Κι εκεί, τα ξεχάσαμε όλα: ποιοι ήμασταν εμείς, ποιοι ήταν οι άλλοι.

Κι όταν κολλάγαμε τ’ αυτί στον τοίχο, τους ακούγαμε να τρέχουν και να ζουν • κι αυτό μας ενοχλούσε. Κι ο θεός με το θήτα το μικρό μας έκανε την χάρη, μια ευχή και μόνο: στο σκότος ή στο  φως να διαβούμε.

Κι όλοι μαζί, του κλείσαμε το μάτι, με μιαν ευχή υπόχρεος να είναι: Να πεθάνουν όλοι.

Κι ύστερα, έμεινε το τίποτα και το πάντα.

Κι εμείς εκεί, να μετράμε τις σκιές και τις κραυγές, σε χρόνο πραγματικό.

 

Πράξις τρίτη, σε χρόνο πραγματικό:

Το κοινό σημείο μεταξύ θανάτου και ζωής, είναι το παρελθόν. Κι όσο τα ξεψαχνίζεις, το μόνο που θα βρεις είναι αναμνήσεις, που κατά μια έννοια τεκμηριώνουν τα βιώματά μας. Και τότε, το ερώτημα που τίθενται είναι οι ίδιες οι αναμνήσεις. Αφορούν άραγε γεγονότα που συνέβησαν, ή παρερμηνευμένες καταστάσεις που βολεύουν την συνείδηση και κατ’ επέκτασιν την λογική; Καθώς η λογική υποτάσσει την σκέψη προς τις δυο αυτές εκδοχές • ωστόσο, μαθημένοι από το σήμερα, από το παρόν, τείνουμε στο να καταγράφουμε τις αναμνήσεις ως γεγονότα - κομμένα και ραμμένα στα δικά μας θέλω, στις δικές μας αλήθειες. Ενώ θα έπρεπε, να αμφισβητούμε συνεχώς το τι είναι ψευδές και τι όχι. Καθώς το ψεύδος, δεν είναι τίποτε άλλο, πέραν μιας συγκεκαλυμμένης αλήθειας που θέλουμε να πιστέψουμε •από οποιονδήποτε, κι οποιαδήποτε συνθήκη. Οπότε, κατά μια έννοια, δεν υφίσταται υπαρκτό ψεύδος, παρά μόνο μια αλήθεια που θέλουμε να εθελοτυφλούμε. Κι εκεί ακριβώς έγκειται η ουσία της ζωής και του θανάτου, στο τι ήταν εντέλει αληθές, και τι όχι.

 

Πράξις τέταρτη, σε χρόνο πραγματικό:

Εν αρχή, ην το χάος της γέννησης, κι ύστερα η τάξη. Κάπου ‘κεί, λίγο μετά την τάξη επέρχεται η αποδόμηση του υλικού μας κόσμου, ώστε να προαχθεί η εγκαθίδρυση ενός νέου χάους, μιας κι οι κόσμοι απαιτούν δομικά υλικά για να χτιστούν. Μπορεί να μοιάζει κάπως απόκοσμη ως διαδικασία, μα αν μην τι άλλο, είναι κι η μοναδική που αν κι αθόρυβη προκαλεί τόση ταραχή στο διάβα της. Όσο για εμάς, ποιοι είμαστε εμείς που τολμούμε να σηκώσουμε ανάστημα σε τούτο τον αέναο κύκλο.

 

Πράξις πέμπτη, σε χρόνο πραγματικό:

Kι αν ποτέ πουν ότι σας αγαπούν και θέλουν το καλό σας, μην τους πιστέψετε• βλακείες λένε για να αναπληρώσουν την απουσία τους. Κι αν όντως τους αγαπάτε, μην τους συγχωρήσετε • καθώς υπήρχαν άλλοι που ήταν εκεί, και πραγματικά σας αγαπούν. Κι αν νομίζετε, πως η αγάπη είναι κάτι το ρομαντικό κι ιδανικό• αμφισβητείστε το. Το ν' αγαπάς, είναι σαν μια μορφή θυσίας -κείνος που αγαπά, θυσιάζεται για τον άλλον, δίχως σκέψη και λογική. Κι η αγάπη για να ευδοκιμήσει, χρειάζεται τουλάχιστον δυο• κι αν είσαι ένας, τότε δεν γνωρίζεις να αγαπάς.

 

Πράξις έκτη, σε χρόνο πραγματικό:

Κι είναι οι φιγούρες και τα πρόσωπά μας σκιερά, με τα μάτια να πενθούν • έχοντας παραδώσει την ζωή μας στα χέρια άλλων. Κι είναι η στιγμή, που θα πρέπει να αποφανθούμε, στο αν βρισκόμαστε δικαίως πάνω απ’ την γη, ή αν προσδοκούμε την γρήγορη κι απότομη διαφυγή. Κι είναι οι Τέχνες, που έρχονται να συμπλεύσουν στο ταξίδι μας αυτό. Θραύσματα συναισθημάτων, αναμνήσεων και βιωμάτων, να αμφισβητούν την πραγματικότητα, τα όρια, το τι είναι αληθινό και τι όχι. Κι είναι η εισαγωγή μας, σε μια άλλη διάσταση, που όλα είναι δυνατά κι όλα έχουν κάτι να μας αποφέρουν.    

       

Κι είναι η στιγμή, που βιώνουμε τα πάντα, σε χρόνο πραγματικό.

 

Λίγα λόγια για τον εικαστικό και συγγραφέα Γιάννη Τζομάκα:

 

Ο Γιάννης Τζομάκας γεννήθηκε στην Πάτρα, μεγάλωσε στην Ναύπακτο και μένει στην Αθήνα. Φοίτησε στο τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών & Αεροναυπηγών, του πολυτεχνείου Πατρών. Στην συνέχεια κι εν μέσω κοινωνικών ζυμώσεων βρήκε καταφύγιο στην συγγραφή μυθιστορημάτων, απ’ όπου προέκυψε η περαιτέρω ενασχόλησή του με την ζωγραφική. «Μια ζωή δίχως όνειρα κι ελπίδες, δεν είναι πάρα μόνο μια λέξη τριών γραμμάτων» τονίζει ο ίδιος για τον τελευταίο του χαρακτήρα στο χαρτί, κι έκτοτε έχει συμμετάσχει σε αρκετές εκθέσεις ζωγραφικής εντός κι εκτός συνόρων, ενώ παράλληλα έχουν εκδοθεί  και δυο μυθιστορήματά του.

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

 

Κείμενο έκθεσης: Γιάννης Τζομάκας

 

Επιμέλεια έκθεσης: Όλγα Λατουσάκη, ιστορικός τέχνης

 

Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: repdla@hotmail.com

 

Εγκαίνια: Τρίτη, 22 Μαΐου, ώρα 20:00 – 23:00

 

 

Διάρκεια έκθεσης: 22 Μαΐου έως 2 Ιουνίου 2018

 

Facebook link: https://www.facebook.com/events/129746394555120/

 

 

Dépôt Art gallery

Νεοφύτου Βάμβα 5

106 74 Κολωνάκι Αθήνα

Τηλ επικοινωνίας: 210 3648174

e-mail:info@depotgallery.gr

Facebook:depotgallery.gr

Web site:www.depotgallery.gr

 

 

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 14:00 – 20:00

                            Σάββατο 11:00 –15:00

                            Κυριακή κλειστά

                            Δευτέρα κατόπιν ραντεβού

 

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


ΛΙΖΑ ΜΕΡΛΙΝ ΒΑΣΙΛΑΤΟΥ | Ζωγραφική | «Ανατολή και Δύση» | @ ΠΕΡΙΤΕΧΝΩΝ ΚΑΡΤΕΡΗΣ

ΛΙΖΑ ΜΕΡΛΙΝ ΒΑΣΙΛΑΤΟΥ

 

ζωγραφική

 

«Ανατολή και Δύση»

 

                                                                                                  

Εγκαίνια: ΠΕΜΠΤΗ 24 ΜΑΪΟΥ 2018, ώρα: 19:30

 

Διάρκεια: 24 Μαΐου έως 9 Ιουνίου 2018

 

Εγκαινιάζεται την Πέμπτη 24 Μαϊου και ώρα 19.30 στην αίθουσα τέχνης ΠΕΡΙΤΕΧΝΩΝ ΚΑΡΤΕΡΗΣ η ατομική έκθεση της  Λίζας Μέρλιν Βασιλάτου με τίτλο «Ανατολή και Δύση».

Θα παρουσιαστούν έργα μικρών, μεσαίων και μεγάλων διαστάσεων δουλεμένα με λάδι σε καμβά και λαδοπαστέλ.

 

Όπως επισημαίνει ο επιμελητής της έκθεσης Στέλιος Λυδάκης στο εισαγωγικό σημείωμα του καταλόγου:

Η ζωγράφος Λιζα Μερλιν Βασιλάτου συνεχίζει και στην έκθεση της αυτή να εμπνέεται τα θέματα των πινάκων της από τα επιμορφωτικά της ταξίδια. Η παρούσα έκθεσή της αντλεί από την επίσκεψή της στην Κωνσταντινούπολη και τη Μεγάλη Ελλάδα, δυο από τους σημαντικότερους πόλους του Ελληνισμού. Γιατί, μπορεί ν αλλάζουν οι ιστορικές νευματικές, και γενικότερα, οι πολιτιστικές συνθήκες, αλλά το genius loci που τις διαμόρφωσε παραμένει ζωντανό και αισθητό. Μνημεία κάθε λογής τεκμηριώνουν τον μεγάλο πολιτισμό, που για αιώνες άνθησε στις περιοχές αυτές.

Η ζωγράφος, στη συνάντησή της με αυτόν το θαυμαστό κόσμο, σχετίζεται αισθηματικά και αισθητικά μαζί του και το αποτέλεσμα αυτής της ενδόμυχης, συναισθηματικής σχέσης, αποτυπώνεται στους πίνακες της με τρόπο άμεσο και δυναμικό. Χωρίς να επιμένει στις λεπτομέρειες, με το αδρό χρώμα να εκφράζει το αίσθημα και την συγκίνηση που της δημιουργούν τα μνημεία που βλέπει, δημιουργεί εικόνες φορτισμένες από τη μαγεία των ερειπίων και την πατίνα του χρόνου. Το φως αποκτά υλική υπόσταση, καθώς μεταβαλλόμενο σε χρώμα, σχετίζεται άμεσα με την τονικότητα του περιβάλλοντος η οποία είναι δυναμική και άμεση. Έτσι εξηγείται η εξπρεσιονιστική διάθεση που κυριαρχεί, που κάνει το χρώμα να είναι ο βασικός παράγων έκφρασης στους πίνακες της ζωγράφου.. Αποτυπώνει άμεσα την συγκίνηση του προσωπικού βιώματος, χωρίς προσχέδια, αφού αυτή η συγκίνηση αρκεί με τον δυναμισμό που την χαρακτηρίζει, για να διαμορφωθεί μια εικόνα, που συγκινεί περισσότερο ίσως από το πρότυπο που την ενέπνευσε.

 

Καθηγητής Στέλιος Λυδάκης

 

 

 

 

 

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Παρακολούθησε μαθήματα ιστορίας της τέχνης από την ιστορικό κυρία Έλλη Γιωτοπούλου-Σισιλιάνου. Τελείωσε διακόσμηση εσωτερικού χώρου στο Κέντρο Τεχνολογικών Εφαρμογών (Κ.Τ.Ε) (1973-1975). Άρχισε ζωγραφική με δάσκαλο, τον Θεόδωρο Δρόσο (1980-1983). Συνέχισε για άλλα έξι χρόνια κοντά στο ζωγράφο Θανάση Στεφόπουλο (1986-1992).

Έργα της βρίσκονται στην Πινακοθήκη του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο μουσείο της πόλεως των Αθηνών, στο ίδρυμα Γεωργίου και Μάρης Βεργωτή, στην Πινακοθήκη του Αμερικανικού Κολλεγίου, στην Πινακοθήκη Ψυχικού, στη συλλογή Καγκελάρη, στη συλλογή Γκαρίπη και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Έχει πάρει μέρος σε διάφορες ομαδικές και θεματικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο Παρίσι. Eίναι μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών.

Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και στην Κεφαλονιά.

ΠΕΡΙΤΕΧΝΩΝ ΚΑΡΤΕΡΗΣ

Ηροδότου 5, Αθήνα

 

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ:  ΤΡΙΤΗ – ΠΕΜΠΤΗ - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11.00 – 20.00

ΤΕΤΑΡΤΗ - ΣΑΒΒΑΤΟ 11.00 – 14.30 / ΚΥΡΙΑΚΗ-ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΛΕΙΣΤΑ

 

Τηλ. (+30) 210 8239465 – Fax (+30) 210 8820655

peritechnon@yahoo.gr

 

www.peri-technon.com


Βασίλης Κοντογεώργος | Ατομική έκθεση Ζωγραφικής | Εικαστικές Αναζητήσεις, Σπευσίππου 21, Κολωνάκι

Στις Εικαστικές Αναζητήσεις, έναν χώρο που δημιούργησε ο Μελέτης Φικιώρης και προσφέρεται αφιλοκερδώς στους, νέους κυρίως, εικαστικούς για να παρουσιάζουν την δουλειά τους, εγκαινιάζεται την Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018, ώρα 7:00μ.μ. η έκθεση ζωγραφικής του Βασίλη Κοντογεώργου.

 

Για το έργο του, ο ζωγράφος εξομολογείται: «Ίσως ζωγραφίζω…μορφές του ανθρώπου που περιμένει το αναπόφευκτο• όντος τραγικού που υπομένει την αναμονή. Η υλική υπόστασή του δείχνει να φθίνει, καθώς η σάρκα, ανήμπορη να ορίσει την ύπαρξη, δίνει τη θέση της στην ψυχή-χρωστήρα που αναδημιουργεί το σώμα.  Τί ίχνος θα μπορούσε άραγε να αφήσει η ψυχή στο ανθρώπινο πρόσωπο; Θα μπορούσε να πάρει τη μορφή κόκκινου εξανθήματος; Θα μπορούσε να επιβάλλει στο χρώμα να λάμψει στη σάρκα την προσδοκία της Ανάστασης;»

Στο κείμενό του «Ο υβριδισμός του Βασίλη Κοντογεώργου» ο Γιάννης Κολοκοτρώνης, καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης, σημειώνει:

 Από τις παρατηρήσεις στην ανατομία και τη ψυχολογία του Βρετανού ζωγράφου Lucian Freud (1922-2011) και μετά, οι σύγχρονοι ζωγράφοι επιδίδονται με συστηματικότητα στην ερμηνεία της πραγματικότητας παρά στην αντιγραφή της. Πρώτοι οι ιμπρεσιονιστές είχαν μετατοπίσει το ενδιαφέρον της ζωγραφικής τους από την πραγματικότητα στα φαινόμενα υπογραμμίζοντας την αξία της προσωπικής αντίληψης και της ατομικότητας. Ακολούθησαν οι Γερμανοί εξπρεσιονιστές βαπτισμένοι στα νάματα του νιτσεϊκού υπαρξισμού και της φροϋδικής ψυχανάλυσης οι οποίοι γέμισαν τα τελάρα τους με παραμορφωτικά συναισθήματα τραγικότητας ενός βιομηχανικού κόσμου σκληρών συνθηκών και αδυσώπητου ανταγωνισμού. Από τότε, ο καθαρά αυτοβιογραφικός χαρακτήρας των έργων, η υποκειμενικότητα, ο ωμός ρεαλισμός που μετατρέπεται σε χιμαιρική παραμόρφωση ή αφηρημένο μορφότυπο, οι μεγεθυμένες λεπτομέρειες του αποσπασματικού που υποκαθιστούν το γενικό, οι έντονες πινελιές του ζωγράφου που δουλεύει με βίαιες χειρονομίες πάνω στο μουσαμά χαρακτήρισαν την εξέλιξη της ζωγραφικής ως διαδικασία και ανανέωσαν ή εμπλούτισαν τις γνωστές θεματογραφίες.

Σ΄ αυτό το πλαίσιο αντιλαμβάνεται κάποιος τις εικόνες του Βασίλη Κοντογεώργου. Μα-θητής στη σκέψη και τις τεχνικές δύο κορυφαίων δασκάλων της Α.Σ.Κ.Τ., του Νίκου Κεσσανλή και του Δημήτρη Σακελλίων, εστίασε στις πιο παράξενες και σπάνιες εκφραστικές λεπτομέρειες των μοντέλων του, όπως ένας φυσιοδίφης ερευνά τις λεπτομέρειες της φύσης, όχι για να ξεφύγει από τον κόσμο της πραγματικότητας προς τον κόσμο της φαντασίας, όσο για να εντοπίσει τις εναλλακτικές εκδοχές εκφραστικότητας της νεότητας και των γηρατειών, της φρεσκάδας και του παρηκμασμένου, της περιέργειας και της παράνοιας. Ο Κοντογεώργος κάνει μια οριακή ζωγραφική ανάμεσα στο πραγματικό και το εκτρωματικό, τη νεανική απορία που μετατρέπεται σε προκλητικότητα και την θυμοσοφία που μπορεί να εκδηλωθεί και ως γεροντική απελπισία. Είναι προφανές ότι στους πίνακές του δεν υπάρχει ωραιοποίηση.

Σε συνθήκες Πληροφορικής Αγοράς και αυτοματοποίησης που περιγράφει ο Μιχάλης Δερτούζος στο Τί Μέλλει Γενέσθαι (1998), η υπερβολή έγινε χαρακτηριστικό της εποχής και η ζωή μας κολάζ ψηφιακών πληροφοριών. Για κάποιους καλλιτέχνες η αλληλεπιδρα-στικότητα μέσω του παγκόσμιου ιστού κατέστη δομικό υλικό της τέχνης τους. Για άλλους, η ζωγραφική χειρονομία παραμένει μια ασφαλής μέθοδος κριτικής προσέγγισης του κόσμου για να διατυπώσουν την αγχώδη ανησυχία τους στην υπερβολή της μαζικής επικοινωνίας. Για τον Κοντογεώργο η διάκριση ανάμεσα στην πραγματικότητα και την υπερβολή δεν έχει νόημα. Αφαίρεση και εξπρεσιονισμός συνθέτουν υβριδικές εικόνες φευγαλέων εκφράσεων που εμφανίζονται με σαφήνεια για να χαθούν στην αχλή της απροσδιοριστίας. Στα έργα του ό,τι γίνεται ασαφές, κερδίζει σε ένταση καθιστώντας κάθε σύνθεση μια ξεχωριστή διεισδυτική ερμηνεία στις φυσικές εκφράσεις που στην επανάληψή τους μπορούν να καταστούν αποκλίνουσες συμπεριφορές.

Η Ματίνα Μόσχοβη, συγγραφέας-ποιήτρια και σύμβουλος καθηγήτρια στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο του μεταπτυχιακού προγράμματος με θέμα την Δημιουργική Γραφή, στο εργαστήριο της Ποίησης, σημειώνει:

«Αληθής πάνω από την άβυσσο. Ο άνθρωπος της εκρηξιγενούς ανθρωποκεντρικής ζωγραφικής του Βασίλη Κ.

Οι ψυχές παραδίδουν την ουσία τους στον διαστρικό χρωστήρα του.

Οι μορφές του φύονται εν μέσω εξαχνωμένων νεφελωμάτων που εισχωρούν στην σάρκα.

Αλήθεια, τι είναι ο άνθρωπος για τον ζωγράφο Β Κ;

"Τραγικόν δέμας;"

Στο γήρας, ιερό λείψανο κατάφασης;

Στη νεότητα και στην παιδική ηλικία, λεία αινίγματος;

Το φως του ζωγράφου, άλλοτε λείχει, άλλοτε ξεφλουδίζει τις ανθρώπινες μορφές που μαρμαίρουν στον χρωστήρα του.

Το φως του, στιλβώνει το ένσαρκο με πνοές διάπυρες, στιλβώνει ρίνες, στόματα, παρειές.

Πρόκειται για μια γένεση λοιπόν; Για έργα που φέρουν ρίζα από τα έγκατα και φωτόνια του διαστήματος;

Και πώς εξαϋλώθηκε το λάδι σε κάτι τόσο φασματικά ζωντανό;

Πώς τιθασεύτηκε, με μέγιστη ακρίβεια, αυτή η έκρηξη που αποκαλύπτει την δύναμη του οράν; Των συνταρακτικών βλεμμάτων που κοιτούν; Του ανεπανάληπτου βλέμματος του ζωγράφου που κοιτάζει εκείνους που κοιτούν, υλοποιώντας-πνευματοποιώντας δηλαδή, ό,τι εμείς οι ντιλεντάντες, οι παθητικοί του οράν, αδυνατούμε να κοιτάξουμε;»

Λίγα λόγια σχετικά με τον ζωγράφο Βασίλη Κοντογεώργο:

Ο Βασίλης Κοντογεώργος γεννήθηκε στη Λαμία.

Το 2001 αποφοίτησε με άριστα στον τομέα της ζωγραφικής από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας (ΑΣΚΤ) με καθηγητές τους: Νίκο Κεσσανλή και Δημήτρη Σακελλίων.

Συνεργάστηκε με τις εκδόσεις «Ερευνητές» και  «Ερευνητές πάνε παντού» της εφημερίδας «Καθημερινή», ως εικονογράφος παιδικού βιβλίου.

Από το 2004 διδάσκει εικαστικά στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (Ε.Ε.Τ.Ε.) και μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Κεντρικής Ελλάδας (ΣΚΕΤΚΕ). Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, ενώ έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές. Ζει και εργάζεται στη Λαμία.

Ατομικές Εκθέσεις

2011 Δημοτική Πινακοθήκη Λαμίας «Αλέκος Κοντόπουλος».

2018 Γκαλερί «Εικαστικές Αναζητήσεις», Κολωνάκι, Αθήνα.

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ:

Εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

                                    ώρες 19:00-22:00

Διάρκεια έκθεσης: 17 Μαΐου – 16 Ιουνίου 2018

Διεύθυνση:             Σπευσίππου 21, Κολωνάκι, Αθήνα

Τηλ. χώρου:             210.7221556

Facebook link:         https://www.facebook.com/events/182476299140488/

 

Ώρες λειτουργίας:  Πρωί, Τετάρτη & Σάββατο: 11:00-15:00

                                   Βράδυ, Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 18:00-21:00

Πληροφορίες:          κ. Μελέτης Φικιώρης

                                     τηλ. 210.3632785

 e-mail:                      eik.ana@hotmail.com

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


Η Julia Guerrero εκθέτει στο χώρο της πρεσβείας της Βενεζουέλας στην Αθήνα.

Eγκαινιάζεται την Πέμπτη 24  Μαίου  2018  στις 19:30
η ατομική έκθεση ζωγραφικής "Πορτραίτα του Νότου" της κολομβιανής  δημιουργού Julia Guerrero που πραγματοποιήτε με την αιγίδα της Πρεσβείας της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας στην Αθήνα στον χώρο τέχνης της πρεσβείας  ''Φρανσίσκο ντε Μιράντα'', Χάριτος 6,στο Κoλωνάκι.                                                   

Το έτος 2007 και μετά την υλοποίηση ενός σημαντικού πίνακα για την φημισμένη καλλιτέχνιδα του Μεξικού  Φρίντα Κάλο που είχε θετική αποδοχή από το κοινό, η Julia Guerrero ξεκίνησε να απεικονίζει  σε μια σειρά από ενότητες την γυναικεία υπόσταση διάσημων αναγνωρισμένων γυναικών από την Λατινική Αμερική, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα, αντιπροσωπευτικά  πρόσωπα, που η πορεία τους έχει αφήσει ανεξίτηλα και εμβληματικά πολιτιστικά ίχνη  .

Το παρόν εικαστικό δρώμενο τέχνης και πολιτισμών ''Πορτραίτα του Νότου'', αποτελείται από 19 έργα και 20 εργασίες ,συλλήψεις στις οποίες τονίζονται τα κίτρινα,κόκκινα , μπλε και άλλα  χρώματα με  διαβάθμιση και αισθητική φαντασία.                                                                   Η Guerrero  αναβιώνει  τις προσωπικότητες μέσα από τον μύθο,το μυστήριο και την ιδιοτυπία του χαρακτήρα τους.Το χρώμα και η γραμμή που χρησιμοποιεί σκιαγραφούν τα στοιχεία τους.

Για την καινούργια εικαστική προσέγγιση της Julia Guerrero ο ιστορικός τέχνης  Λεόντιος  Πετμεζάς  που έχει μελετήσει το συνολικό έργο της και εχει γράψει για αυτήν το βιβλίο  ‘’Στιγμές του χρώματος’’εκδ.Ασπιώτη (2002) επισημαίνει: 

'' Η  γυναικεία επώνυμη φιγούρα στις ζωγραφικές αναπαραστάσεις της Guerrero προβάλλει με αισθαντικότητα, κίνηση και ζωντάνια  την λειτουργικότητα και την διάκριση κάθε παρουσίας .Η ερμηνευτική υφή τους  με πρόδηλα σύμβολα εμφανίζεται, εμπλουτίζεται και σταδιακά ταυτίζεται μέσα από συσχετισμούς με την εσωτερική διάθεση και την ψυχολογία της δημιουργού που επεκτείνει την παράθεση της έμπνευσης της.
Στην συνέχεια αποδίδει εξελικτικά την μνεία,την διαχρονικότητα  και τον οικουμενικό διεθνισμό που κατέχουν οι υπάρξεις -οντότητες  στο παγκόσμιο στερέωμα. Η συγκεκριμένη θεματική πρόταση και κατάθεση  συνδιάζει την παραστατική φωβ υπόσταση με την εκφραστικότητα και την εκστατική συντεταγμένη αναπαραγωγή.

Με έμφυτη αίσθηση και άμεση ανθρώπινη εσωτερικότητα  εκφράζει  την συνειδητή διάσταση ,την ιδιάζουσα θηλυκή φύση και την εκλεκτική ψυχοσύνθεση . Οι μορφικές διερευνιτικές σχηματοποιήσεις  της Guerrero  καθορίζονται χρωματικά και καταγράφονται σχεδιαστικά εκθέτοντας  εκλεπτυσμένες εννοιολογικές απόψεις προσέγγισης. ''
Διάρκεια  έκθεσης ως  28 Ιουνίου 2018.

 

Ώρες λειτουργίας καθημερινά : Δευτέρα ως Παρασκευή , 9:00- 17:00

 

 

 


Την Παρασκευή 18 Μαΐου, στις 22:00 η armarolla φτάνει στην Αθήνα.

armarolla, a cabinet of literary curiosities presents:

lit + tunes: armarolla goes to Athens. It's lit!

18 Μαΐου, 22:00, Loser Bar, Βουλής 45-47, Αθήνα 105 57.

 

Την Παρασκευή 18 Μαΐου, στις 22:00 η armarolla φτάνει στην Αθήνα για ένα πάρτυ γνωριμίας με το αθηναϊκό κοινό γεμάτο ποίηση, λογοτεχνία, μουσική και χορό μέχρι αργά. Έλα να γιορτάσουμε μαζί. Αν είσαι φίλος παλιός, έλα να πεις γεια! Αν όχι, έλα να γίνεις!

 

Την μουσική της βραδιάς επιμελείται ο Μάνος Παναγόπουλος.

 

Η armarolla είναι μία νέα διεθνής περιοδική έκδοση λόγου και τέχνης με έδρα την Κύπρο και την Τσεχία. Επιχειρεί να αναδείξει και να προωθήσει καλλιτέχνες που προέρχονται από την Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή ή διεθνείς καλλιτέχνες που η δουλειά τους εστιάζει στις συγκεκριμένες περιοχές, με απώτερο στόχο να λειτουργήσει ως πλατφόρμα επικοινωνίας με τη δυτική καλλιτεχνική παραγωγή. Επιθυμεί να εκδίδει δουλειές οι οποίες εξάπτουν την περιέργεια και πιθανόν να μην συμβαδίζουν με τις δεσπόζουσες τάσεις στην καλλιτεχνική παραγωγή.

 

H armarolla εκδίδεται στα αγγλικά.

 

Το πρώτο τεύχος συμπεριλαμβάνει τα έργα των: GALE ACUFF, GLEN ARMSTRONG, PHILLIP BANNOWSKY, AMY BASKIN, LANA BELLA, ROBERT BEVERIDGE, ELISABETH BLAIR, ACE BOGGESS, R. BREMNER, ALAN BRITT, MARILYN CAVICCHIA, WILLIAM DORESKI, EVA FERRY, HOWIE GOOD, AHMET HAŞIM, MOHAMMAD SHAFIQUL ISLAM, SPYROS KAZANTZIS, HIRAM LAREW, BRANDON MARLON, JOAN McNERNEY, ANDREA MOORHEAD, SEAN MURPHY, IZZY ONEIRIC, TOM PESCATORE, DREW PISARRA, EUGENE POLONSKY, JOELLE REBEIZ, MIRIAM SAGAN, JANETTE SCHAFER, JUDY SHEPPS BATTLE, DONNY SMITH, SARAH WASHBURN THORNTON & CHANG WEN.

 

Θα διατίθενται αντίτυπα του πρώτου τεύχους για αυτούς που θέλουν να το αποκτήσουν το βράδυ της εκδήλωσης.

 

Σχετικά με τον εκδότη:
Ο Στέλιος Χατζηθωμάς (γ. 1990, Κύπρος) είναι ένας διεπιστημονικός καλλιτέχνης του οποίου η δουλειά εκτείνεται σε, και πειραματίζεται με διαφορετικά είδη και μέσα. Δουλεύει κυρίως με το κείμενο, την ομιλία, τον ήχο, και τα νέα μέσα. Η τέχνη του επιδιώκει να επικοινωνήσει συνειδητές/ασυνείδητες αφηγήσεις, να διερευνήσει το υπαρξιακό, και να αντιμετωπίσει το μηδενιστικό. Ποιήματα του έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά, στο διαδίκτυο και στον έντυπο τύπο στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πρόσφατες / προσεχείς συμμετοχές: Φόρος Τιμής στον Γ.Σεφέρη: Μια έκθεση με βιβλία καλλιτεχνών - Μουσεία Παγκυπρίου Γυμνασίου, 2017,
Imago Mundi - Συλλογή Ιδρύματος Benetton, 2018.

 

Σύνδεσμοι:

Ιστοσελίδα: http://armarolla.com
Facebook: https://www.facebook.com/armarollajournal/

Instagram: https://www.instagram.com/armarolla/

 

Twitter: https://twitter.com/armarolla


ΜΕΛΕΤΗΣ ΛΟΥΚΟΣ | Ζωγραφική 2014 - 2018 @ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΜΕΛΕΤΗΣ ΛΟΥΚΟΣ*

Ζωγραφική  2014-2018

 

Μια περιπλάνηση...από την γοητεία των ερειπίων στην καθηλωτική αμεσότητα του τοπίου

 

Η έκθεση αυτή συνιστά ένα προσωπικό οδοιπορικό, μια περιπλάνηση στην πόλη, αλλά και εκτός των τειχών, στην  ύπαιθρο.

Στους μισογκρεμισμένους τοίχους των παλιών σπιτιών συναντά κανείς σπαράγματα εποχών, θραύσματα φανταστικών τοιχογραφιών. Είναι τα απομεινάρια μιας ζωής σαν έκθεμα, που σε βυθίζουν σε μια περισυλλογή, αλλά και η  συμβολική δύναμη των λεπτομερειών των ταπεινών υλικών, δουλεμένων από το χρόνο, με χρώματα σε απρόσμενους συνδυασμούς. υπαινικτικά, που ενεργοποιούν την φαντασία.

Από την άλλη η αμεσότητα του τοπίου με τα χρώματα και τα αρώματα της φύσης  σε έξαρση, που ενεργοποιούν τις αισθήσεις..

Στα έργα αυτά προσπαθώ να μεταφέρω κάτι από το γενεσιουργό ερέθισμα , το φως , το χρώμα, τους συνειρμούς, που με έκαναν να κοντοσταθώ και να θαυμάσω.

. ... Από τη φθορά στην αναγέννηση........ ένα μήνυμα ζωής.

 

 

Εγκαίνια Δευτέρα 14 Μαίου 2018  Ώρα 19.30

       Διάρκεια 14-20 Μαίου 2018           

  

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΠΕΙΡΑΙΑ  -  Φίλωνος 29

 

Καθημερινά 11.00-14.00 και18.00-21.00 Κυριακή 11.00-15.00

 

 

 

 

*Ο Μελέτης Λούκος είναι αρχιτέκτων του ΕΜΠ. Γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα.

Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές.

 

AΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

 

1981- Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο  ‘ΩΡΑ’ στον μήνα Νέων Δημιουργών

1985- Πνευματικό Κέντρο Π. Φαλήρου

1986- Γκαλερί ‘ΑΝΤΗΝΩΡ’

1997- Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων

2001- Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων

2003- Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων

2007- Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων

2010- Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων

2012- Πολυχώρος ‘ΣΤΑΥΛΟΣ’

2014- Ξενοδοχείο ‘ΑΝΕΡΟΥΣΑ’-Μπατσί Άνδρου

 

mloukos@teemail.gr        NΤΟΥΡΜ 7- 11745-ΑΘΗΝΑ 2109211185, 6945588580

 

site - meletisloukos.gr


Ειρήνη Παγώνη Λούτη | η τυχαιότητα, η σύμπτωση και τα σημεία | @ Dépôt Αrt gallery

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

«η τυχαιότητα, η σύμπτωση & τα σημεία»

 

έως το Σάββατο 19 Μαΐου 2018

 

 Στην Dépôt Αrt gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι)

 

παρουσιάζεται η ατομική έκθεση της εικαστικού Ειρήνης Παγώνη – Λούτη με θέμα :

 

«η τυχαιότητα, η σύμπτωση & τα σημεία»

 

                        Εγκαίνια έκθεσης: Τρίτη 8 Μαΐου 2018, ώρα 8μ.μ. – 11μ.μ.

 

Έχοντας ήδη παρουσιάσει πολλές ατομικές εκθέσεις, έχοντας ήδη συμμετάσχει σε σημαντικές ομαδικές εκθέσεις κι έχοντας ήδη αποσπάσει διεθνή βραβεία, η εικαστικός Ειρήνη Παγώνη – Λούτη παρουσιάζει στη Dépôt Αrt gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι) την ατομική της έκθεση με θέμα «η τυχαιότητα, η σύμπτωση & τα σημεία».

Η έκθεση εγκαινιάζεται την Τρίτη 8 Μαΐου 2018, ώρα 8μ.μ. – 11μ.μ. και διαρκεί έως το Σάββατο 19 Μαΐου 2018.

 

Η ίδια η εικαστικός σχετικά με το θέμα της έκθεσής της σημειώνει:

«Η πρώτη γνωστή πρόταση για την θεώρηση της τυχαιότητας με όρους πολυπλοκότητας έγινε γνωστή από τον Λάιμπνιτς σε ένα ασαφές έγγραφο του 17ου αιώνα που αποκαλύφθηκε μετά τον θάνατό του. Ο Λάιμπνιτς αναρωτήθηκε πως μπορεί κανείς να γνωρίζει αν ένα σύνολο σημείων σε ένα χαρτί επιλέχθηκαν τυχαία.(π.χ. πιτσιλώντας).

 Σύμφωνα με την κβαντομηχανική το σύμπαν αποτελείται από στοιχειώδη σωματίδια που αλληλεπιδρούν με γνωστούς τρόπους. Ο Laplace (1749-1827) φαντάστηκε μια διάνοια, η οποία θα γνώριζε την θέση και την ταχύτητα κάθε ενός σωματιδίου στο σύμπαν και συμπέρανε πως μάλλον θα μπορούσε έτσι να γνωρίζει το μέλλον ανά πάσα στιγμή. Με αυτήν την παραδοχή τίποτα δεν είναι μη προβλέψιμο, ακόμα και η ανθρώπινη συμπεριφορά και το μέλλον μπορεί να προβλεφθεί από την πληροφορία που μας δίνει το σύμπαν στην παρούσα στιγμή. Αυτή η προβλεψιμότητα, είναι ντετερμινισμός. Το 1927 ο Werner Heisenberg, διατύπωσε την περίφημη αρχή της απροσδιοριστίας (indeterminacy principle) ή αρχή της αβεβαιότητας  (uncertainty principle). Σύμφωνα με την αρχή αυτή, είναι αδύνατον να μετρήσουμε με απόλυτη ακρίβεια, την θέση και την ταχύτητα ενός σωματιδίου ταυτόχρονα.  Η αρχή της απροσδιοριστίας του Heisenberg είναι θεμελιώδεις, αναπόσπαστη, χαρακτηριστική ιδιότητα του κόσμου. (Hawking, 1996).  Το τέλος λοιπόν του  «προβλέψιμου – ντετερμινισμός» και η αρχή της «απροσδιοριστίας –τυχαιότητας».

Το 1960, ο Edward Lorenz,  γνωστός για το φαινόμενο της πεταλούδας, ως ποιητική μεταφορά της θεωρίας του χάους, (χάος: όταν το παρόν καθορίζει το μέλλον, αλλά η προσέγγιση του παρόντος δεν προσδιορίζει κατά προσέγγιση το μέλλον), εμπερικλείει το τυχαίο-τυχαιότητα, την συγκυρία-σύμπτωση στην θεωρία, ως ένα επαναλαμβανόμενο συναρτησιακό σύστημα, (iterated function system). Το τυχαίο το οποίο έχει τάξη, όσο κι αν αυτό ακούγεται οξύμωρο, καθώς  «ο Θεός δεν παίζει ζάρια».

Η σύμπτωση-συγκυρία είτε ως συμπαντικό φαινόμενο, είτε ως φαινόμενο της καθημερινότητας, δεν είναι τίποτα άλλο από τυχαιότητες ή αναμενόμενα περιστατικά. Είναι η τυχαία, αναπάντεχη, ταυτόχρονη εμφάνιση δύο ή περισσοτέρων γεγονότων ή φαινομένων. Στην καθημερινότητα έχει να κάνει με ψυχολογία και πιθανότητες. Στην αστροφυσική επιστήμη με πιθανότητες, τυχαιότητες και συναρτήσεις.

«Σημείον έστιν, ού μέρος ουδέν»  (Ευκλείδης).  Οι Πυθαγόρειοι ωστόσο, δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην έννοια του σημείου, και αποτελεί μάλιστα ακρογωνιαίο λίθο της γεωμετρίας τους, αλλά και της ευρύτερης κοσμοθεωρίας τους. Το ίδιο ισχύει για όλες τις γεωμετρίες που έχουν δημιουργηθεί στις μέρες μας και στις οποίες ο ορισμός του σημείου αποτελεί σημαντικό θεωρητικό ζήτημα. Πέραν της γεωμετρίας, κάθε σημείο έχει δύο όψεις που μοιάζουν με δύο όψεις ενός φύλλου χαρτιού: Μία όψη που φαίνεται και λέγεται σημαίνον, και μία όψη που δεν φαίνεται και λέγεται σημαινόμενον.

……..αναζητώ την γνώση και όχι την πίστη. Όλα τα άνωθεν, είναι ένα μικρό κομμάτι αυτού που είμαι-σκέπτομαι, που ερευνώ, που αναρωτιέμαι, που αμφισβητώ, που με γοητεύουν, που μου δίνουν την δύναμη να εργάζομαι. Η πίστη μου πηγάζει από την ανακάλυψη και όχι από την αποκάλυψη, αν και πολλές φορές ακροβατώ ανάμεσα στην επιστήμη και την μεταφυσική προσπαθώντας να συνταιριάξω αυτά τα δύο «παράλληλα σύμπαντα» στην προσπάθειά μου να μετατρέψω τις εξισώσεις σε ποιητικές μεταφορές. Τις αλληγορίες σε κβαντικές χορδές. Αυτό πιστεύω ότι κάνω μέσα από το εικαστικό μου έργο. Χρησιμοποιώ φύλλα αλουμινίου σαν τον βασικό μου καμβά. Επέλεξα αυτό το υλικό από την ιδιότητά του να παγιδεύει, να ελευθερώνει, να αντανακλά, να αλλάζει, να μεταμορφώνει, να μετουσιώνει το φώς, όχι μόνον στο φυσικό πεδίο, αλλά και στο ιδεολογικό. Το φώς, ως σκοπό ζωής, αντίληψης και θέσης. Η παλέτα μου, σχεδόν μονοχρωματική αλλά σε χιλιάδες τόνους. Το χρώμα μου πάντα καθαρό, διαυγές. Δεν κάνω ποτέ προσχέδια, δεν κρατώ ποτέ σημειώσεις. Ούτε όταν πρέπει να γράψω ένα κείμενο για κάτι συγκεκριμένο. Όλα όσα κατακλύζουν την σκέψη μου, τα κρατώ στο μυαλό μου, μέχρι την στιγμή που αρχίζω να υλοποιώ το κάθε τι.  Μέχρι την στιγμή που θα πάρω τα πινέλα μου, ή θα κτυπήσω το πρώτο πλήκτρο του υπολογιστή μου. Τα προσχέδια, οι σημειώσεις, είναι δεσμευτικές, περιοριστικές καταστάσεις, αφού τελικά σαν στοιχεία του σύμπαντος υπαγόμεθα στους νόμους της τυχαιότητας. Πιστεύω ότι αυτό που πραγματικά πρέπει να γίνει, μέσα από αυτήν την διαδικασία της χαοτικής τυχαιότητας-τάξης, θα προκύψει.  Οι φόρμες μου, είναι σύνθεση πολλών, άπειρων σημείων.  Πολλά άπειρα σημεία, κατακερματισμένα, που συνδέονται και συντίθενται σε σχήματα γεωμετρικά ή οργανικά, σαν να συμβαίνει από σύμπτωση, ταυτόχρονη εμφάνιση πολλών γεγονότων σε μία συγκεκριμένη διάσταση.

Οι φιγούρες, που αποτελούν τμήμα του concept αυτής της έκθεσης, έχουν ακριβώς την ίδια λογική, την ίδια αναζήτηση, την ίδια οπτική με τα  «κατακερματισμένα». Φαντασθείτε αυτά τα μικρά διαστάσεων έργα στο πλεξιγκλάς, αυτές οι φιγούρες, να κατακερματισθούν και μετά να επανασυνδεθούν, φυσικά σε πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις. «έν το παν», ας μην το ξεχνάμε αυτό ποτέ. Όλα είμαστε ΕΝΑ.»

 

Στο κείμενό του ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΙΔΟΠΛΑΣΙΕΣ ο Μανώλης Πεταλάς γράφει περί Ειρήνης Παγώνη:

«Κορίτσι με αρετές ανδρός και σφριγηλή εικαστική φυσιογνωμία. Χέρια επινοητικά-επιδέξια. Ανάσα βαθειά-ευχερής. Εργατικότητα υψηλόβαθμη. Συνείδηση καθαρή, μακριά από θηλυμανείς έξεις και ερωτοφανείς αναθυμιάσεις. Λογική πολεμιστή και φαντασία πειθήνεια, πειθαρχημένη. Την γοητεύει η αστροφυσική και η θεωρία των κοσμικών υψιπέδων. Υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος είναι «ζώον που επιθυμεί την γνώση» κατά Αριστοτέλη, και όχι «ζώον που επιθυμεί την πίστη, την βεβαιότητα της πίστης» κατά Καστοριάδη και κατ’ εμέ. Τηρεί σχολαστικά τα εφευρήματα της Τεχνολογικής επιστήμης.

Το εικαστικό της όμως σύμπαν, κυρίως ζωγραφικό, επεκτείνεται και σε μορφές τέχνης περισσότερο σύνθετες, σε κατασκευές και είδη μικτά. Και σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία εντάσσεται και η δουλειά της με τίτλο ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΙΔΟΠΛΑΣΙΕΣ.

«Παιδοπλασίες». Μια αποκωδικοποίηση αρχέγονων εικόνων, μια παλλινόστηση στις χειροπλασίες των παιδικών ηλικιών, των ανυπόκριτων παιδικών προθέσεων. Με βλέμμα χρονικά έγκυρο και ευκρινές.

Μια εργασία απόλυτα προσωπική, με εικαστικά επεξεργασμένες μεταλλικές ύλες, με βαθειές απόμακρες χρωματικές ανταύγειες, με φόρμες απλές, ευπρόσδεκτες. Εποπτεύοντας συνολικά την έκθεση αυτή της Ειρήνης Παγώνη για την οποία πολύ θα μπορούσαμε να φλυαρήσουμε, προσυπογράφουμε την αίσθηση μιάς αξιοθαύμαστης χρωστικής και μορφικής πληθωρικότητας, μιάς θελητικής ευαισθησίας, με ευοίωνα νεύματα και κρυφές εκμηστηρεύσεις.»

 

Στο κείμενό της ΘΕΟΓΟΝΙΑ η ιστορικός τέχνης Αθηνά Σχινά σημειώνει μεταξύ άλλων:

«……………..Ζούμε σ’ έναν κόσμο δισυπόστατο. Διανύουμε την περίοδο της εικονοποιίας και της εικονοκλασίας ταυτοχρόνως. Με αιρετικές προφητείες και βεβηλώσεις, αποκαθηλώνουμε τα στεγανά των στόχων, της μεταδοσιμότητας, του χειρισμού και της εμβέλειας των μηνυμάτων της εικόνας, συμμετέχοντας, ως βασικοί παράγοντες στις καταλυτικές αναδιατάξεις εμφάνισης κι αναμορφώσεων της δομής της. Αναμορφώσεις που στη νέα συγκρότησή τους περιλαμβάνουν και τον θεατή, ως ουσιαστικό πλέον παρεμβατικό παράγοντα ενός καινούργιου συνδηλωτικού (διαδικαστικού και νοηματικού) περιεχομένου, το οποίο αποκτά η νέα ταυτότητα της εικόνας, στην περίπτωση κυρίως που έχουμε να κάνουμε με έργα «εγκαταστάσεων» ή «περιβάλλοντος». Πόσο μάλλον, όταν ο καλλιτέχνης, μέσα από τις υποδείξεις διαμεσολαβήσεων παραγωγής και λειτουργίας των έργων που παρουσιάζει, επιδιώκει να αποκαλύψει, όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση η Ειρήνη Παγώνη, τους υφιστάμενους μετασχηματισμούς και τις διενεργούμενες καταστάσεις που αφορούν εικόνες της δρώσας ύλης. Της ύλης δηλαδή, που τείνει να εμφανίζεται ως μεταλλασσόμενος μηχανισμός ρευστών και άδηλων έως πρότινος καταστάσεων, των οποίων οι στιγμιοτυπικά διαδεχόμενες εικόνες, μας πληροφορούν για τις αναθρώσκουσες δυνάμεις ζωής κι εκδηλωτικής αναγκαιότητας ενέργειας της ίδιας της μορφογένειας.

……………….Η Ειρήνη Παγώνη δημιουργεί ένα τελετουργικά φαντασιωτικό «περιβάλλον» εικαστικών καταθέσεων και δρωμένων, αφαιρώντας όμως από την ίδια την θέαση και την μύηση στα «τεκταινόμενα» ή τα «υποδεικνυόμενα» όπως ονόμαζαν τα «γεγονότα» της Ελευσίνας οι αρχαίοι μύστες των Μυστηρίων της. Φαινόμενα, νομοτέλειες, μέθοδοι, κώδικες, στο εικαστικό «περιβάλλον» της Ειρήνης Παγώνη, ταυτίζονται με την μετεξελικτική γλώσσα και διαδικασία παραγωγής της μορφικής ιδέας, σε μορφοποιητική πράξη.

…………………Θα ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι η Ειρήνη Παγώνη μορφοποιεί φυσικομαθηματικούς συσχετισμούς μέσα από φαντασιωτικές και αρκούντως θεαματικές πρωτοβάθμιες αλληγορίες. Η καλλιτέχνης, σ’ αυτήν της την έκθεση, βάζει ένα αρκετά σοβαρό στοίχημα με τον εαυτό της και τα εκφραστικά της μέσα. Το στοίχημά της, κατά βάσιν έγκειται στον αλυσιδωτό τρόπο μετουσιωτικής πλοκής: α) της πρόθεσης επικοινωνίας σε δημιουργική διαδικασία μέσω της παραγωγής ενέργειας, β) της ενέργειας σε δραματουργική πράξη, γ) της πράξης στα παράγωγα της τροποποιούμενης εικαστικής ύλης, δ) της ύλης σε μετασχηματιζόμενη φαντασιακή εικόνα, ε) της εικόνας σε μορφοπιοητική γλώσσα, ενός ανασυντακτικού μύθου της αλήθειας.»

 

Σχετικά με την εικαστικό Ειρήνη Παγώνη – Λούτη:

 

Σπουδές:

Ζωγραφική, Χρώματα Ιστορία της Τέχνης και θεατρικά κοστούμια

•          Ατελιέ του Θεόδωρου Πάντου και Σπύρου Κουκουλομάτη

•          “School of Visual Arts”, New York University

•          “New York  Fashion Institute of Technology”, για θεατρικά κοστούμια

•          “Esmode”, Παρίσι συνέχιση των σπουδών για κοστούμια

Μετά την επιστροφή στην Ελλάδα το 1984, γίνεται μέλος στο Κέντρο Καλλιτεχνικής Δραστηριότητας ΣΥΝ.

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

1984  ΣΥΝ

1986  Μαντείον

1988  Όψεις με τον Μανώλη Πεταλά

1990  Η Τέχνη της Ανεξαρτησίας

1992  Ersis  Gallery  

1993  Titanium 

1993  Μαρία Γκούμα  ΑΓ 

1994  ΣΥΝ 

1996  Titanium,“ΘΕΟΓΩΝΙΑ” Multi  Art  Work,

         (Ζωγραφική, Μεταλλική Εγκατάσταση, Μουσική, Βίντεο, Δραματικός Χορός)

1997  Αιγείρα Καλλιτεχνικό Κέντρο

1999  Σελήνη, “Εικονικές Παιδοπλασίες” ( Μεταλλικές Εγκαταστάσεις)

2000  Τεχνόπολις Πειραιώς, Εγκατάσταση, “Tin Preservation of  Cereals”   

2001  Το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο στη Aix En  Provence, Γαλία,

         “Από τους μύθους του Fontaine” (Μεταλλικές Εγκαταστάσεις)

2003-2004    Πετρούπολις Φεστιβάλ με ‘Ηχόδραση’, Νίκος Τουλιάτος,

                   “Sound  Genesis”, (Μεταλλικές Εγκαταστάσεις–Μουσικό Όργανο).

2005  ARTISTIC ENCOUNTER  GREECE – ΚΙΝΑ, Πεκίνο,“Seeds of the Future”(Elaborated Metals).

2007  LIQUID BLUE , καλλιτεχνικές δραστηριότητες στην Λίμνη Τριχωνίδα, με την Τζένη Τσουμπρή, Art Productions.

2009  ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΕΣ ΣΤΗΝ QUERNICA του Πάμπλο Πικάσσο, Κέντρο Φυσικών Επιστημών.

2010  LOVING, DANCING , USED THE RECYCLE BAR

2010  NOT THE OLD, NOT THE NEW, BUT THE  NECESSARY CHILL. ART GALLERY

2017 42 ΜΙΛΛΙΑ ΔΡΟΜΟΣ, Gallery ΣΥΝ

2018 Η ΤΥΧΑΙΟΤΗΤΑ, Η ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ, DEPOT ART GALLERY

 

ΔΙΕΘΝΗ ΒΡΑΒΕΙΑ

Το 1996, παρουσίαση του 3D βίντεο “ΘΕΟΓΟΝΙΑ”, και το 1996 & 1997, διπλή βράβευση, παίρνοντας μέρος σε δυο διεθνή φεστιβάλ, in Ars Electronica  στο Lintz, Αυστρία, και στο Ars  Digitalis στο Βερολίνο.

 

ΑΛΛΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Καλλιτεχνική διεύθυνση, Décor  & costumes, για τα δραματοποιημένα ντοκυμαντέρ, για το Ελληνικό Εθνικό Δίκτυο Τηλεόρασης

1989-1991  “Έλα στο φώς”

1991-1992    “Μητέρα ενός Θεού”

1992      “Iscandar el Akbar”

1993      “Bazaars της Ανατολής”

1994-1995    “Εννέα Μούσσες”.

Καλλιτεχνική διεύθυνση, décor, θεατρικά κοστούμια,  παίρνοντας μέρος στο Διεθνές Φιλμ Φέστιβαλ της Δράμας, και για τα ακόλουθα Θεατρικά Έργα.

1996  “Ο Γρηγόρης”

1997    “Διαδρομή”

1998    “Terra Incognita” Θεσσαλονίκη Φιλμ Φεστιβάλ Θεάτρου.

1998   “The  can  opener” Θεατρική Σκηνή, Αντώνης Αντωνίου.

1999   “The  Big Game” Θεατρική Σκηνή, Αντώνης Αντωνίου.

2000   “The  Line” Θεατρική Σκηνή, Αντώνης Αντωνίου.

2001-2002  “Anonymous  Ode”  Fuga, Διεθνές Βραβείο Θεάτρου.

2003   “Τα παιδιά του λύκου” Fuga.

2006-2007  “Τα παιδιά του λύκου”   &  “Γυναίκες στο Χρόνο” Fuga.

2007    “The  can  opener”  Art Café

2008    “The song  of the water” με τους SAOLIN από την Κίνα.

2008    “CAVEMAN”  Mogul – Coronet

2008    “ΗΛΕΚΤΡΑ” για τον Δήμο της Αθήνας

2009    “ΜΗΔΕΙΑ” για τον Δήμο της Αθήνας

2009    “WHATEVER HAPPENED TO BABY JANE”  Fuga

2011    ‘THYLI ANIMA DEVI’ Artefact

2012    ‘ΤΑ ΤΡΙΑ K’ Θέατρο της Ημέρας

2012    ‘ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗ – HOME DESIGN

2013    ‘Η ΖΑΚΥΝΘΟΣ ΟΜΙΛΕΙ’ Fuga

2013    ‘ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗ – HOME DESIGN

2013    ‘ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΛΕΑΡ’ Λαϊκό Θέατρο Λάκης Καραλής

2013    ‘ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ’ Artefact

2014    ‘ΤΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ 3ou ΡΑΙΧ’ Brecht, Λαϊκό ΘέατροΖάκυνθος

 

Founder Member of ACADEMY OF INSTITUTIONS & CULTURE.

Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

 

Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

 

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

 

Εγκαίνια έκθεσης: Τρίτη 8 Μαΐου 2018, ώρα 8μ.μ. – 11μ.μ.

 

Διάρκεια έκθεσης: 8 Μαΐου έως 19 Μαΐου 2018

 

Facebook link: https://www.facebook.com/events/344006749455350/

 

 

Dépôt Art gallery

Νεοφύτου Βάμβα 5

106 74 Κολωνάκι Αθήνα

Τηλ επικοινωνίας: 210 3648174

e-mail:info@depotgallery.gr

Facebook:depotgallery.gr

Web site:www.depotgallery.gr

 

 

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 14:00 – 20:00

                            Σάββατο 11:00 –15:00

                            Κυριακή κλειστά

                            Δευτέρα κατόπιν ραντεβού

 

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ @ TRII ART HUB | Προλογίζει ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς

Aπό τις 5 Μαΐου έως τις 13 Μαΐου 2018 διαρκεί η νέα ομαδική έκθεση  ‘’Εικαστικές Αντιθέσεις’’ των δημιουργών Χρυσούλας Βογιατζή, Νίκου Ζάρρα και Σωκράτη Πίντζα  στο χώρο του πολιτιστικού κέντρου TRII ART HUB, Δράκου 9 στο Κουκάκι.

Ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς που θα προλογίσει την έκθεση επισημαίνει:

«Tρεις καλλιτέχνες, τρία διαφορετικά  διαμετρήματα  απόδοσης  συγκροτούν  τις ‘’Εικαστικές  Αντιθέσεις ‘’ που παρακολουθούμε στην  έκθεση εξομαλύνοντας κάποιες διαφορές και δημιουργώντας ομοιογένειες και συγγενείς ταυτίσεις. Αξίζει να προσεγγίσουμε και να αναλύσουμε τον καθένα με ξεχωριστή εξέταση και περιγραφή.

 

Στα γλυπτά από πηλό της Χρυσούλας Βογιατζή κυρίαρχο θέμα είναι ο ταύρος. Ένα πολυσήμαντο σύμβολο στην ιστορία της τέχνης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα που συνδέεται με τη δύναμη, την ενέργεια, την πυγμή και τα αρχέγονα ένστικτα. Η δημιουργός όμως προσεγγίζει το θέμα με μια πρωτότυπη ματιά. Έτσι  η φόρμα και οι συμβολισμοί  του ρωμαλέου ζώου γίνονται ένα όχημα για να εξερευνήσει εσωτερικές πτυχές του εαυτού της μέσα από ένα προσωπικό εικαστικό ιδίωμα. Απομακρύνεται από τις αναφορές περί δύναμης και αρρενωπότητας, ενώ η αρχετυπική οντότητα του γίνεται ένα ανεξάντλητο πεδίο για  εικαστικές αναζητήσεις. Οι δικοί της ταύροι  εξημερώνονται, είναι  φιλικοί και παιγνιώδεις, ενώ αισθητικά υποβάλλονται σε περιπέτειες, παραμορφώσεις, εκδορές, σκαψίματα και απρόσμενους χρωματισμούς. Έτσι οι έννοιες με τις οποίες έχει ταυτιστεί ο ταύρος έρχονται σε πλήρη αντιπαράθεση με τις εγγενείς ιδιότητες του πηλού, που αντιπροσωπεύουν την πλαστικότητα, την ευελιξία , το ευάλωτο της αυθεντικής  ποικιλομορφίας και της πνευματικής διανοητικότητας.                                                    

Ο Νίκος Ζάρρας σε αντίθεση επισυνάπτει στις χαρισματικές καταθέσεις του τον απαράμιλλο θαυμασμό του για κάθε τι επαναστατικό ,  ανατρεπτικό και  προκλητικό . Προσδιορίζοντας την σκηνική παρουσία και χωρίς οικονομία  ενσωματώνει στους πίνακες του στοιχεία από τον χώρο της  αισθαντικής φαντασίας, μέσω των οποίων διαμαρτύρεται και αμφισβητεί καθιερωμένες συμπεριφορές.  Υπερασπίζεται την ελευθερία της έκφρασης με  μηνύματα  παραδοχής, απλότητας και  αλήθειας που σηματοδοτούν  με ασυνήθιστη ευρηματικότητα τις ουσιώδεις πτυχές της ζωογόνας ευδαιμονίας.                                                                                                           Αποδίδει υβριδικά  ερμηνευτικές αναφορές της μυθολογίας ,των υφολογικών μείξεων, της τοιχογραφίας, του διακοσμητικού εξπρεσιονισμού, της  παιδικής ζωγραφικής καθώς και  των διαφορετικών βαθμίδων της παραστατικότητας. Με επίκεντρο την πολύμορφη υπάρχουσα βιογραφία  προκαλεί τον διάλογο ανάμεσα στις εποχές συνδυάζοντας εικόνες με χειρονομίες υπερβολής και σημαντικό μέγεθος στον τρόπο  εμφάνισης. Μέσα από τη ρήξη του  με τους κανόνες της στατικότητας μεταμορφώνει  στις ποικίλες συνθέσεις του  με  απόλυτη  συνέπεια  τον επικείμενο ιστό  της αναδιάρθρωσης .

 

Η διαρκής αντιπαράθεση ανάμεσα στον άνθρωπο και την τεχνολογία είναι το αντικείμενο της έρευνας του γλύπτη Σωκράτη Πίντζα . Προβληματισμένος με την προοπτική της επιβολής  των μηχανών  στην ανθρωπότητα , δίνει στα έργα του μορφές ορισμένες φορές γκροτέσκες  που γεννούν ερωτηματικά για το άμεσο και απώτερο μέλλον του ανθρωπινού γένους .Η εξεύρεση του, σε ότι στο παρελθόν ήταν μόνο φύση, ομορφιά και ζωή γίνεται ένα τεχνητό στοιχείο . Αυτό είναι το σημείο αφετηρίας και η συναισθηματική προέλευση των  συλλήψεων του.  Η ηλεκτρονική διαπερνά κάθε πτυχή της σωματικής και ψυχικής υγείας. Οι πλακέτες  των τυπωμένων κυκλωμάτων και των  ηλεκτρονικών υπολογιστών, όλα τα υλικά της τεχνολογίας  γίνονται στην  πραγματικότητα τα κύτταρα των κατασκευασμάτων και των  ομοιωμάτων του μέσα από  μεταλλάξεις. Επίσης τα σύγχρονα τοπία  και οι πόλεις του είναι σύνολα όπου πάλι  η φυσική κατάσταση παραγκωνίζεται  .Ο καλλιτέχνης προσδοκά να  ξεχάσουμε ότι ο άνθρωπος υπόκειται στους ίδιους κανόνες της φύσης και ότι ο προορισμός του δεν είναι η αιωνιότητα αλλά ο θάνατος και η διάλυση στην άβυσσο.»

 

 

Η έκθεση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ζάμπιας και του Ιδρύματος «Το Σπίτι του Ηθοποιού».

TRII ART HUB 

Δράκου 9, Αθήνα 

τηλ. 210 9210333

Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 12 - 8 μ.μ. 

 

 


Κατερίνα Ριμπατσιού | Μετουσιώσεις - Ατομική έκθεση ζωγραφικής @ Chili Art Gallery

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

«ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΕΙΣ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΙΜΠΑΤΣΙΟΥ

Εγκαίνια 4 Μαΐου 2018, 20.00

 

“Η ΤΕΧΝΗ ΩΣ ΑΣΦΑΛΗΣ ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ»

Την τέταρτη ατομική της έκθεση, με τίτλο «Μετουσιώσεις», παρουσιάζει η Κατερίνα Ριμπατσιού στην Chili Art Gallery στις 4 Μαΐου. Η εικαστικός συγκεντρώνει τη δυναμική της σε έργα μεγάλων διαστάσεων, καμβάδες που περικλείουν τον σωματικό της ρυθμό την ακάματη δράση της δημιουργίας και ανοίγουν τους ορίζοντες τους πέρα από τα όρια τους.

Η Ιστορικός Τέχνης και επιμελήτρια της έκθεσης, Νικολένα Καλαϊτζάκη, σημειώνει για το έργο της Κατερίνας Ριμπατσιού:

«Μετουσίωση• λέξη υλική και άυλη. Έννοια ρευστή. Μα πάντα, από την φύση της γνωρίζει πως μπορεί να αναγεννάται, και το ίδιο αυτό είναι που την κάνει να μοιάζει άτρωτη από τρωτή - πριν. Ίσως στα βάθια της να'ναι. Στην αγκαλιά της βρίσκουν χάδι οι χρονικοί κι οι τοπικοί μας προσδιορισμοί. Από το πρώτο κοίταγμα μας στον κόσμο, ως και του τέλους το αντάμωμα, μια μετουσίωση στ' αλήθεια, θα μας συντροφεύει. Αυτή η συνεχής, παλλόμενη συγκίνηση που συνεχώς σε φέρνει σε μια νέα κατάσταση. Κατάσταση αλλαγής, υποδοχής του καινούριου, σε ένα πεδίο συχνά μάχης, ανυπέρβλητων συγκρουσιακών δυναμικών. Υποταγής ή επίθεσης. Άμυνας ή σθεναρής αποδοχής. Τίποτα όμως στο καινούριο, δεν μπορεί να μην χαϊδεύει το παλιό - εκείνο το "εσώτερο".

Στο εικαστικό παρόν μας εδώ, οι Μετουσιώσεις της Κατερίνας Ριμπατσιού, δεν είναι παρά, αυτορρυθμιζόμενοι τόποι αποτύπωσης αυτών ακριβώς των εξελισσόμενων και πολυσύνθετων ορμών, ροπών και ενστίκτων που ρέουν μέσα από τους σκιερούς διαδρόμους του υποσυνειδήτου. Η ζωγράφος, κινούμενη στην σαγηνευτική σφαίρα ενός εξπρεσιονισμού που αρμονικά φιλιώνει με το στοιχείο της αφαίρεσης, ξεκλειδώνει αυτό το "εσώτερο" και εντέχνως το ξεφυσά επάνω στις επιφάνειες των μεγάλων καμβάδων που επιτρέπουν, από πλευράς της τεχνικής απόδοσης των έργων, την ανοιχτή χειρονομιακή προσέγγιση.

Φιλόξενοι χώροι γεννώνται. Ιδιότροπα καταφύγια χρονοστιγμών, με το χρώμα τιθασευμένο μέσα στην ελευθερία του να υπόκειται συχνά σε μορφοπλαστικούς περιορισμούς που παραπέμπουν σε σχηματοποιημένες αναγνωρίσεις. Παρατηρώντας τα έργα για παράδειγμα, μπορεί κανείς να διακρίνει μέσα από την αφαίρεση, γνώριμα στοιχεία, όπως: δωμάτια με ανοιχτές πόρτες στο φως, τοίχους, σκάλες, παράθυρα. Κάπου βλέπω μια σπηλιά με δύο μαύρες, παράδοξα φτιαγμένες, φιγούρες ή αλλού δύο φιγούρες, πάλι ανορθόδοξες, να αγκαλιάζονται καθώς τους διατρέχει κάτι σαν λευκή ταινία που γεωμετρικά, σε άτακτες συνδέσεις, ελίσσεται (υπονοείται ο συναισθηματισμός δεσμός τους ή η πορεία της κοινής διαδρομής τους;).

 

Το έργο της Κατερίνας Ριμπατσιού, τελικά προσφέρεται για πολλές αναγνώσεις. Ο εντασιακός του παλμός που δυναμιτίζεται μεταξύ άλλων και από την συνδυαστική λειτουργία της κάθετης, οριζόντιας και διαγώνιας γραμμής των ζωγραφικών στοιχείων, εισβάλλει μαχητικά στον κόσμο του θεατή που μπορεί, μέσα στα έργα να βρει, ένα δικό του κομμάτι. Τότε θα συντελεστεί μια ακόμα Μετουσίωση».

Βιογραφικό Σημείωμα

Η Κατερίνα Ριμπατσιού, σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, στο εργαστήριο του Νίκου Κεσσανλή και αποφοίτησε με άριστα το 1997. To 1992 προτάθηκε για υποτροφία του Ι.Κ.Υ. Το 1993 το έργο της πήρε το 1ο βραβείο σε διαγωνισμό που οργάνωσαν τα «Νέα της Τέχνης» μεταξύ των φοιτητών της Α.Σ.Κ.Τ. Εκπόνησε το Μεταπτυχιακό της, με θέμα «Συναισθησία και Εικαστικές Τέχνες», στο τμήμα Γραφικών Τεχνών και Πολυμέσων του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου. Έχει κάνει τρεις ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα. Είναι ιδρυτικό μέλος της καλλιτεχνικής πλατφόρμας “Ορίζοντας των Γεγονότων” και έχει λάβει μέρος σε πάνω από πενήντα  ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα, Γαλλία και Ιταλία. Από το 2011 έως το 2017 συμμετέχει στην Art Αθήνα και στην Art  Θεσσαλονίκη το 2016 και το 2017. Συμμετείχε στην Art Fair Istanbul,  με την Binyil Art Gallery.

 

Ατομικές εκθέσεις

Μορφογένεσις Art Zone 42, Αθήνα 2013

Πολιτιστικό Κέντρο Χαλκίδας, Αύγουστος 2010

Ορίζοντας Γεγονότων, Αθήνα 2008

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Εγκαίνια έκθεσης 4 Μαΐου 2018, 20.00.

Διάρκεια έκθεσης ως τις 16 Μαΐου 2018.

 Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα έως Παρασκευή 10.30 - 18.00

                                  Σάββατο, Κυριακή κλειστά

CHILI ART GALLERY

Δημοφώντος 13-15, Θησείο 11851, Αθήνα

Τηλ.210-7292564, 6936755599

www.chiliart.gr

mail:  info@chiliart.gr , marychiliart@gmail.com

Σελίδα της έκθεσης στο facebook:

https://www.facebook.com/events/204674510146400/

ΜΕΤΡΟ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ / ΗΣΑΠ ΘΗΣΕΙΟ

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


ΑΔΡΙΑΝΟΣ @ Galerie "f" | Ατομική έκθεση ζωγραφικής

Ο ζωγράφος Αδριανός παρουσιάζει στη νέα του έκθεση, στη Galerie "f ", την εκδοχή του για την καθαρή ζωγραφική. Ο Αδριανός είναι ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης της νεότερης γενιάς, του οποίου η γραφή υλοποιεί υποδειγματικά τις ρευστές μεταπλάσεις της μορφής ως αποκυήματα ενός πολυδύναμου χώρου, ο οποίος την περιλαμβάνει και την υποδεικνύει σαν το σύστοιχό του αντικείμενο και τον επιθετικό του προσδιορισμό. Στην ερευνητική του πορεία παραμένει αγνό ζωγραφικό υποκείμενο το οποίο δεν υποκύπτει απόλυτα στις επιταγές της αγοράς προσηλωμένο στην ατομική ελευθερία του καλλιτέχνη. Τα έργα του Αδριανού ισορροπούν εξαιρετικά στα όρια μία αέναης υλικής και πνευματικής μελέτης που έχει την τόλμη να συνδιαλέγεται ταυτόχρονα και με την κλασική ζωγραφική και με τους σύγχρονους πειραματισμούς. Τα έργα υποβάλλουν τα ηθικά και υπαρξιακά ερωτήματα που ο ίδιος ο καλλιτέχνης θέτει στην καθημερινότητά του χρησιμοποιώντας την Τέχνη ως απαντητικό εργαλείο.

Σχετικά με τον ζωγράφο Αδριανό:

Ο Αδριανός γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1977. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας με καθηγητές τους Δημήτρη Μυταρά και Ζαχαρία Αρβανίτη. Αποφοίτησε με άριστα το 2004.

Από το 2002 εως 2006 ασχολήθηκε με την προετοιμασία υποψηφίων για εισαγωγή στις Α.Σ.Κ.Τ.

Από το 2007 μέχρι σήμερα διδάσκει Ελεύθερο Σχέδιο στον εκπαιδευτικό όμιλο Ακτο.

Το 2010 τιμήθηκε με διάκριση για το έργο «Instict» στην 4η Biennale του Πεκίνου.

Το 2011 απέσπασε έπαινο για το έργο του «Επιλογές» από το Κοινωφελές Ίδρυμα «Κων. Ανδρέου». για τη συμμετοχή του στο 2ο εικαστικό διαγωνισμό, με θέμα: «Γυναίκα».

Το 2012 επελέγει κατόπιν διαγωνισμού να συμμετάσχει στην εικαστική Ολυμπιάδα του Λονδίνου ( OLYMPIC FINE ARTS LONDON 2012 ,creative cities collection, Barbican Center, Λονδίνο) οπου και τιμήθηκε με χρυσό μετάλλιο.

Έχει συμμετάσχει σε πολλές και σημαντικές ομαδικές εκθέσεις.

Έργα του βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές συλλογές και στο Εθνικό Μουσείο της Κίνας (Πεκίνο).

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

2018 Γκαλερί "f "

2015 Γκαλερί «SKOUFA»

2011 Γκαλερί «ΕΚΦΡΑΣΗ» Γιάννα Γραμματοπούλου

2009 Αίθουσα τέχνης «Έψιλον» Ρόζυ Οικονομίδου

2007 Γκαλερί «ΕΚΦΡΑΣΗ» Γιάννα Γραμματοπούλου

 

Σχετικά με τη Galerie "f ":

Ιδρύθηκε το Γενάρη του 1992 από τον Χαρίλαο και τη Λυδία Φατώλα στην Καρδίτσα. Συλλέκτες πολλών ετών, με δεδομένη την αγάπη για την τέχνη και ειδικότερα για τη ζωγραφική και τη γλυπτική, αποφάσισαν ν’ ανοίξουν αυτό το χώρο προσδοκώντας να προβάλλουν καταξιωμένους Καρδιτσιώτες καλλιτέχνες, όπως τον Γιολδάση, τον Γούλα και τον Πωλ μέχρι και τους νεότερους, καθώς και άλλους σημαντικούς Έλληνες  και ξένους ζωγράφους.

Έχει εκπροσωπήσει σε πολλές πανευρωπαϊκές εκθέσεις καλλιτέχνες όπως, το 2001 με έργα του Καρδιτσιώτη ζωγράφου Γιάννη Αντωνόπουλου, το 2002 με έργα του Τάκη Κατσουλίδη, το 2003 με έργα του Π. Γουλάκου, το 2004 με έργα του Γ. Μήλιου, το  2005 με έργα του Στ. Ιωάννου και έχει εκθέσει σημαντικούς παλαιότερους όπως, Ζούνη Όπυ, Κατσουλίδης Τ., Γιολδάση, Καραβούζη, Ζουμπουλάκη Π., Θ.Παπαγιάννη, Χουλιαρά κ.α και  επίσης δίνει την ευκαιρία και σε νέους καλλιτέχνες να εκθέτουν.

 

 

Galerie "f "

Διεύθυνση: Β. Τζέλλα 31, 43132 Καρδίτσα

Ώρες Λειτουργίας: 10:00 – 14:00 & 18:00 – 21:30

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 24410 71222, κινητό 6972098848

E-mail: galeriefatolas@gmail.com

Ιστότοπος: http://www.galerief.gr

 

Εγκαίνια Έκθεσης: Σάββατο 5 Μαΐου στις 20:00

Διάρκεια Έκθεσης: 5/5 έως 5/6/2018

 

Αδριανός

www.adrianos.gr

https://www.facebook.com/Adrianos-Sotiris-363475643734522/

 


FRAGILES - Ατομική έκθεση του εικαστικού Αριστείδη Χρυσανθόπουλου @ gallery GENESIS | FRAGILES - Solo exhibition of the visual artist Aristidis Chrysanthopoulos @ gallery GENESIS

Η gallery genesis

παρουσιάζει

 

 

Αριστείδης Χρυσανθόπουλος

 

FRAGILES”

 

  

Επιμέλεια έκθεσης: Ίρις Κρητικού

 

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Γιώργος Τζάνερης

 

 

Εγκαίνια:  Πέμπτη 26 Απριλίου 2018 / Ώρα 20:00

 

Διάρκεια έκθεσης: 26 Απριλίου έως 19 Μαΐου 2018

 

 

Ζωγραφίζοντας το σχεδόν

 

«Μια ακουαρέλα πολύ υγρή, προορισμένη να υπαινιχθεί τις ψευδαισθήσεις της μνήμης...»

 

                                                            Robert Pinget, Monsieur Songe

 

 

Αναδεικνύοντας τις φίνες ποιότητες και τις συναρπαστικές εφαρμογές της ρευστής διαφάνειας και της πρόκλησης του τυχαίου που διεκδικεί αναπάντεχους ψιθυριστικούς κόσμους, ο Αριστείδης Χρυσανθόπουλος ζωγραφίζει το «σχεδόν» του τοπίου, της μνήμης ενός καθημερινού αντικειμένου ή της ανθρώπινης συνθήκης. Απολαμβάνοντας την ευθραυστότητα των μικρών νέων κόσμων που γεννά ο χρωστήρας του, χορογραφώντας σιωπηλά τους δρασκελισμούς του κενού στο χαρτί.

Πυροδοτώντας απαλά και απογειώνοντας τις αναρίθμητες δυνατότητες, το οπτικό και το συναισθηματικό εκτόπισμα μιας εφήμερης ζωγραφικής ύπαρξης.  

 

Διεισδύοντας στο έργο του Χρυσανθόπουλου, διεκδικώντας την όραση  των παύσεων και των κενών και εισχωρώντας στους υγρούς τόπους της λεπταίσθητης συνομιλίας του με τις ρωγμές του καθημερινού, θα μπορέσουμε ενδεχομένως να κατανοήσουμε το τοπίο του τυχαίου και του ελάχιστου, να θωπεύσουμε με το βλέμμα και, κυρίως, να αγγίξουμε με την ψυχή τις εκλεκτικές διαστρωματώσεις του φωτός και του σκότους που μετατρέπουν την ακατάγραπτη χειρονομία του τυχαίου σε πεδίο  μυστικής περιπλάνησης της ανθρώπινης ύπαρξης.

 

Σκιαγραφώντας έναν κατοικημένο και μύχιο τόπο, μεταφέροντας στο βλέμμα του θεατή τη μεταφυσική σχεδόν ένταση της νυχτερινής σιωπής και την αφόρητη μεσημβρινή ζέστη, ο Αριστείδης Χρυσανθόπουλος αποδεικνύει ότι ο τρόπος και το εκτόπισμα της υδατογραφίας δεν είναι πάντοτε μια υπόθεση απαλή. 

Είναι, κυρίως, ένα προκλητικό πλαστικό μέσο, που ενορχηστρώνει και συγχρονίζει το βλέμμα, την επιθυμία και το γοργό χέρι του ζωγράφου, πλάθοντας μια ατμόσφαιρα ξεχωριστή και οδηγώντας σε απολαυστικά για τον μυημένο θεατή μονοπάτια εύφορης εξομολογητικής ύλης.

 

Οι άγνωστοι ήρωες του Αριστείδη Χρυσανθόπουλου, άλλοτε υπαρκτοί και άλλοτε φανταστικοί, σε ιδιωτικές στιγμές όπου ελλοχεύει η μνήμη του προσφιλούς του Μπουζιάνη, ισορροπούν ανάλαφρα ανάμεσα στο ιδεατό και το πραγματικό με ελάχιστο μα σημαίνον ατομικό βάρος.

 

Τα τετράγωνα μαντηλάκια του χαρτιού, σε μεγέθη μικρά όπου χωρά ένα οργανωμένο στην εντέλεια σύμπαν, αγκαλιάζουν τις ανακουφιστικές παύσεις του λευκού κενού και χωνεύουν το ευαίσθητο χρωματικό φάσμα που εκτείνεται από το απαλό γαλάζιο και το ρόδινο ως το αμυγδαλί και το ζωηρό τυρκουάζ και από το σαρκωμένο κίτρινο ως το πράσινο του πεπερασμένου χρόνου, μεταφέροντας αυτούσιο στο χαρτί τον ψυχισμό του ζωγράφου και απελευθερώνοντας ένα ευφραντικό απόσταγμα χωροχρόνου.